23 juni, Voor de laatste maal doen we als groep ons ritueel met de 5 thema’s met de hartverbinding in het park (Voor de angst voor dood en ziekte; voor de eenzaamheid waarin velen verkeren; voor de mensen die lichamelijk zwaar lijden aan covid19, of geleden hebben; voor het corona virus dat de naam heeft gekregen maar geen ziektes veroorzaakt en voor het covid virus (natuurwezens!!) dat zelf geen nare bedoelingen heeft; en voor de waarheid die in deze pandemie zo zwaar vertrapt is), en sluiten af met een buiging voor dat wat groter is dan wij, met het vermoeden van een lichtwezen dat zich eraan verbonden heeft. Vanaf nu komen we niet meer tezamen in het park, maar doet een ieder in principe het ritueel individueel thuis op dinsdagen en vrijdagen. Bij onze plek in het park hebben we een steen achtergelaten waardoor een ieder zich kan verbinden met deze plek.
Opmerkelijk dat er tijdens ons ritueel drie kraaien om ons heen liepen, het leken wel spionnen waardoor vanuit de hemel naar ons werd meegekeken, maar mogelijk waren ze alleen uit op voedsel, dan benoem ik ze tot heilige bedelaars! En inderdaad, na afloop nog even gezamenlijk gegeten en gedronken, en brokjes voedsel werd door de kraaien heel brutaal opgepakt en iets verderop begraven.
De afgelopen maanden kon ik geen groepsbijeenkomsten beleggen voor opstellingen vanwege de 1.5 m maatregelen, maar ik kreeg individueel zoveel aanmeldingen dat ik gemiddeld zeker wel één opstelling per week heb gedaan, waaronder ook nog één voor mezelf, over de energetische disbalans tussen mij en (de ziel van) mijn moeder. Dit thema blijkt niet alleen tussen mijn moeder en mij te spelen, maar bij meer, vele zelfs, van mijn voorouders.
Daarom vlak voor onze reis nog een systemisch ritueel over dit thema. De hele dag hing er al zware energie in onze woonkamer, die heel zwaar op mij drukte. Vlak voor we begonnen werd dit nog sterker voelbaar, alsof heel veel voorouder- en betrokken (belangstellende?) zielen er bij wilden zijn. Het ritueel verliep verder prima, Margrete is daar als begeleider in haar element.
Waarom schrijf ik hierover? Omdat korte tijd na afloop van dit ritueel we ontdekten dat er een plantenbak van de balustrade was gevallen. En het was windstil! Wat kon er hier gespeeld hebben? Weer van die duistere pillenwezens? Dus deze vraag weer voorgelegd aan de reiswezens: Nee, dit is per ongeluk gegaan, wie het waren weten we niet, want er kwamen er zoveel voor dat ritueel dat jullie gingen doen, dat die bak omver geduwd werd, energetisch dan, zonder opzet, had verder geen betekenis. Zo veel ??? Ik dacht nog even: gelukkig stonden de terrasdeuren wijd open, maar dat maakt waarschijnlijk helemaal niets uit voor etherische wezens. Maar dan wel een plantenbak omver duwen/blazen???
