Samotos

Onze laatste bestemming op Kreta was Samotos Necropolis Minois (35.3178 / 24.4629). Het lijkt een mislukking te worden: Een groot hek en op maandag gesloten en vanavond vertrekken we met de boot! We hadden gisteren gebeld of er nog plaats was op de boot en gelijk gereserveerd. We lopen verder langs het gaashek om “binnen” te kunnen zien en tot onze grote verbazing zien we, zowel achter het hek als vóór het hek veel ingegraven tombes.

Odilia laat weten dat er veel lichtwezens zijn, maar niet zoveel als dat er tombes zijn; het zijn eigenlijk families met elk een aantal tombes.

Ik vraag waarom hier alles ondergronds is, maar op andere plekken soms ook bovengronds? Dat heeft te maken met de tijd, de cultuur, en ook met veiligheid. Waar bedreigingen waren werd ondergronds aangelegd.

We vragen contact, waarop gereageerd wordt. Een vertegenwoordiger? Niet echt, maar even voor nu wel, ja. We zijn hier met velen. We hadden jullie al zien rondlopen, jullie kijken anders dan anderen, we voelden dat jullie wat hebben van de lichtwezens hier. Welkom. We beseffen ook dat jullie een boodschap hebben, en zijn zeer benieuwd. We hebben jullie ook al horen spreken met een ander lichtwezen, maar hebben het niet helemaal begrepen, echter wel een vermoeden, maar ik durf dat niet uit te spreken. Het Grote Lichtwezen! Ja, we hadden er iets over gehoord van de deva hier, maar wisten niet dat het zo snel zou gaan en dat jullie nu ook hier zouden komen. We dachten dat we nog tijd hadden om het op ons te laten inwerken, maar jullie zijn er al. Heel welkom overigens, we zijn er natuurlijk heel blij mee, met zo’n groots gebeuren, maar het Grote Lichtwezen nu ineens hier, voelen we wel als enigszins bedreigend, niet zijzelf natuurlijk, integendeel!, maar het grootse ervan en wat er verder allemaal te gebeuren staat. Ze komt natuurlijk niet voor niets, ze komt met een boodschap die ons leven grondig gaat veranderen; we kijken er ook verlangend naar uit, hoor, maar het voelt ook als een omwenteling; we hebben wat tijd nodig. Niet dat tijd zo’n grote rol speelt, ’t zou vandaag kunnen, of later, maakt allemaal niet uit, maar de impact op ons leven! En tegelijkertijd zijn we dolblij, gek hè? En jullie heel veel dank hoor! Prachtig werk doen jullie, dank, dank! 

Nu nog even ons best doen om te ontspannen in 38 graden hitte en volop zon. Een lekker plekje bij de zee, afscheid nemen van de Deva-van-het-eiland. Het was goed toeven hier.
Morgen verder vanaf de haven van Pireus naar de streek rondom Athene, we zijn benieuwd!