Nu onze benedenruimte klaar is hebben we ruimte voor activiteiten, zoals voorouderopstellingen waarvoor we een groot zeil moeten uitrollen van 4 x 5 meter. Omdat we dit binnenkort als groepsactiviteit gaan aanbieden hebben we dat nu twee maal als vriendendienst gedaan, maar dan op individuele basis. En trouwens ook eenmaal voor mijzelf. Birgit heeft er een mooi verslag van geschreven.
Vanmorgen werden we wakker en Odilia meldde zich. Zo ’s ochtends gebeurt dat zelden, dan moet er iets dringends zijn, wij hadden geen idee. We hadden beiden die nacht veel en intensief gedroomd, veel korte onsamenhangende stukjes, niet eens vervelend, sommige ook echt leuk. Daar wilde ze op reageren om een toelichting over te geven. Wat ons betreft graag! Jullie hebben gisteren voor Birgit een voorouderritueel gedaan. Al van te voren waren er veel zielen op afgekomen, voorouders van haar en ook van jullie. Jullie hebben na afloop goed afgerond, kaarsjes gebrand, gelucht, deuren open gezet, maar er is toch wel wat blijven hangen. Om twee redenen: sommigen vonden het toch wel bijzonder om weer op aarde, bij jullie terug te zijn en wilden dat nog wat langer beleven; de andere reden is dat met name jouw voorouders, Ferry, graag zouden willen dat jij met hun samen ook zo’n ritueel doet, om jullie inniger te verbinden. Als je daar gehoor aan wilt geven wil ik je raden er niet te lang mee te wachten, het verdriet dat gisteren na het ritueel bij je is blijven hangen is van hun en dat blijf je anders voelen en maakt je moe. Als je volgende keer weer zoiets dergelijks doet zouden jullie er goed aan doen voor het slapengaan de hartverbinding te doen, dan voelen jullie je sterker met elkaar verbonden en sluiten jullie je wat meer af voor invloeden van buiten. Dat was het. Tot later. Dank en tot later.
Wel goed om te weten!
