Driebergen:
Ook deze maand weer een zendmast-bezielingsritueel, dit maal bij een mast in het bos vlak langs de A12 in Driebergen, met een groep van maar liefst 20 mensen. Margrete en ik waren er al wat eerder en maakten, eigenlijk om de tijd wat te doden, contact met de bosgeest. Zoals alle bosgeesten die we tot nu toe hebben ontmoet was deze ook in zijn nopjes over zijn bos, fijn dat er vaak mensen kwamen, en dieren, maar met de zendmast had ie totaal geen contact, terwijl die er toch al jaren staat. Opmerkelijk.
We hebben het ritueel zo veel mogelijk volgens de aanwijzingen van Thomas Mayer gevolgd, ook al zitten daar voor mij enkele nieuwe aspecten bij waar ik me (nog) niet vertrouwd mee voel. Blijkbaar anderen ook niet waardoor er een vraag aan mij gesteld werd waar ik het antwoord schuldig over moest blijven, nl. twee verschillende aspecten van het Christuswezen . Dat heb ik toen ook maar eerlijk toegegeven, en dat dit ook geldt voor nog enkele andere benamingen. Wel bijzonder dat bij deze onderbreking, zo ongeveer halverwege het ritueel, iemand opmerkte dat de bedrukkende sfeer van de straling al waarneembaar opgelost was!
We hadden de deelnemers gevraagd om elk vijf steentjes mee te nemen om die bij andere zendmasten te plaatsen, zodat die daar de helende werking kunnen doorgeven. En na afloop hadden het zendmastwezen en de bosgeest wel contact met elkaar!
En na afloop nog gezellig te gast in de tuin van initiatiefneemster Inge met hapje en drankje en nog een maaltijd!
Oostelbeers: “levens- en vormkrachten weekend”
Het weekend van 11 – 13 juni togen we naar Oostelbeers in Brabant, voor een weekend met levens- en vormkrachten waarnemen in b.d. zadenkwekerij De Beersche Hoeve, afgewisseld met euritmie. We kregen een aardige blik in de werkwijze van dit bedrijf, inzage in de kweekkisten van allerlei soorten compost, en op de zaterdag zelf aan de slag met het bereiden van een puur koemest-preparaat (de koeien hier krijgen alleen gras te eten en geen soja zoals in de gangbare vervuilende veeteeltbedrijven) en op de zondag kristal-preparaat; dat bestaat er vnl. uit om een uur lang in een emmer te roeren gevuld met water en koemest, en op zondag net zo maar dan met gemalen kristalsteen er in. Gelukkig waren er maar vier emmers en twintig deelnemers, dus dat betekende zo’n 12 minuten roeren per persoon. Boeiend hoe de waterwezens genoten van het geroerd worden, en van de spetters die af en toe de emmers uit spatten, maar waarbij ook veel natuurwezens van elders werden aangetrokken; het was een soort van polonaise van natuurwezens langs de kring van deelnemers, op zondag zelfs nog meer omdat toen werd besloten dit al zingend te doen, daar kwamen de muzen dus ook meedoen.
Na het roeren volgde de uitwisseling van de waarnemingen die de deelnemers bij het roeren hadden opgedaan. Ikzelf had op zondag een merkwaardige waarneming van een grot van doorzichtig zwart kristal met zilverkleurige rechte kristallijnen; ik dacht hiermee helemaal fout te zitten maar het bleek volgens enkelen precies te lijk op het Johannes visioen, waar ik nog nooit van gehoord had.
De koemest werd met behulp van borstels uitgespreid over een grasveld, waarbij ik zelf geen waarneming had, en Margrete was op dit moment even rusten, maar de reiswezens vertelden gezien te hebben hoe er heel laag boven de grond vrolijk dansende wezens waar te nemen waren.
Het kristalpreparaat werd over een veld met planten gespoten waarbij Margrete duidelijk waarnam dat er zich een hoge wolk van wezens, of misschien een waas van een heel groot wezen (of beide?) zich boven de planten verbreidde.
Bij de euritmie deden we met de groep bewegingen die de vormen van de koehoorns en het roeren imiteerden, en van het vele malen verteren zoals koeien dat doen, waarbij onze reiswezens wezens konden waarnemen die enigszins lijken op de wezens die bij ons thuis onze eigen euritmie-oefeningen begeleiden, maar toch straalden deze wel duidelijk ook andere lichtkwaliteiten uit.
Heerlijke vegetarische maaltijden onder zonneschermen in de tuin, o.a. een typisch Brabants gerecht, balkenbrij; weinig dat onze reiswezens konden waarderen behalve één dessert met honing, het overige te puur en gezond voor ze, zelfs de koekjes nauwelijks gezoet.
Al met al een boeiend maar ook inspannend weekend want het was zeer warm en zonnig.
Ter afsluiting deden we gezamenlijk nog een mooi euritmisch ritueel bedacht door Dorian Schmidt, de grondlegger van het werken met vormkrachten,
waarbij een energetische lichtzuil werd neergezet
bate van het b.d. bedrijf de Beersche Hoeve.