Richting Beja

Richting Beja

Niet veel later in de middag, richting Monsaraz, vonden we een steencirkel met in het midden een bescheiden menhir, bij Xerez (N38.453433, W7.370967). Boven op de heuvel stond een ommuurd stadje met tempelierskasteel. De steencirkel lag er mooi bij, maar we wisten al dat deze verplaatst was, ook alweer vanwege een stuwmeer. We kregen dan ook geen echt contact.  Margrete zocht contact met Odilia, maar dat duurde even. Was je bezig? vroeg ik.

Ja, dat klopt, ik ben druk bezig, jullie verrassen me, nu alweer? Mmm, ik kan wel iets voelen, maar minimaal, het wezen is ver weg. Het bekende recept graag. Dat wil zeggen, contact met de deva van het gebied zoeken voor meer informatie. Nu was ik aan de beurt: De deva zegt dat het lichtwezen er niet meer is, ook niet onder het meer. Hier zijn alleen steenwezens zonder taak en ze beseffen dat ze die niet meer terugkrijgen. Overigens ligt hij er wel precies bij als in de originele staat.

Menhir Bulhoa (gedeeltelijk gerestaureerd)

De volgende ochtend, ook bij Monsaraz, de Menhir de Bulhoa. Ik was representant, maar kreeg geen contact. Margrete probeerde het… voelt ver weg: Wat wil je… ik ben niet geïnteresseerd geloof ik. Het licht van het lichtwezen doet me pijn, laat me maar met rust… ik denk niet dat ik die taak aankan. Ik: Richt je op het lichtwezen, die heeft alle vertrouwen in je en wil jou graag verder begeleiden.

Laat je me vrij?. Ja, wij laten je vrij, hou contact met het lichtwezen, wij gaan verder en laten je nu vrij.

Odila had ons al eerder uitgelegd dat het licht bij het wakker worden en het bewust worden voor zo’n slapend wezen vaak een pijnlijk proces is; ze herinneren zich dan scherper hoe fijn het heel vroeger voor ze was en hoe pijnlijk het is zo in de steek gelaten te zijn en hun taak kwijt te zijn. Vandaar dat ze ons nodig had, zij kon zelf als lichtwezen niet een ander lichtwezen oproepen, de mens heeft hierin een dwingende macht (die je ook kunt misbruiken overigens – dus het is zaak hier integer mee om te gaan).

Menhir do Oteiro

Even verderop: reageerde de Menhir de Outeiro (N38.281344,W7.233702), direct: Ik sta in mijn kracht, zij het wat eenzaam; aan mijn partner verderop heb ik niet veel. Een nieuwe functie…? Moet ik dat geloven? Niet persoonlijk bedoeld hoor, sorry, jullie voelen integer, maar zo’n boodschap ineens is moeilijk te bevatten, net ’n overval, te veel voor dit moment. Hoewel, ik voel ook dat ’t klopt… tja… ongelooflijk! Jullie, dank voor je boodschap; en welkom aan het lichtwezen.

In Beja troffen we weer een goede bibliotheek, daar hebben we de laatste bestemmingen in Spanje verder uitgezocht Nog wat in het stadje rondlopend kochten we wat lokale producten en gingen uit eten, daarna richting de westkust.

Reisverslag

terug naar boven