Iedereen verlicht is een televisie programma met wekelijkse afleveringen van 25 minuten waarin drie personen met hun passie getoond worden. Vorige maand ontvingen wij van ene Tami (spreek uit: Tammi) een mailtje of zij met ons een afspraak zou kunnen maken, na eerst een telefonisch contact, voor een kennismakingsgesprek met ons met als onderwerp natuurwezens. Naar aanleiding daarvan heeft de redactie besloten dit onderwerp met ons te willen aangaan, en is Tami bij ons op bezoek geweest, heel prettig gesprek, over zo’n twee weken wil ze twee data (hele dagen!) voorstellen om opnames te maken, één bij ons thuis, de andere waarschijnlijk bij ons helingsritueel in Velsen. Leuke ontwikkeling toch? En ook leuk: op de voet gevolgd door Odilia, ook zij wil graag meer bekendheid voor natuurwezens!
Tami gelijk maar gedemonstreerd hoe wij werken; zij heeft recentelijk een opname gemaakt van familie-opstellingen dus weet hoe dit werkt. Haar uitgenodigd representant te staan voor de rabarberplant in onze tuin, Margrete had wel wat vragen: mocht zij nu al wat van zijn stengels/bladeren afsnijden (antwoord: Ja); wil hij liever dat Margrete de bloem eraf snijdt zodat hij meer kracht overhoudt voor bladgroei of liever een keer zaad geven? Een duidelijke voorkeur: nakomelingen voortbrengen (in de wetenschap dat het lang niet zeker is dat zijn zaad volgend jaar wel zal opkomen). De bloemstengel groeit nu als kool! En nu maar afwachten; uitzending in de herfst (8 minuten!).
Tami wil ons graag aan het werk zien met een groepje mensen, stelde zelf voor daarvoor naar IJmuiden te komen, maar voor zo’n programma lijkt het ons leuker voor onervaren kijkers om ons met natuurwezens ook echt in de natuur bezig te zien dan op plaatsen waar oorlogsleed geweest is maar waarvan uiterlijk soms niets meer te zien is. Ons voorstel was dit dan in het Haagse Bos te doen, of in Park Clingendael. Hiermee kon ze instemmen. Ter voorbereiding zijn wij dus naar het bos getogen, eerst naar het aangrenzende Malieveld en de ernaast gelegen Koekamp, waar herten lopen.
Met een hert dat, vlak voor ons, wel met een hek en brede sloot tussen ons in) lekker lag te herkauwen, contact gemaakt: Heb je ’t naar je zin? Ja. Je ligt hier zo alleen, kunnen de anderen bij je komen? Ja. (alsof ze het aanvoelden, van alle kanten kwamen er naar ‘m toe gelopen!) Hoe vind je het met ons mensen te praten? Niet echt mee bezig. Heb je last van het verkeer verderop? Nee, aan gewend. Besef je dat je je gewei kwijt bent? Groeit wel weer aan, is normaal. Weinig boeiends uit te krijgen!
Met een hert dat, vlak voor ons, wel met een hek en brede sloot tussen ons in) lekker lag te herkauwen, contact gemaakt: Heb je ’t naar je zin? Ja. Je ligt hier zo alleen, kunnen de anderen bij je komen? Ja. (alsof ze het aanvoelden, van alle kanten kwamen er naar ‘m toe gelopen!) Hoe vind je het met ons mensen te praten? Niet echt mee bezig. Heb je last van het verkeer verderop? Nee, aan gewend. Besef je dat je je gewei kwijt bent? Groeit wel weer aan, is normaal. Weinig boeiends uit te krijgen! Toen naar het eigenlijke Malieveld getogen, contact gevraagd met het wezen ervan (na ons voorgesteld te hebben natuurlijk), die heel levendig reageerde, heeft het zeer naar zijn zin, vertelt direct dat ie een andere is dan waar we zonet waren (koekamp); er zijn hier vaak grote manifestaties met veel mensen, b.v. een grote kermis: Ja heerlijk, een beetje reuring, net zoals dat groepje mensen daar verderop (Intensief oefenende joggers me luide muziek en instructeur met luide microfoon), lekker levendig. Stoort de mechanische muziek je niet? Heb ik geen last van, en jullie mensen maken nu eenmaal altijd herrie. Hoe vind je het met mensen te praten? Heel apart wel, komen jullie nog vaker, zou ik leuk vinden. Misschien, in elk geval welbedankt, dag.
Door het Haagse Bos gefietst tot in het naastgelegen Reigersbergen en Marlot. Daar staat op een voetstuk een nogal barok aandoende gevelsteen die vroeger op het stadhuis prijkte, met de naam S.Severijn erop. Merkwaardige plaats hier, uitkijkend op een vaart. Kunnen we contact krijgen? Margrete knikt van ja. Heb je het naar je zin hier? Mmmm niet mee bezig. 
Weet je nog van je vroegere functie als gevelsteen?Een aarzelend ja. Weet je wat je uitbeeldt? Nee. En die haan aan de zijkant? Margrete haalt haar schouders op. Kortom, niet erg aanwezig meer.
