West-kust

onze slaapplek naast het Necropole

Westkust

Porto Covo, ten zuiden van Sines. Het werd al donker, dus, dachten we, laten we een mooie plek voor onze overnachting zoeken; het dolmen komt morgen wel. We vonden een redelijk stille weg door duingebied, met een mooie inham voor de auto, redelijk uit het zicht. Er stond echter een bord… we dachten over wandelen in de duinen of zo, en dat klopte ten dele ook, maar er stond ook een beschrijving van een necropool bij!

Pessecueiro Necropole Do Ferro

Pesse Cueiro Necropole de Ferro (ijzertijd). Bleek ik de auto pal voor het hek van deze necropool te hebben gezet. Een veld in de duinen, omringd door een hek met aan de andere kant een doorgang. Daar hebben we in het donker nog even doorheen gelopen, en zagen er verderop nog een liggen. Odilia blij dat we er bleven slapen, dan kon “het” inwerken, zoals we al eens eerder hadden meegemaakt.  We konden er de zee horen ruisen.

Pessecueiro Necropole Do Ferro

De ochtend erna hebben we contact gezocht. “Het” reageerde helder en makkelijk, was aangenaam verbaasd over onze overnachting en dat we contact maakten, en voelde uitermate vredig. Odilia liet ons weten dat er een heel subtiele energie hing, die haar sterk kon helpen; deze begraafplaats was speciaal bestemd voor mensen met een hoge ontwikkeling.


Daarna naar het eigenlijke Porto Covo gereden, hoog gelegen boven de oceaan, met een klein strandje in de baai en natuurlijk een schitterend uitzicht, vooral op de golven die op de rotsen te pletter sloegen.

Reisverslag

 terug naar boven