Later die dag waren Margrete en ik in de auto onderweg voor een paar boodschappen en ook om ons biologische voedselpakket bij Lekkernassuh op te halen. Onze reiswezens hebben geen benul van de dagen, maar ze weten wel dat als we op een dag naar het park gaan voor ons covid-ritueel, ik de volgende dag dit voedselpakket ga ophalen en dan vaak op de terugweg even langs de speeltuin in de Scheveningse Bosjes ga waar op woensdagmiddag heel veel kindertjes en ouders, en soms ook de ijscoman zijn en ik daar even halt houd zodat zij zich van hun taak (en pleziertjes met kinderen en ijscoman) kunnen bekwamen. En ze weten ook dat de dag hierna er buurtmarkt is, waar ze ook dol op zijn: veel mensen (met reiswezens om mee uit te wisselen) en een snoepkraam (chocolade bonbons liggen er open en bloot). Vandaag reden we door de straat waar morgen dan die markt is. Gelijk een reactie: Gaan we morgen nog naar de markt, jullie hebben toch weer wel wat nodig! Daar hebben we nog niet over nagedacht, geen idee. Toch wel fruit uit die (biologische) winkel? Nee, we hebben nog een heleboel fruit liggen. En noten? Ook niet, gisteren twee zakken gekocht in de supermarkt. ….even stilte….Groenten dan, jullie eten veel groente. Gaan we straks halen bij Lekkernassuh. Oh…. Weer stilte…. Nou, dan iets anders, denk er maar goed over na dat jullie niets vergeten! Zullen we doen, dank je. Jullie, wij zijn jullie. Is goed.
Bij de eerste winkel bleef Margrete lang binnen, bij Lekkernassuh moest ik lang wachten. Margrete: We rijden nu maar rechtstreeks door naar huis, het is al laat geworden. Ik voelde haar haarfijn aan: Ja, ’t heeft allemaal lang geduurd, nu door naar huis! Vlakbij de speeltuin: Jullie hebben ons gefopt, dat woord bestaat toch? We weten het want we hebben bij haar het plaatje gezien, jullie gaan naar de speeltuin! (Margrete had even de speeltuin in gedachten gehad, en zij hadden “dat plaatje” bij haar gezien, zo werkt dat).
Ik schreef zo net dan wel “zo werkt dat”, maar hoe werkt dat nou precies? Zien zij plaatjes??? En waar dan wel??? Hoe doen ze dat??? Dit zijn vragen die Margrete bezig hielden, en met mij besprak. We zouden ze onze “jongens” (reiswezens) voorleggen. Die avond gingen wij slapen en Odilia liet zich bij Margrete voelen. Jullie hebben vragen? Um, um, nee, dat wil zeggen, niet voor jou. Je hebt misschien gehoord dat wij het wel over vragen hebben gehad, maar die waren voor de reiswezens bedoeld. Ja, dat klopt, en die hebben de vragen aan mij doorgegeven want zij weten niet hoe ze jullie vragen kunnen beantwoorden. Ok, dan klopt het, ja, dan hebben wij vragen.
Het is inderdaad lastig uit te leggen in jullie taal, ook voor mij. Jullie weten dat Margrete aan de speeltuin dacht, dan vormt zij daar een beeld van, eigenlijk in haar ogen, vandaar jullie uitdrukking “iets voor ogen hebben” of “het voor je zien”. Jullie ogen zijn een toegangspoort naar de hersenen en daarmee naar jullie veel ruimere bewustzijn, dat sterk verbonden is met de hersenen maar niet hetzelfde. Alle verbindingen die ik net genoemd heb zijn etherisch, net zoals jullie bewustzijn, en jullie lichaamswezen en reiswezens zijn ook etherisch. Deze zijn dus allemaal met elkaar verbonden, zien elkaars licht, en bewegingen en veranderingen in dit licht en kunnen deze lichttaal lezen. Zelfs als de reiswezens hier niet op gelet zouden hebben dan worden ze als het ware door jullie lichaamswezen erop attent gemaakt. Vroeger, toen Dicky nog bij jullie was, deed Dicky dit, maar nu doet jullie lichaamswezen het. En via jullie lichaamswezen komt de boodschap ook automatisch bij mij, via het contactwezen dat ik voor contact met jullie heb ingesteld. Maar dit laatste even ter zijde. Zo zit het in elkaar, ik hoop dat ik duidelijk genoeg ben geweest.
Dank je! En ik ga nu proberen het helder aan Margrete door te geven. Tot later.
