In gesprek met de reiswezens: De regenton in de tuin, de regenpijp van balkon en dak komt erin op uit, staat nu geheel gevuld met water, om bij droog weer gebruikt te worden om de planten water te geven. Wensidee van Margrete en die is er zeer verguld mee. Maar nu de reiswezens: Die waterwezens vinden het echt niet leuk hoor, die willen spelen en stromen, nu kunnen ze niks. Klinkt als een soort van aanklacht. Tja, jammer dan, ze komen er echt wel weer ’s uit. Nou, ze wilden in elk geval dat we jullie dit vertelden, dat hebben we gedaan. Dat noemen wij solidair zijn, en dat is heel goed van jullie, maar onze wereld is nu eenmaal anders; vertel ze maar dat we ze er echt wel weer uitlaten, maar dat ze nu maar even moeten wachten het is niet anders. Aprilletje zoet geeft nog wel eens een witte hoed. Een echte laag sneeuw lag er niet, maar hier en daar wel wat op daken en auto’s; één dag heeft het de hele dag geregend, gehageld en gesneeuwd. Wij hoefden die dag er gelukkig niet op uit, maar voor de reiswezens (en heel veel natuurwezens) een ware feestdag, heerlijk spelen met waterwezens en van die heel stille (sneeuw)wezens; dus de hele dag buiten. ’s Avonds Odilia: dit was te veel en te lang; natuurlijk mogen ze naar buiten om met de waterwezens te spelen, maar niet de gehele dag zonder onderbrekingen! (beetje streng) Dan zijn ze een hele dag niet meer met jullie verbonden geweest, dat is echt niet goed voor hun licht, ze moeten zeer geregeld met jullie verbonden blijven, dus zoiets als vandaag moeten jullie niet meer toestaan. Ik: Wel, ze hebben nu natuurlijk meegeluisterd om van jouw mooie licht te genieten, dus nu weten ze dit ook, en natuurlijk zullen wij er zelf, nu we dit weten, er ook beter op letten. En inderdaad, de dagen hierna kwamen ze netjes melden dat ze graag naar buiten wilden, en dat verloopt prima. Ik heb ze ook verteld dat op een dag dat er af en toe regenwolken komen ze bij een regenbui altijd uit zichzelf naar buiten mogen, zonder vragen dus, als ze zodra het even droog is maar binnenkomen, en dit verloopt al een tijdje naar wederzijdse wens.
Vanmorgen was Margrete een was aan het draaien; nou ja, de machine deed dat voor haar, en daarna heeft zij een deel van het wasgoed buiten gehangen, en een deel op de verwarmingsradiator geplaatst. Al doende kwam bij haar de vraag op: waar blijven die waterwezens bij het drogen? En hoe is dat eigenlijk voor water in zo’n wastrommel?
De eerste vraag aan de reiswezens voorgelegd: Daar zijn wij niet echt mee bezig. Maar jullie zien er soms toch wel wat van? Nou, buiten worden die waterwezens wel door de windwezens meegenomen, maar hier binnen hebben die waterwezens bijna geen licht meer en dan zien we ze niet. Mmm, boeiend, dankjullie wel.
Dan Odilia: Allereerst sturen jullie die waterwezens door een buis waar ze een hele tijd geen licht krijgen, dus als ze bij jullie uit de kraan komen, tja, hoe noem je dat? Net als bij een plant die een hele tijd droog staat, die verwelkt, zo komen ze bij jullie uit de kraan. Dus als drinkwater is dat water niet erg voedzaam meer? Nee, totaal niet, eerder dood dan levend. En als ik het water dan in een glas doe en goed schud? Nee, dat doet niets. Je zou ze weer levend kunnen krijgen door er kristallen bij te doen, maar wel een hele tijd, niet eventjes. En dan komen die waterwezens in de wastrommel, weer een afgesloten ruimte. Maar die beweegt flink, dat vinden ze toch leuk? Niet als ze halfdood zijn er er geen licht bij komt en zo opgesloten zitten! En dan nog een wasmiddel, dat meestal chemisch is, verschrikkelijk! Er bestaan ook wasmiddelen van natuurlijke materialen, zoals Ecover. Dat maakt inderdaad een heel verschil, maar toch, helemaal natuurlijk zijn die niet, maar wel minder erg. Als ze dan buiten komen in weer en wind dan knappen ze wel iets op doordat ze weer licht opnemen; die op de verwarming worden langzaam opgenomen door de waterwezens in huis, wat jullie vocht noemen, en enkele windwezens, maar in wezen zijn ze zwaar beschadigd en worden ze opgevangen in het zgn. spirituele hospitaal.
