Oost-waarts

Hundikangrud kivikirstkalme/ Hunitangrud (Muuksi Hundikangrud)

Dan rijden we verder, 40 km oostwaarts, naar Hundikangrud, Kahula, Muuksi (59498064 / 25.512494). De parkeerplaats en het pad er naartoe stonden goed aangegeven – een gebied vol steencirkels en platte-stenen-cirkels, die zeer toegankelijk aanvoelden.

We zochten contact met een woordvoerder, die vertelde dat vele​n​ graag contact met het Grote Lichtwezen wilden, maar dat sommige er niet gelijk klaar voor waren, maar dat zou zeker in orde komen.
Odilia: Dit veld is net een paleisje met zoveel lichtwezens​;​ overigens ​is dit een van de weinige plaatsen waar​ daadwerkelijk mensen ​werden begraven. Op de info-borden stond dat hier inderdaad menselijke resten zijn gevonden.

Jagala Juga waterval

Daarna dezelfde weg terug, want de boulder lag ten noorden van Joelahtme, merkwaardig genoeg had het geen coördinaten, wel een postcode, 74213, langs Ruu en de Jägala Juga: een mooie waterval, sowieso al de moeite waard voor een ommetje. Hier namen we het weggetje langs de parkeerplaats ​tot ​de stuwdam, om dan verder te voet​ 3x linksaf het pad te vervolgen. Bij een open stuk bos even naar links zagen we de boulder, een reuzenkei, in totaal zo’n 20 minuten lopen. Odilia had al contact, hij was zeer krachtig, vertelde ze. We zijn niet verder gaan zoeken naar de tweede kei, het begon al te schemeren en ze waren met elkaar verbonden, dus het was niet nodig. We hebben de auto vlakbij het stuw geparkeerd, binnen het bereik van de boulder, Odilia zei: Dat zullen jullie zeker gaan voelen!

’s Avonds hadden we als dagsluiting nog een gesprek met Odilia. Margrete vroeg haar wat de oorzaak kon zijn geweest dat ze die ochtend zo’n wee gevoel in haar buik had gehad. Volgens Odilia enerzijds een nawee van ons afscheid van de botanische tuin ​in Helsinki en anderzijds ​de​ nare boze​energie die ​onze ​Finse ​vriendin met zich mee draagt.

 


Zelf had ik ook nog een vraag over het boek Mother Earth Bible door Clare Cromwell, dat ik aan het lezen was, namelijk: of je de aarde inderdaad als een deva kunt zien.

Odilia: De aarde is een levend wezen net als een lichtwezen, en wordt geleid door een groep deva’s; als je wilt zou je contact met de woordvoerder kunnen maken. Zo is het in wezen ook met de kosmos, ook daar zou je contact mee kunnen maken, hoewel dat heel complex en uitgebreid is. Zelf houd ik me daar niet mee bezig; zoiets doe je niet uit nieuwsgierigheid maar alleen als je een gerichte vraag hebt. En dan lijkt’t​ mij mogelijk met een woordvoerder contact te maken. 

Zondag 2 juli – de gps geeft aan dat we links af moeten slaan, maar ik geef er de voorkeur aan rechtdoor op de hoofdweg te blijven. Even later roept Margrete: Stop! Rij eens​ een eindje terug, daar liggen twee stenen!

 

Tussen de dorpjes Ohvrikivi Kaisma en Sohlu lagen ze bij de bushalte Kaisma, tussen twee (verlaten?) boerderijen in, in een nogal verwaarloosde tuin of boomgaard. Niet alleen bijzonder dat Margrete deze stenen zag, maar ook dat Odilia inderdaad een verbinding met ze wilde. Dat ik ervoor gekozen had om rechtdoor te rijden was ongetwijfeld ook geen toeval, maar ​de beïnvloeding  van de plaatselijke​ deva en van Odilia !

Ik ging als representant staan: Ik ben er wel. Enige tijd stilte. Heeft ’t zin?  Het voelde niet hartelijk, maar ook niet onvriendelijk. Na nog enige tijd overwegen in stilte was er een: Akkoord, zij(Margrete) overtuigt me, ik zal luisteren naar wat het Grote Lichtwezen te vertellen heeft.

We kunnen verder. Van achteruit de auto hoort Margrete roepen:  Strafpunten! De reiswezens!
We hadden vergeten ze te waarschuwen,​ dus ​geen “Verzamelen” geroepen. Nu hadden ze er groot plezier in weer strafpunten te kunnen uitdelen, waar ze overigens niets mee deden: niet optellen, niets verwijten, gewoon leuk om te doen. En gisteren, toen ik met de auto vast kwam te zitten en we niet meer verder konden, vertelden ze dat ze daar ook flink van geschrokken waren. Ja, heel veel strafpunten! hahaha! Ik bracht er tegenin dat ik toch goed gehandeld had door iemand erbij te halen die ons had los getrokken? Ja ja, ook heel veel bonuspunten, hahaha! Ze vertelden dat ze die nacht naar die man z’n huis waren geweest – ze vonden ‘m heel aardig en hij had een heel lief hondje – en ook in het huis ernaast waren ze geweest, daar woonden ook mensen.