Reisverslag 3 – Natuurlijke Wezens

REISVERSLAG SPANJE 2021 , 3

Wat leuk dat we zelfs reacties krijgen op onderwerpen uit onze reisbrief van mensen aan wie we niet gestuurd hebben, zoals een goede vriendin meldde: Ik heb hem jouw laatste brief gestuurd en hij reageerde meteen met : dat zijn de aouts, die zo steken!Zeer venijnige oogstmijten van 0,1 tot 0,3 mm groot. Hun benen zaten ook vol met jeukende wondjes en de vrienden van zijn vriendin wisten dus meteen dat het die beestjes waren.
Hij heeft nog niet gereageerd op de klanken die invloed hebben op gesteenten. Ik weet wel dat planten er erg gevoelig voor zijn. Ik had je geloof ik al wel eens geschreven dat hij ook onderzoek doet naar klankpotten in oude kerken. Zoek maar eens op ”musica 1600,” dan weet je wat hem bezielt!

Een onderwerp dat zijdelings met onze belangstelling te maken heeft is dit artikel van
Theo Buijsrogge (apart verstuurd niet via onze nieuwsbrief);
De hoofdstukken over Italië in mijn boek over de Michael-Apollo-lijn zijn af!
De afgelopen maanden reisde ik langs prachtige krachtplaatsen, met veel historie, bijzondere legenden en opzienbarende wonderen. En natuurlijk heldere energie die vele mooie inzichten opleverde. De energielijn gaat langs bekende toeristische bedevaartsoorden en ook intieme kapelletjes, middeleeuws vestingstadjes en grandioze vergezichten. In een virtuele reis heb ik alle plaatsen bezocht en de verhalen ervan verzameld. Een groot deel van de plaatsen in Italië heb ik in het verleden en afgelopen maanden ook mogen bezoeken. Met de concept-beschrijving van mijn boek als gids reisde ik de lijn af om zelf de energie te ervaren. Met die ervaringen verrijkte ik het boek.
Inmiddels heb ik ruim 250 van de 300 krachtplaatsen beschreven. Ierland, Cornwall, Jersey, Frankrijk, Italië en Israël zijn compleet. Nu Griekenland nog. De basisinformatie van elke krachtplek heb ik aan de interactieve kaart van de Michael-Apollo-lijn toegevoegd en is openbaar. Zolang het boek nog niet af is, kun je daarmee dus al een virtuele reis maken.
– Interactieve kaart: https://powerplaces.eu/kaart-michael-apollo-lijn/
– Michael-Apollo-lijn en het boek: https://powerplaces.eu/energielijnen/michael-apollo-lijn/
– Inzichtfoto’s: https://powerplaces.eu/category/inzichtfotos/

En ook dit bericht gaf aanleiding tot een leuke reactie: Interessant zeg! Ik heb die meneer meteen een brief geschreven! Aldus:
Beste meneer Buisrogge,
Ik kreeg dit door van Ferry vd Loos. Ik heb jaren geleden een film gemaakt over de Michaels-Apollo-lijn.
Zie: https://youtu.be/n-ZZk_IrAyg
Ik ben componist en heb al 2 Michaels-symfonieën gecomponeerd, waar ik ook films op heb gemaakt.
Op onze reizen door Frankrijk hebben we heel veel Michaelsheiligdommen bezocht en ook velen per toeval gevonden.
Ik heb daar allemaal films van gemaakt en ook laten zien op het antroposofisch studiecentrum in Den Haag.
U kunt het allemaal zien via deze link: http://www.marcvandelft.nl/menu33.html
Heel bijzonder dat u al die plekken van die lijn zelf bezocht heeft en er een heel boek over heeft gemaakt!
Dat boek wil ik natuurlijk ook graag bestellen! Ik ben heel benieuwd.
Ik hoop weldra van u te vernemen en ben benieuwd wat u van mijn films vindt!
Groetjes van: Marc van Delft.

