Thebe en Delphi

We namen de gok om door te rijden naar onze volgende bestemming. Deze bleek vlakbij hartje centrum van Thebe (niets klassieks, wel veel industrie) te liggen, een Myceense Tombe (38.321660 / 23.32227); we troffen er een groot stil parkeerterrein, een weg met huizen grotendeels achter bomen en aan de andere kant een vrij steile begroeide heuvel. Ik parkeerde in het donkere gedeelte pal voor de heuvel, en precies achter de auto bleek de tombe onderaan de heuvel te liggen! Kortom, we sliepen in het stadspark van Thebe en werden vroeg gewekt door het contactwezen van het lichtwezen aldaar: hij was al een paar keer langs geweest en wilde weten wat we kwamen doen; had aan ons licht gezien dat we niet zomaar passanten waren. We vertelden van onze boodschap, hij kon zich er goed in vinden, vond het belangrijk dat de lichtwezens aldaar (er zijn er verscheidene) wat actiever werden en hun kracht gingen inzetten, onder andere ook tegen de bedreiging van de oprukkende verstedelijking (de ondiepe grot waarin de tombe staat lag er ook flink verwaarloosd bij).

Het bracht mij ertoe om Odilia te vragen naar de toestand van de twee meest bedreigde megalieten die we op onze reizen waren tegengekomen, de ene in een buitenwijk met allemaal hoge flats in Lissabon, en de andere net buiten het havengebied van Lissabon; Odilia zei dat ze er beide nog waren.


Vervolgens naar de Tholos van Delphi, de zogenaamde Treasury of Minyas in het dorpje Orchomenos, waar archeologen druk aan het graven waren. Tegen betaling van een gering bedrag mocht je het hek binnen. De Tholos is enorm groot en gaaf, er tegenaan ligt nog een kleinere met een prachtig bewerkt ingekerfd plafond. Daar zocht Margrete contact met Odilia, maar in plaats van Odilia, werden we aangesproken door een contactwezen, terwijl het lichtwezen zelf al contact had gezocht met Odilia. En het contactwezen wist al waarvoor we kwamen, dat had hij al van onze reiswezens vernomen!