April 2020 – Corona

Lockdown is het nieuwe modewoord dat het dagelijks leven bepaalt, en dus ook ons leven: de grens met Duitsland is weliswaar niet afgesloten, maar er is daar wel een reisverbod, en met de waarschuwing van Odilia op zak lijkt het ons maar beter in Nederland, oftewel thuis te blijven. De komende tijd geen opera’s, lezingen of cursussen, opstellingen; wel gelukkig uitzonderlijk mooi weer, dus vaak naar ons landje aan de Reeuwijkse Plas, en voor het overige veel lezen, films op dvd kijken, hier en daar wat opruimen, en bezorgd dat we door het virus gegrepen zullen worden zijn we niet, we voldoen niet aan de voorwaarden die ons hiervoor ontvankelijk maken.
Wel vervelende consequenties voor onze reiswezens: geen opera en bijeenkomsten met veel mensen bij elkaar om met andere reiswezens uit te wisselen, nog afgezien van geen reis met veel voor hun interessante buitenlandse reiswezens.
Maar ter compensatie zijn er wel de kindertjes aan de overkant en de nieuwe buurman met zijn vriendin naast ons, we laten ze maar veel gaan.
Tot we door Odilia op het matje worden geroepen: we geven ze te veel vrijheid, leuk voor ze, maar niet goed voor hun eigen licht: ze mogen best af en toe “de deur uit”, maar dienen daarna wel weer terug te koppelen, en datzelfde geldt ook op Reeuwijk: niet uren lang weg blijven, hoewel ze daar wel hun taak kunnen uitvoeren met de reiswezens van de vele wandelaars die langs komen; maar toch: ook hier af en toe even bij ons terug melden. Onze reiswezens hebben deze boodschap ook meegekregen, en het bijzondere is dat zij zich er stipt aan houden, niet uit morele overweging, zover gaat hun begrip niet, maar zuiver en alleen omdat ze het wel een grappig spelletje vinden. Ik spreek met Margrete af dat ze hiervoor wel elk een bonuspunt verdienen, maar op weg naar huis, en eenmaal thuis ben ik dit onderwerp al glad vergeten.
 
’s Avonds voor ons slapen gaan (waarbij ze nog immer vermelden: Wij slapen nooit!) melden ze dat ik nog iets vergeten heb. Oh ja? Ik weet van niks, jij? (tegen Margrete) Nee, jij, niet zij! Jij hebt iets afgesproken! Ik met jullie? Nee, met haar, maar het gaat over ons! Oh, er begint me iets te dagen, iets over bonuspunten? Jaaa! Even stilte. Nou??
 Ja hoor, ik weet ’t alweer, jullie hebben vandaag je zo goed aan je opdracht gehouden, dat jullie elk een bonuspunt verdiend hebben. Oooh, wat goed, leuk he, fijn hoor, zijn we heel blij mee. En willen jullie ook nog even naar de kindertjes aan de overkant? Mogen we? Ga je gang! En weg zijn ze.