Toscane, glooiende landschappen met veel elegante cypressen. We kozen voor enkele open lucht beeldenparken. Als eerste Chianti, in de gelijknamige streek, een rondwandeling van een uur.
Vervolgens naar het prachtige landschapspark van Daniel Spoerri, waar ik de laptop kon opladen, en er was ook nog wifi, dus eindelijk onze eerste nieuwsbrief versturen, dachten we. Het adressenbestand staat in Mailchimp, een handig systeem, maar ondanks het juiste wachtwoord kon Margrete er niet in komen. Heel frustrerend! Wel deden we een boeiende opstelling bij een gespleten olijfboom, waar de twee binnenkanten met bladgoud waren bedekt. Een schitterend gezicht, zeker met het blakende zonlicht erop. We stelden ons voor; was hij zich bewust van het bladgoud? Een gebaar van onverschilligheid. Blij met zo veel aandacht? “Ach”. Er last van? Hoofdschuddend van nee. Tevreden met zichzelf? Handgebaren wijzend op zijn vruchten rondom. Last van ouderdom? Nee! Contact met andere bomen? Nee, weer wijzend naar zijn vruchten. Helemaal ingesteld om olijven voort te brengen? Heftig ja schuddend, met een blij gezicht. Leuk om zo met mensen te praten? Schouderophalend van: Niet mee bezig. Dank je wel.
In het zuiden van Toscane, ten westen van het meer van Bolsena ligt Sovana, een groot complex graftombes (Citta del tufo met o.a. Ildebranda Tombe) uit diverse tijdperken, waaronder ook Etruskisch en neolitisch (dus uit de tijd van Odilia). We namen al snel contact op met haar, maar zij gaf aan dat we eerst verder konden verkennen en op geschikt moment zich zou laten voelen. We bewonderen diverse bouwwerken met daarin en vaak ook eronder graftombes, en liggen ook enkele heel mooi uitgesleten holle wegen met soms in de wand ook nog kleine tombe-achtige uithollingen. Bovenaan bij een zonnige weide aangekomen laat Odilia zich voelen, of we hier de steen willen achterlaten, en ter plekke twee steentjes willen meenemen om op haar ankerplaats, de Odiliënberg te plaatsen, hier ook de hartverbinding te doen en een vertegenwoordiger van de lichtwezens uit te nodigen, die dit keer zich niet geheel overrompeld voelt omdat ie door de reiswezens al aardig is ingelicht, maar nu wel zo spoedig mogelijk het contact wil aangaan. Even verder langs de weg ligt nog een ander deel, met boeiende in de rotsen gelegen ruimten en tombes.(42.658441 / 11.633474)
Via Cavadi San Rocco Via Cava di Poggio
Cosa Ansedonia aan de kust, een archeologisch terrein waar we geen neolitische overblijfselen aantreffen, wel restanten van een stad uit ca. 200 jaar voor C. (42.412985 / 11.286646) Het stikt er van de muggen, ik vertel Margrete dat ze moet kijken naar de verschillende bouwtechnieken van de muren, waarover ik op info borden heb gelezen, maar ze reageert bozig, denkt dat ik haar in het ootje neem. We gaan terug naar de auto (minder muggen) en maken contact met Odilia, die aangeeft dat er verderop wel degelijk neolitische restanten waarneembaar zijn, maar we zijn dichtbij genoeg om daar bij de auto contact te maken. Ze vertelt dat er een soort terreinbeheerder-wezen naar ons onderweg is die ons wel verder zal helpen. Even later voelt Margrete zich aangesproken: Hebben we contact met een soort terreinbeheerder? Zo zou je mijn taak kunnen omschrijven ja. Jullie hebben geen belangstelling voor mijn cultuur? Ik: Eerlijk gezegd niet, nee, we komen voor de neolitische cultuur. Dan hoeven jullie in wezen ook niet mijn terrein op, want er is een contactwezen van de neolitische cultuur met me meegekomen, en dan kunnen jullie dat verder met hem regelen, dan zijn we gauw klaar. Ik leg het contactwezen van het lichtwezen verderop onze bedoeling uit, hij zegt zelf geen beslissingen te nemen, herinnert zich het Grote Lichtwezen van vroeger wel, en zal alles doorgeven aan zijn lichtwezen. We danken hem en nemen afscheid met een beetje vreemd gevoel; tevens vragen we ons af of de muggen in dit geval een bewuste rol spelen of puur toeval zijn. Ook de irritatie van Margrete over mijn uitleg over de muren roept vragen op, maar daar laten we het bij.