Op donderdag bij een Renault garage aangeklopt in een voorstad van Bilbao voor een klein akkefietje aan de auto, onderdeel kon pas vrijdag komen en maandag klaar. Pension opgezocht, ook wel lekker even rust en gewoon wat winkelen, hoewel, bijna de helft van de mensen op straat met masker op, nogal grimmig alsof er gevaar dreigt. En tijd voor Margrete om al aan de foto’s op de website te beginnen. Voor het weekend kregen we een vervangende huurauto aangeboden. Hebben we gebruik van gemaakt voor een rare zijsprong ver zuidwaarts dwars door het binnenland, rondom Avila en zelfs ten zuid-westen van Madrid. Anders hadden we deze zijsprong moeten maken op reis van Galicia naar het zuiden, megalieten liggen nu eenmaal niet op een voor ons logische route.

met de huurauto nabij Orbaneja del Castillo

Wel weer een uitdaging zo’n huurauto; natuurlijk hebben we duidelijk aangegeven dat wij er in wilden kunnen slapen, dus een vlakke achtervloer nodig hadden. Die boodschap is goed overgekomen, volgens de agent ter plaatse had hij een soortgelijke auto gevonden als de onze, kon als bestel auto gebruikt worden als de achterbank opgeklapt werd. Natuurlijk was het geen maxi, een extra lange uitvoering, dus dat kostte al 25 cm. Maar de opgeklapte achterbank nam ook de nodige ruimte in! Uiteindelijk konden we er alleen met zeer opgetrokken knieën liggen, en met ons hoofd ieder in een andere hoek. Het was even wennen, of beter gezegd: het wende niet, maar we deden het er maar mee.

Wel hadden we een heel prettige ervaring met slapen daar in midden Spanje om wakker te worden bij negen graden in plaats van in de vrieskou in het noorden. We hoefden geen vest over onze pyjama aan te trekken, geen sokken aan en met open ramen genoeg ventilatie. Leuk voorproefje voor onze verdere reis!
Overigens een heel prettig autowezen, vond het leuk en interessant om met ons te kunnen praten. Vertelde dat ie nog nooit zo’n reis als deze had meegemaakt en er enorm van genoot. Ik ben nog jong en hou wel van wat avontuurlijks; normaal word ik netjes geparkeerd, maar zo in het bos is veel leuker en die rare weggetjes, gaaf hoor! Zal ik waarschijnlijk nooit meer meemaken. Ik word trouwens toch al niet vaak gebruikt, sta maar in die garage te wachten, en wat naar voor jullie auto dat ie nu niet rijden kan. Maar ik ben er wel heel blij mee nu! En ja, ik besef dat jullie me straks weer terug brengen, heb dan wel een verzoek of jullie me dan nog wel echt gedag willen zeggen, dat zou ik wel heel fijn vinden; anderen brengen me terug zonder ook maar iets te zeggen, heel naar.

Op deze tocht zuidwaarts ontdekten we een hunebed met dubbele wanden, nog nooit eerder zo onberoerd aangetroffen. Verder een keer dat Margete als representant van een Lichtwezen zich achter de menhir ging verschuilen. Een verkeerde interpretatie mijnerzijds: je hoeft niet bang voor me te zijn, ik heb geen kwade bedoelingen. Nee, dat is het niet, ik ben bang voor wat er komen gaat, zo groots, ik weet niet of ik het wel aan kan.

Overigens een angst die wel meer Lichtwezens uitspreken, want velen hebben niet meer de kracht die ze vroeger hadden; ter geruststelling vertellen wij ze dan dat ze van het Grote Lichtwezen eerst ondersteuning kunnen krijgen om weer op kracht te komen. Soms, als de megaliet dicht aan de weg ligt, is het argument dat het geen zin heeft met al die herrie, en dan kunnen we ze geruststellen door te melden dat het Grote Lichtwezen ze kan afschermen van het lawaai.
Nog een andere keer liet het Lichtwezen zich niet voelen, of was er geen? De reiswezens: Hij is er wel, maar laat zich niet zien. Mijn opzettelijke reactie: Nou, dan gaan we maar weer verder. Zijn (haar?) reactie: Nee niet weggaan, ik ben er wel, maar durf niet, het roept zo’n pijn op, al die lange tijd zonder haar, nu zo ineens!
Daar kon ik wel in meevoelen, uiteindelijk zijn verlatenheid en afgescheidenheid ook gevoelens die wij mensen goed kennen. In zekere zin ook nu, met zo’n lange reis (we hebben nog heel bestemmingen te gaan!) ver van onze dierbaren thuis (daarom vinden we het altijd fijn om van jullie reactie te ontvangen!), en ook heel actueel met de zo duidelijk voelbare scheiding tussen mensen met of zonder qr-code. Waar wij moeilijker in kunnen meevoelen is de tijdsduur dat de Lichtwezens zich al afgescheiden voelen, zo’n twee tot drie duizend jaar, dat is voor ons toch wel moeilijk om ons iets bij voor te stellen, zelfs niet als we een aardig aantal generaties in onze voorouders terug gaan; onvoorstelbaar!

En dan te denken aan al die Lichtwezens die nog niet met Odilia verbonden zijn! Dat idee versterkt alleen maar onze motivatie om deze reis nog een tijdje voort te zetten, en in wijdere zin met onze missie met de Lichtwezens van heel Europa door te gaan!

