We hadden voor het voorjaar onze megalietenreis naar Spanje voorbereid, maar de grenzen gingen dicht.
De enige mogelijkheid leek nog Duitsland, die grens was nog open, toen is Margrete de enorme uitdaging aangegaan om zich op zo’n 800 megalieten daar te richten, d.w.z. invoelen of deze door Odilia gewild werden. Later leken er weer grenzen open te gaan, en bedachten we dat, indien mogelijk, we beter landen konden kiezen waar het ’s winters minder makkelijk / aangenaam reizen is, want grote delen van Duitsland zijn ook ’s winters goed bereikbaar. Dus zijn we (maar met name natuurlijk Margrete) ons gaan richten op Jutland, Oostenrijk, Tsjechië, Slowakije en Slovenië. En inderdaad, behalve van Denemarken gingen de grenzen van deze landen in juni open; dus eerst naar Oostenrijk, vandaar Slowakije, en Tsjechië, en misschien Denemarken nog op een later tijdstip. Onze trip in het najaar zou naar Schotland zijn, maar daar blijft de toestand nog onzeker, stellen we een jaar uit, dus dan past Spanje heel goed in het najaar.
Veel onzekerheden, maar ons programma aangepast, al reizen we niet graag in de hitte midden in de zomer. Tegelijk wel een troost: het voorjaar in Nederland deed niet onder voor een mooie zomer, dus veel genoten van ons landje aan de Reeuwijkse plas.
Voordat we aan de eerste megaliet toekomen, nemen we al heel wat indrukken op van het dagelijks leven in Duitsland en Oostenrijk: geen 1,5 m maatregelen! Geen pijlen en strepen op de grond, niet buiten wachten bij winkels, geen afzettingen, mensen lopen tegelijk door dezelfde deur naar binnen als naar buiten. Wat een verademing! Mensen laten zonder afstand te houden hun info op hun smartphone aan elkaar zien. Maar wat wel? Alleen in Duitsland mondkapjes zodra je ergens naar binnen gaat, dat dan wel, maar op straat niemand met een mondkapje op zien lopen! En in Oostenrijk een liter diesel voor maar 98 eurocent,Slowakije en Tsjechië dat daar op veel plaatsen tussen 11 en 1 uur een warme maaltijd wordt geserveerd voor 4 a 5 euro per persoon, en nog lekker ook, en spannend, want meestal wisten we niet wat we precies bestelden.
En dan de wegen: Oostenrijk perfekt, Tsjechië ook goede wegen, maar veel slingerwegen met tegenliggers, maar veel mooie oude dorpjes en steden, en veel mooie landschappen. En het weer: vaak broeierig warm, bewolking aangenaam, enkele regenbuien. En de taal: Tsjechisch onverstaanbaar, en velen spreken geen Engels of Duits.
En voor wie nieuw inhaakt: Odilia is onze spirituele gids, voor de Archai-Lichtwezens bij de megalieten (hunebedden, menhirs, steencirkels) is zij het Grote Lichtwezen van vroeger, de leider van de neolithische cultuur van ca. 5000 voor Christus tot het jaar 0; zij is haar contacten met de cultusplaatsen kwijt geraakt doordat er geen mensen meer kwamen; doordat wij met haar en Lichtwezens kunnen spreken zoals we dat ook in opstellingen doen, dus als representant, kunnen we haar weer met haar oude cultusplaatsen verbinden; zij zelf kent de weg op aarde niet, maar voelt alleen verbinding via stenen, die wij bij de megalieten achterlaten, en van die plaatsen eentje meenemen om tzt op haar ankerplaats op aarde, de Odiliënberg in de Elzas, te plaatsen.
helpende aanwijzing ???
We hadden voor het voorjaar onze megalietenreis naar Spanje voorbereid, maar de grenzen gingen dicht. 
Voordat we aan de eerste megaliet toekomen, nemen we al heel wat indrukken op van het dagelijks leven in Duitsland en Oostenrijk: geen 1,5 m maatregelen! Geen pijlen en strepen op de grond, niet buiten wachten bij winkels, geen afzettingen, mensen lopen tegelijk door dezelfde deur naar binnen als naar buiten. Wat een verademing! Mensen laten zonder afstand te houden hun info op hun smartphone aan elkaar zien. Maar wat wel? Alleen in Duitsland mondkapjes zodra je ergens naar binnen gaat, dat dan wel, maar op straat niemand met een mondkapje op zien lopen! En in Oostenrijk een liter diesel voor maar 98 eurocent,Slowakije en Tsjechië dat daar op veel plaatsen tussen 11 en 1 uur een warme maaltijd wordt geserveerd voor 4 a 5 euro per persoon, en nog lekker ook, en spannend, want meestal wisten we niet wat we precies bestelden.
