Vrijdag 17 januari voelt Margrete zich behoorlijk beroerd, lijkt op griep, veel op de bank liggen slapen, zaterdag beetje beter, net genoeg om ’s avonds naar de opera te kunnen gaan, theater vlakbij. Slechte uitvoering, kan ons niet bekoren, maar daarnaast: ik voel me doodmoe, en Margrete nog niet helemaal fit, dus na de pauze naar huis. Reiswezens: We waren nog lang niet klaar! Er was nog zoveel te doen! Zeer teleurgesteld, en begrijpelijk. Maar de volgende dag kom ìk nauwelijks mijn bed uit, heel beroerd, koortsig, hoe lang gaat dat duren, dinsdagochtend gaan we trouwen. Ikzelf dacht nog, desnoods met een flinke dosis paracetamol, maar dat zal doorgaan, maar natuurlijk niet met een feestelijk gevoel als het zo moet. Maar grappig, wie nog veel bezorgder zijn dan ik: onze jongens! Kunnen we dan wel trouwen als jij ziek bent? Niet: kunnen jullie wel trouwen, maar wij! Ja, we hebben al zoveel wezens uitgenodigd, die willen allemaal komen, wat moeten we dan? Paniek!
Ik zou niet over onze trouwplechtigheid schrijven als het niet alles te maken had met natuurwezens. Al waren wij beiden al eerder getrouwd, we hadden geen idee in hoeverre zoiets tot in precizie vast ligt, mag zo’n ambtenaar iets over reiswezens toevoegen? We waren er al vroeg, het paar voor ons was er nog niet, ik liep vast even naar binnen, vroeg of we even mochten kijken, en direct ontstond er een hartelijk contact en ik vertelde maar direct dat wij veel met natuurwezens doen en dat ieder mens een reiswezen heeft, en of zij bereid was in de procedure een zinnetje op te nemen als “en met jullie trouw ik ook jullie reiswezens”. Geen enkel probleem! Wat fijn voor onze reiswezens dat ze genoemd zouden worden, op die manier hun verlangen vervuld kon worden! Ondertussen even wachten op onze twee getuigen en kort daarna waren wij aan de beurt.
Het werd een heel persoonlijk onderhoud, ze vroeg hoe wij zo toe waren gekomen om met natuurwezens om te gaan, vond het een ongebruikelijk maar wel interessant onderwerp. Dus ons verhaal begon met familie-opstellingen, waar je ook het onzichtbare tastbaar maakt. Had ze van gehoord. Wilde ze dat even ervaren? Ja, heel benieuwd. Heel kort stukje opstelling gedaan met één van onze getuigen samen, en ja, ze kon e.e.a. waarnemen. Vanuit familie-opstellingen zijn wij natuur-opstellingen gaan doen, en hebben zodoende de wereld van natuurwezens ontdekt. Ieder mens heeft reiswezens, we hebben de onze laten vertellen (met Margrete als representant) hoe ze de hare ervaarden: leuk, interessant, veel gereisd! Ja, dat snapte ze wel, ze werkt ook nog als stewardess bij de KLM. Daar zat wel een klik. Deze ambtenaar per toeval? Laat ik het zo zeggen: Dank aan de krachten die dit zo voor ons geregeld hebben!
Onze reiswezens keken heel enthousiast naar deze gebeurtenis uit, zij wisten hun hele leven al dat Margrete en ik ooit zouden gaan trouwen maar mochten ons dat niet eerder laten weten. Bovendien zijn ze dol op feestjes en bijbehorend lekkers, hadden we natuurlijk voor ze meegenomen en daar neergelegd. Ze hadden zelf heel veel wezentjes vanuit huis en Scheveningen mee uitgenodigd, en daar ter plaatse ook nog, dus de zaal was al aardig gevuld met alleen maar 2 getuigen erbij (dankjewel Inge en Willemijn!) En door ons werk met opstellingen en sjamanistische rituelen herkenden we ook heel veel “energieën” van onze voorouders, nou die waren er ook in groten getale! Wat een bruisende energie en feestelijke sfeer.
Hadden we dat beseft toen we maanden geleden deze beslissing namen, dan zouden ook anderen, vrienden en kennissen erbij, niet alleen welkom maar ook heel fijn zijn geweest. Toentertijd gingen we eigenlijk “alleen maar” trouwen om mijn testament geregeld te krijgen als eigenaar van 2 huizen, op advies van de notaris; zelf waren we nog lang niet klaar voor trouwen! Herkansing volgt als de benedenruimte vrij komt, dan kunnen Margrete’s meubeltjes een plaats krijgen (nu nog opgeslagen in containers), kunnen we ideeën voor een praktijkruimte uitwerken, de tuin opknappen, wie weet wat nog meer. Maar dat gaat nog maanden duren, want de nieuwbouw van de benedenburen loopt flinke vertraging op.