Il Giardino dei Tarochi (Tarot Tuin) van Niki St. Phalle, (tot januari 2020 een expositie van haar in Museum Beelden aan Zee, Scheveningen!) we waren er een paar jaar geleden al geweest, maar ook bij een tweede ontmoeting weer heel verrassend, en vrolijk makend, al die gekke vormen, felle kleuren, en dan in haar vroegere woning wanden vol mozaïek van spiegeltjes, om gek van te worden om daar te wonen lijkt ons, maar om even in rond te kijken heerlijk duizelingwekkend spiegelend. Ook onze reiswezens weer heel tevreden met al die beeldenparken, veel bezoekers, dus veel reiswezens om mee uit te wisselen. Ze hadden contact gemaakt met wezens uit het park en ze beloofd dat wij er contact zouden maken. We gingen zo op in de beelden dat we het bijna waren vergeten, dus ze herinnerden ons eraan. Aldus een opstelling bij een 4 m hoog beeld van een kleurrijke vrouw, natuurlijk met grote blote borsten (zoals alle vrouwenbeelden daar) waar een felgroene slang omheen kronkelde die in haar linker borst beet. Zoals gebruikelijk ons voorgesteld en Margrete als representant. Mogen we contact? Ja. Ben jij je bewust wat je uitbeeldt? Haalde haar schouders op. En dat je felle kleuren hebt? Idem. Naar je zin hier? Jaaa! Hoe voel je je? Héél vrolijk. Ben je je bewust van andere beelden hier? Mmm. Leuk om aandacht te krijgen? Ik ben hier om gezien te worden. Heb je vragen? Ja, komt de stille tijd al gauw? Je bedoelt de winter wanneer het park dicht gaat en er geen mensen meer komen? Ja, maar er komen dan wel mensen voor onderhoud. Gaat spoedig komen, ja. Dank je.
Zuid-oost van het meer van Bolsena ligt het plaatsje Bomarzo, met de Tuin der Monsters, in een bos-achtig park liggen dan wel staan uitermate merkwaardige en grote beelden van allerlei monstrueuze figuren, daterend uit de 16e eeuw. Weer een heerlijk uurtje wandelen om erna in het cafe met wifi onze eerste nieuwsbrief te versturen.
- Kroniek 2019
- Inleiding
- West-Zwitserland van noord naar zuid
- Frans-talig Zwitserland
vlakbij Seggiano, een klein dorpje tussen Siena en Grosseto, heeft Daniel Spoerri een surrealistische beeldentuin gerealiseerd - Jura
- Zuid-Zwitserland
- Noord-west Italië
- Ligurië 1e deel
- Ligurië 2e deel
- Toscane
- Lazio
- Basilicata
- Puglia
- Puglia deel 2
- Puglia deel 3
- Bari
- Rondom Foggia
- Omgeving L’Aquila
- Naar het noorden
- Op weg naar Trentino
- Trentino
- Zuid-oost Zwitserland
- Bodensee
- Rondom Zürich
- Schaffhausen
- Vanaf Basel noord-waarts
- Odiliënberg
- Nabij Offenburg
De planeten: Maan, Mercuriius, Venus, Zon, Mars, Jupiter, Satrunnus, Pluto, Neptunus en Uranus. Eva Aeppli – brons met marmer.
ZOEK DE VERSCHILLEN ….