Helings-ritueel voor en bij een zend-mast

Helingsritueel voor en bij een zendmast

Het idee hier achter is als volgt: Zo’n zendmast wordt gefabriceerd en gemonteerd puur met de intentie dat ie moet gaan (door)zenden, stralen.  De intentie van zijn makers is puur zakelijk; daar is niets verkeerd aan, volkomen legaal, maar naar alle waarschijnlijkheid niet bewust bezielend. Daarnaast worden zendmasten door veel mensen niet bepaald positief bejegend, of het nu is omdat ze het landschap verstoren of omdat ze geassocieerd worden met geheimzinnigheid, ongezonde straling, en zeker nu heel actueel met 5G als (mede)oorzaak van Covid19.
Deze nogal koele benaderingen pakken de natuurwezens die met zendmasten verbonden zijn niet alleen op, maar stralen die ook door, in wezen dus een zich
zelf negatief versterkend systeem. In wezen hetzelfde als met de chemtrails!
Wij mensen kunnen daar wel degelijk iets tegenover plaatsen: liefde sturen! en dankbaarheid en waardering, want uiteindelijk kunnen wij dankzij zendmasten radio beluisteren, tv kijken, telefoneren, mail versturen, en tal van faciliteiten op een smartphone gebruiken. Laten we daar eens bij stil staan en dit uitspreken! Dat hebben wij dus als groep op 17 januari gedaan bij de zendmast aan de Belgiëlaan in Haarlem. En behalve de tekst uitspreken, ook de hartverbinding gedaan.

 

Maar de vraag is: hoe kom je te weten of zo’n boodschap en ritueel aankomen, en ook iets doen? Ook hier weer is het antwoord: een opstelling! Inge M bood zich aan om representant te gaan staan voor het wezen van de zendmast. Hier volgt haar beleving:  Stel je bent een zendmast

Hier volgt het verslag van Johan en Inge V

 
En dan is er nog het verslag van wat onze reiswezens hebben waargenomen! Want op de terugweg in de auto vroegen ze aan ons waarom wij hun niet hadden gevraagd wat zij hadden beleefd. Dat was als volgt: Van het wezen van de zendmast hebben ze kunnen waarnemen dat ie in het begin heel achterdochtig was, ons niet vertrouwde, mensen die aardig doen vertrouwt ie niet; hij is niet anders gewend dan dat mensen op z’n best nors naar ‘m opkijken, en vaak ook heel verwijtend. Hij moest echt aan ons wennen, vond het heel raar, en pas langzaam veranderde dat en ging hij het wel leuk vinden, en uiteindelijk zelfs heel bijzonder en toen liet ie ook andersoortige wezens toe, dat vonden wij heel mooi om te zien, hij veranderde echt van stemming en werd blij; dat gevoel kende hij eigenlijk helemaal niet! 
En verder waren er ook de wezens van de landerijen, die dachten dat jullie er kwamen  om te werken, hadden ze wel leuk gevonden, maar jullie kwamen niet en dat begrepen ze niet zo; ze vroegen zich af wat jullie dan kwamen doen en snapten er helemaal niets van. Jullie zouden daar heel welkom zijn geweest hoor!