Dan het beeldje Gerda en het rendier. Straalt een en al vrolijkheid uit, zegt dat ze vaak bekeken wordt (prettig), herinnert zich niet wie de maker is (ik ben er later bij gekomen), heeft het zeer naar haar zin op deze plek, grappig om met ons te praten (heeft nog nooit iemand gedaan), weet niets van het beeld verderop, geen besef van winter en zomer.
De dag erna naar Park Clingendael. We hebben niet alles uitgeprobeerd, met een grote omgevallen boom hebben we al eerder ervaring gehad; ganzen een eindje verderop in de wei, de meesten nogal slapend,maar één zeer alert, lange nek omhoog om zich heen kijkend: jullie storen! Nou, dan maar niet.De Hollandse tuin, het wezen daar voelt zich goed verzorgd, maar nu zonder bloemen (moeten nog uitlopen), maar het is wel eens mooier geweest.
Een meerkoet in de sloot: heel levendig; ben je alleen? Nee, de ander is daar (in de wei, broedend?). Ben je op zoek naar eten? Niet speciaal, maar als ik wat zie dan pak ik het. Hebben last van de ganzen? Er is genoeg ruimte om uit hun buurt te blijven. Hoe ervaar je dit contact? Beetje vreemd.
We liepen langs, wat er uit ziet als een dijk, hoewel niet bepaald nodig voor de veel lager gelegen vaart. Mijn indruk was dat de vaart was (dieper) uitgegraven en de grond hier opgehoogd was neergelegd. Er staan bordjes: verboden op de dijk te lopen. Contact gemaakt met het dijklichaam: Ik ben geen dijk, ik weet niet wat dat is, ik ben er gewoon en jullie mogen van mij wel op me lopen hoor; vooral als kinderen dat doen vind ik erg leuk. Ben jij ontstaan doordat naast jou die vaart is gegraven? Die vaart was er al, maar kleiner, en verder weet ik ’t niet zo, ik ben er pas gekomen toen dit al zo was. Hoe vind je het om zo met ons te praten? Heel apart, mogen mensen wel vaker doen. Dank je wel. Graag gedaan!
Een houten keet, met enkele onafgemaakte beelden buiten, waarschijnlijk een atelier, maar blijkbaar niet vaak meer in gebruik (krant van 2019). Het wezen vindt ’t jammer dat ie zo zelden gebruikt wordt, vroeger was het leuker, veel mensen; heeft ’t verder wel naar z’n zin, goed onderhouden.
Huis Clingendael, vroeger eigendom van barones van Bienen, daar in 1940 door de Duitsers verjaagd (Seys Inquart). Eigenlijk veel van hetzelfde: vriendelijk, delen worden nog wel gebruikt, soms feestjes en maaltijden (leuk), jammer dat een deel niet gebruikt wordt, tevreden over het onderhoud. Herinnerde zich de tijd van de barones nog goed (veel levendigheid, zeer verknocht aan haar gebouw) Maar toen ik ‘m vroeg of hij zich de oorlog herinnerde haakte hij af. Ik heb me nog wel verontschuldigd dat het oprakelen deze herinnering ‘m nog steeds zo veel pijn deed.
Later vertelden de reiswezens dat zijn licht in één klap donker was geworden en er veel hulpwezens op af kwamen. Pijnlijk.
Bij een gebouw van bijzondere bouwstijl geschuild voor de regen. Dan maar gelijk van de gelegenheid gebruik gemaakt: is zich bewust van zijn bijzondere bouwstijl, vroeger kwamen er veel dieren, paarden en….die naam wist ie niet meer, voor melk. Geiten? Ja! Nu kwamen er nog wel af en toe mensen werken, maar geen idee wat voor werk. Meestal waren er dan ook mensen uit de bewoonde boerderij bij.
De reiswezens: Mogen we wat vragen? Willen jullie contact met de bosgeest? Ja. goed idee, welkom! Ik ben er! Welkom! Eigenlijk is dit hier niet meer mijn bos, dat is verderop voorbij het water, maar ik kon wel even hier naartoe komen. Laat je dan niet je bos onverzorgd achter? Nee hoor, er zijn er genoeg die er op letten en als er iets is mij komen waarschuwen. Fijn dat je deze moeite genomen hebt om bij ons te komen. Jullie geven toch ook veel aandacht aan mijn bos, althans, aan veel wezens in het bos, en dat is fijn. Ben je tevreden over je bos. Ja zeker. Gaan jullie vaker komen, jullie zijn welkom hoor. Wij willen wat we net gedaan hebben graag een volgende keer doen met een groep mensen erbij om ze ook op deze wijze met je bos te latenkennis maken. Heel welkom. 
Ben jij blij met de regen nu? Heel fijn voor de planten en bomen, hoewel we altijd wel genoeg water hebben in het bos. Ik kan niet te lang blijven hoor. Het was fijn even kennis te maken, dank. Dag.
Ben jij blij met de regen nu? Heel fijn voor de planten en bomen, hoewel we altijd wel genoeg water hebben in het bos. Ik kan niet te lang blijven hoor. Het was fijn even kennis te maken, dank. Dag. Nu nog op zoek naar een zendmast in de buurt!