West-waarts

De volgende ochtend naar het Stenen Bos, Pobiti Kamani 27(43.225951 / 27.706552). De weg loopt er dwars door- en overheen bij Slanchevo. Het lijken wel zuilen, van sommige is slechts een stompje over, maar er zijn er nog heel wat van enkele meters hoog. Geologen zijn er nog niet over uit hoe dit “bos” is ontstaan. Odilia legt uit: Enerzijds is het een natuurlijk proces van de steen met de weers-invloeden, maar de kosmische inwerking is hier eigenlijk bepalend geweest, moeilijk uit te leggen en te begrijpen voor jullie bewustzijn, maar nog steeds een belangrijke kosmische krachtplaats met veel nog werkzame lichtwezens. Blij om ze weer terug te vinden!


Verder westwaarts bij Pliska (43.3572 / 27.1159), kijken we in een verwaarloosd veld uit naar menhirs. Dat duurt niet lang want ze staan precies op de aangegeven locatie (onze informatie geeft aan dat de coördinaten slechts bij benadering zijn).
Eenmaal het veld ingelopen ontdekken we eigenlijk twee steencirkels, met nog wat andere stenen in de buurt, wellicht restanten van cirkels. Overigens staan er in totaal nog maar drie stenen overeind, de rest ligt – omgevallen denken we. Odilia geeft aan: Jij, zij en nog één, zoveel lichtwezens zijn er in elk geval, misschien nog meer in de omgeving; er is hier veel weggehaald, maar deze zijn er in elk geval nog.
We maken contact met één van ze, die Odilia’s bevindingen bevestigt, en erbij zegt dat ze zich niet alleen in de steek gelaten voelen, maar ook erg onbeschermd. Hopelijk dat verbinding met Odilia meer bescherming biedt. Als een boer een steen nodig heeft komt ie ‘m hier ongehinderd halen. Het is wel heel plotseling dat jullie hier komen, maar we voelen jullie oprechtheid. Wil het Grote Lichtwezen ons nog wel? Onzerzijds willen we haar natuurlijk heel graag terug.