En we zijn weer op een plek geweest met twee graven in het rotsgesteente. Het was bij een pelgrimsgrot, na een flinke klim van zo’n 200 meter, en daar met het Lichtwezen contact gehad, dachten we er klaar te zijn en liepen al wat naar beneden, draaide Margrete zich om en zei: Hé, daar links loopt ook nog een pad. Oké, daar toch maar nog even kijken, en pal links naast de grot ontwaarden we die twee rotsgraven. Odilia zei later: Ja, ik heb Margrete gestuurd opdat jullie die graven nog zouden zien, want ik weet dat jullie beseffen hoe van groot belang die voor mij zijn en jullie het als een gemis zouden ervaren als jullie later zouden ontdekken dat jullie ze niet gezien hebben.

Daar ten zuidwesten van Madrid is een stuwdam gebouwd waarachter zich een meer aan het vormen is en de hunebedden die daar liggen komen dan onder water te liggen of er worden plannen uitgevoerd om ze te verplaatsen naar hoger gelegen gebied. Een bedreiging voor de daar aanwezige Lichtwezens dus! Helaas konden we ze niet bereiken, de weg ernaar toe loopt over privé terrein dat hermetisch afgesloten is; wel konden we ze met behulp van google-maps localiseren, Odilia via de ogen van Margrete in de goede richting laten kijken en zo heeft Odilia ze kunnen bereiken en adviseren te overwegen een alternatieve veilige plek te zoeken in nabije rotsen.

En daarna ruim vier uur rijden in storm en regen voor de eerste megaliet op weg naar Galicia, (noord-west Spanje) in de buurt van Lugo. De megaliet blijkt ver van de weg af te liggen. Margrete herkende de plek via google-earth, een rij eucalyptusbomen vanaf onze weg naar een bos toe, en dan nog achter een veld in weer een volgend bos, niet te doen voor ons; maar wel voor onze jongens de reiswezens, die daar een speels Contactwezen ophaalden dat liever met ons en de windwezens ging spelen dan over het Grote Lichtwezen van vroeger met ons praten. Maar uiteindelijk ‘m toch overgehaald om dat wel te doen en onze boodschap aan zijn Lichtwezen door te geven.

Galicia ligt bezaaid met megalieten, met name aan de westkust met schitterende uitzichten op rotspartijen en kleine strandjes en het zon- en wolkenspel boven de oceaan. En volop bloeiende hortensia’s, brem, mimosa en sinaasappelbomen vol vrucht. Op onze eerste dag hier hebben we er twaalf megalieten bezocht en de dag erna elf! En gelukkig niet in het voorspelde noodweer zoals op weg ernaar toe, maar afwisselend zon en buien. En er geen geopende restaurants gezien!

Grappig dat zowel onze “jongens” als wij zelf een veranderde benadering van de Lichtwezens hanteren. Eigenlijk pas in Galicië vragen we niet meer aan Odilia wat er van ons verwacht wordt als we bij een megaliet met Lichtwezen aankomen (contact maken, alleen de hartverbinding of soms met rust laten), maar wachten even tot het Lichtwezen zich meldt of eventueel nodigen we hem uit, en dat steeds met goed gevolg. Of we zo kunnen doorgaan weten we niet, maar voorlopig werkt het.

De reiswezens maken er altijd een sport van eerder bij een Lichtwezen te zijn dan wij, dat lukt ze altijd want wij moeten eerst de auto parkeren en vaak nog een vest of jas aantrekken en dergelijke. Bij alle voorgaande reizen meldde zo’n Lichtwezen dan altijd dat ze de verhalen van de reiswezens niet helemaal begrepen hadden (maar dat ze ze wel aardige wezens vonden), maar deze reis hadden de Lichtwezens de informatie van de reiswezens steeds helder begrepen. Aan ze gevraagd hoe ze dat voor elkaar habben gekregen. Wij vertellen onze informatie heel beknopt, zoals jullie dat in jullie taal noemen, we praten niet meer over de naam Odilia maar hebben ’t alleen over het Grote Lichtwezen, en we vertellen ook niet meer dat we getrouwd zijn want dat begrijpen ze toch niet. Dat beknopte hebben we van jullie afgekeken, zo hebben we weer wat geleerd, slim hè.

Morgen naar Santiago, niet voor de kathedraal, wel voor een megaliet daar in de buurt, maar vooral voor een restaurant (of desnoods een bibliotheek) met wifi en deze reisbrief versturen!

Adios,

Ferry en Margrete