Grieken-land

Heel erg warm (16 september), behalve hoog in de bergen en aan zee; goede rustige provinciale wegen, snelwegen met tol (vaak maar 2 euro), maar wel pittige afstanden.

Bij onze eerste boodschappen kochten we mooie tomaten voor de Griekse salade, te laat ontdekten we dat ze afkomstig waren uit Eindhoven!

Onze eerste bestemming is Dodona, (39.545773 / 20.785007), waar voor de toegang betaald moest worden – dus vaste openingstijden en gelukkig nog open.
Ik had er nooit eerder van gehoord maar het is het grootse tempelcomplex na Delphi. Er zijn ruïnes van tempels van o.a. Zeus, Venus en Heracles, een amfitheater met 17.000 zitplaatsen, waar een soort Olympische spelen werden gehouden met toneel en muziek erbij. Maar wat ons betreft hopen we … ónder deze tempels de lichtwezens aan te treffen van een nog oudere wereld.

We staan nog buiten het hek als we contact vragen met Odilia: Oh, ik ben niet voorbereid, kunnen jullie erbij? Ja, via de ingang, heel gemakkelijk, dan mogen we over het hele terrein rondlopen. Oh fijn!

Odilia is hevig ontroerd als ze merkt dat er in elk geval nog één lichtwezen aanwezig is. Ze vraagt of dit keer – in tegenstelling tot hoe we de rollen meestal verdelen – Margrete representant wil gaan staan. Het lichtwezen hier voelt heel vrouwelijk en kwetsbaar en is ook heftig geschrokken. Ben je er? Stilte. We leggen uit dat we namens het Grote Lichtwezen van vroeger spreken. Heel zachtjes: Vreemd zo te spreken, ik ben er wel, maar ben wel erg geschrokken. Het Grote Lichtwezen, zomaar ineens! Ik weet niet of ik dat wel aan kan, het is zo onverwachts. Er is hier trouwens nog een lichtwezen. Vertel dat haar zelf maar, later, als je het contact aankunt. Dat jij zo reageert maken wij wel vaker mee, het is heel normaal. Doen jullie dit vaker? Ja, wij gaan straks weer verder naar een andere plek. Er zijn er nog meer? Ja vele. En die (reis)wezens bij jullie? Die gaan straks weer mee met ons. Heel merkwaardig, wat ze hier doen is niet hun echte taak. Ze helpen ons, en het Grote Lichtwezen (Odilia). Het Grote Lichtwezen heeft geduld, ze zal zich geregeld laten zien, en als je eraan toe bent, kun je contact maken. Ik weet dat zij ’t is, ik heb ’t daarnet gevoeld. Het voelt zo vreemd, enerzijds dat verlangen, maar kan ik ’t wel aan? Neem je tijd. Wij gaan weer verder, dag. Dag!

’s Avonds laat Odilia van zich horen. Ik vraag allereerst of ze me goed kan horen, we staan vlakbij een waterval; heeft ze last van het geluid? Waterwezens, nee, daar heb ik geen last van. Ik ben zo verrast dat ze er nog is, met al die tempels van die andere religies er overheen gebouwd. Ze heeft me een contactwezen gestuurd, die heeft me verteld over een tweede lichtwezen daar, dat wist ik niet. Ze zal het me te zijner tijd wijzen. Ik voel me heel gerust, zeker dat het daar wel in orde komt. Het is trouwens ook een mooie beschermde plek, al zijn er wat archeologische opgravingen en restauratie-De reiswezens vragen of ze naar het dorp mogen. Ja hoor. Ik wijs hun erop dat zij eigenlijk ook een soort contactwezens zijn, contactwezens voor ons! Nee hoor, wij zijn reiswezens, contactwezens hebben een heel ander licht! Maar jullie taak komt eigenlijk geheel overeen. Wat is daarin dan het verschil? Dat konden ze ons niet vertellen, maar zij voelen zich beslist geen contactwezens; dat moest ik maar verder vragen aan Odilia. Contactwezens lijken allemaal op elkaar, en je kunt direct zien waar ze vandaan komen: het contactwezen van een rots ziet er ook uit als rots, bij ons is dat niet het geval. Maar het echte antwoord op die vraag kwam al bij mij naar boven: Contactwezens komen alleen in actie als ze gestuurd worden, jullie leggen uit je zelf contacten. Ja, dat klopt, heel anders!!! gaande. 

Jullie doen er trouwens verstandig aan vroeg te gaan slapen, er is veel gebeurd vandaag, dat vroege afscheid bij de familie ook. Bij hen was er ook onrust, dat heeft op jullie doorgewerkt. Daarom heb ik jullie vanmiddag ook gevraagd om extra de hartverbinding te doen voor jezelf, ter bescherming, maar nu voelt het rustig om jullie heen. Ik wil nog iets zeggen, wacht even, even hulp (taalwezen) inroepen, ja, jullie gaan met de kippen op stok! Kun je wel zeggen, het is nog geen 8 uur! En al pikkedonker!