2 Februari. We hebben laten weten ’s avonds weer een gesprek met Odilia te willen, zodat alle wezens rondom ons het ook weten en erbij aanwezig kunnen zijn. Margrete en ik lagen er in bed al klaar voor, toen ik zo in het rond zei: zullen ze nu allemaal paraat zijn, volgens mij is het behoorlijk vol in de kamer hier, zijn jullie paraat? Ik deed dit opzettelijk zo omdat ik wel weer ’s een natuurwezen wilde “vangen”, benieuwd welke er allemaal zijn. Ik hoorde Margrete als representant niet echt “ja” zeggen, maar voelde wel een kleine reactie. Ik: Hé wat fijn dat je reageert, Wil je ook bij zijn? Nu kwam er een wat duidelijker maar nog wel schuchter “Ja”. Ik: Wat leuk, jij wilt dus meeluisteren? Nou, niet echt luisteren. Nee, dat snap ik, meer het mooie licht zien van het Grote Lichtwezen. Nou, dat ook niet precies, meer het licht door me heen laten gaan. Oh, wat interessant om te horen hoe dit voor jou is. En hoe vind je het nu om met ons te praten. Spannend. (nog steeds verlegen). Woon jij hier? Ja. Hier in de slaapkamer? Hier boven. En wat doe je hier, wat is je taak? Om op te ruimen. (ineens minder verlegen). Dan heb jij hier genoeg te doen, toch? Ik niet, jij! Oh, jij wilt me erbij helpen bedoel je? Ja, dat doen we graag, er is genoeg te doen. Oh jee, ik ben het met jullie eens, maar ik ben heel druk bezig vet voor onze website te schrijven. Dat doe je al zo lang. Dat is waar, maar er is ook echt nog veel te doen. Hier ook. Er ligt hier ook nog veel dat naar beneden kan als die beneden-etage vrij komt, maar dat wacht op de buren. Zal wel, maar klinkt toch als een smoes. Deels, als de buren vertrekken komt er echt een heleboel ruimte vrij om spullen naar beneden te brengen. Ken je die ruimte? Ik heb gehoord dat het daar meestal net zo’n troep is, maar toch zouden er heel veel heel blij zijn als je hier meer opruimt. Ik zal kijken wat ik binnenkort kan doen, in elk geval een deel van de vloer vrij maken. Die wezens hier (reiswezens) zeggen dat ik dat niet moet geloven, je bent dat niet echt van plan. Nou zeg! Wacht maar af, ik vond het in elk geval heel leuk dat ik met je heb kunnen spreken, en over het opruimen heb je gelijk, en het valt me mee dat je niet zo boos op me bent dat je niet meer met me zou willen spreken, dank je wel.
En geniet van het mooie licht zo meteen!
