Margrete en ik hebben voorzichtig met elkaar van gedachten gewisseld over een kerkelijk huwelijk. Ik had een boekje geleend over de sacramenten in onze kerk, waarin over dit zgn. sacrament van de huwelijkswijding een heel hoofdstuk is gewijd. Margrete heeft dit ’s avonds op de bank liggen lezen, en vertelde mij later in bed dat de symbolen in het ritueel haar zeer aanspraken. Gelijk reactie van de reiswezens: Jullie zijn al getrouwd, maar wat zij heeft gelezen hebben wij in plaatjes gezien en het zou heel goed bij jullie passen, precies zoals jullie bij elkaar horen en wij zouden dat heel fijn vinden voor jullie, maar niet voor ons, wij zijn ook al getrouwd maar dit nieuwe hoeft niet voor ons want in onze wereld is dit al zo. Later op de avond, niet onverwacht voor ons, liet Odilia zich voelen, zij wilde hier ook iets over zeggen, en wel dat zo’n ritueel een zeer passende bevestiging zou vormen voor hoe onze relatie in feite is. Ik heb er zelf aan toegevoegd dat we dit zeker overwegen, maar niet voor spoedig. We hadden nl. net gehoord dat onze benedenburen nu bijna klaar zijn met hun nieuwe huis, als alles meezit heel misschien al in september vertrekken, maar zeker dit najaar. En dan moet er nog verbouwd en ingericht worden, dan kan na de huwelijksvoltrekking, waarvoor we nu wèl mensen willen uitnodigen, gelijk onze parterre inwijden.
Blaasontsteking! Snel anti-biotica gehaald, op de tweede dag na twee pillen nog twee te gaan, maar doosje met pillen nergens te vinden! ’s Middags had ik nog op de bank zittend, zitten tellen hoeveel pillen ik nog had te gaan! Hele bank overhoop, hele huis afgezocht, ik was het huis niet uit geweest; de reiswezens gevraagd of zij ons konden helpen, zelf wisten ze het niet maar ze zouden het aan andere wezentjes vragen, maar geen resultaat. Ten einde raad doktersspoeddienst gebeld, werd verwezen naar apotheek in ziekenhuis, daar zou het voor mij klaar liggen (zonder betaling). Eenmaal thuis gekomen verder gegaan met de dagelijkse routine: megalieten intekenen op de kaart van Duitsland, sla de wegenatlas Duitsland open en daarin tref ik het doosje! De enige die de atlas in handen heeft gehad is Margrete, maar die kon zich er absoluut niets van herinneren!
Die avond: Eerst de reiswezens: Ze kwamen met een verhaal over een soort plaagwezens, maar dan wel heel ernstige, die donkere energie bij zich dragen, heel onprettig, ze kennen ook geen meelij of medeleven en staan anderen ook niet toe hun slachtoffers te helpen, dus ze hadden echt niet kunnen helpen.
Later contact met Odilia, die de volgende uitleg geeft: dit heeft alles te maken met de energie van jouw pillen; dit zijn in wezens ook wezens, en jij voelt zelf wat ze doen in je lijf, flink ingrijpend, je raakt ’n beetje van jezelf vervreemd, maar ja, ze bestrijden wel je ontsteking. En dit is dus wat je een volgende keer, en zelfs in de voortzetting van deze kuur, kunt verwachten, dus wees alert! Zij hebben gemakkelijker toegang bij Margrete dan bij jou, dus ze hebben Margrete dit heel onbewust laten doen, en zelfs haar geheugen ervoor hebben zij afgesloten, dus Margrete kan zich hier niets van herinneren, ook nu niet. Dit is wat ik er nog over zeggen wilde. Ik vond het boeiende informatie, maar ja, alert op wat? Een volgende keer maken ze vast niet weer het doosje met pillen zoek, maar mijn huissleutel, agenda, portemonnee, wat maar ook, ik kan niet op alles letten, maar in elk geval wel mijn dank, ik weet dan wat er speelt, en zal mijn best doen alert te zijn, zeker op een aantal belangrijke voorwerpen.
