vuurwerk en reiswezens & Briek
Op 10 augustus 2017 hebben we met zijn vieren een heling gedaan bij de bijen van de universiteit van Wageningen, hierbij een verslag van een deelnemer
11 aug. Volop zomer, in Scheveningen vanaf de pier drie dagen vuurwerkfestival, Margrete en ik overwegen te gaan kijken, de reiswezens hebben meegeluisterd, vragen wat het is en of ze er heen mogen. Eerst met Odilia overlegd: Nee, te veel donkere energie, kan schade aan hun licht aanrichten. Ik vermoed dat Odilia het vuurwerk van de jaarwisseling in gedachten heeft, leg dus nog uit dat dit vanaf de pier gedaan wordt en je kunt er op ruime afstand vandaan blijven. Dan geeft Odilia aan dat ze wel met ons mee mogen, maar ze moeten wel bij ons blijven. (zijn ze in het verleden vaker geweest, toen wij nog niet van het bestaan van reiswezens wisten!). De volgende ochtend de reactie van de reiswezens: Hier hoeven we nooit meer heen, we zijn na afloop nog wezen kijken en hebben gezien hoeveel schade de natuurwezens daar hebben opgelopen, verschrikkelijk, zelfs de lichaamswezens van mensen zijn er beschadigd, we hebben zo veel ellende gezien, afschuwelijk.
Wij hadden Briek en de huisgeest gewaarschuwd, waar ze ons zeer dankbaar voor waren. Briek was toch heel bang geweest, vooral uit vrees dat het dichterbij zou komen, en hij moest tijdens het vuurwerk toch zijn taak in de straat uitvoeren, alles controleren. En datzelfde geldt ook voor de huisgeest, die niet begreep waarom niet alle huisgeesten op de hoogte gesteld worden. Briek laat tevens weten dat ie het heel goed met het autowezen kan vinden, en datzelfde vernemen we van Dicky en de reiswezens. Als de auto in de straat geparkeerd staat gaan ze er geregeld langs.
Odilia vraagt of wij een ritueel voor de natuurwezens op het strand kunnen doen: de hartverbinding en wat lekkers. Dat doen we maar meteen, en ze uit haar dankbaarheid na afloop, dat doet zo veel goed, namens de mensen laten weten dat jullie ook hierbij stil staan! En kunnnen jullie voortaan altijd waarschuwen, dan kunnen we hulpwezens sturen.
De reiswezens vragen geregeld wat we morgen gaan doen. Niets bijzonders, boek lezen lekker in de tuin of op balkon. Zij willen de deur uit, mensen ontmoeten, hoe meer hoe liever, uitwisselen met andere reiswezens. Jullie krijgen saaipunten van ons, ha ha, wat saai. Mogen we naar het strand? Zijn we pas geweest, en als het mooi weer is en daar beredruk dan gaan we daar zeker niet naar toe. Saai, saai! Zaterdag gaan we wel even kijken op de braderie.
Eindelijk iets leuks, veel mensen en veel snoep!, eindelijk. Mijn reiswezen vraagt of hij morgen met Margrete (en haar reiswezen) mee mag op bezoek bij Willemijn, heeft ie tenminste een uitje, en Willemijn heeft ook een levendig reiswezen. Heel ongewoon, maar omdat wij met ze kunnen praten kunnen we zoiets regelen.
Margrete was deze week thuis, dus geen gesprekken met natuurwezens. Op de 31e haal ik haar van het station, en beginnen direct de gesprekken: De reiswezens eerst, merken op dat er veel in de auto veranderd is. Het autowezen: Er is veel verwijderd. Maar als jullie er tevreden mee zijn leg ik me er bij neer. Wat wel vervelend is dat het lekt in de auto, dan wordt het heel nat in de auto. Daar zullen we naar kijken, want dat moet niet. En ik snap de grapjes van Wim niet altijd. Gewoon niet naar luisteren. Hij kletst maar wat raak. En al dat hout, is dat het bed? Daar komen nog matrassen en beddengoed op.
Thuis aangekomen komt Briek al snel langs: Ze is er weer, hoe lang blijft ze? Het weekend. Gezellig (want als Margrete er is kan hij langs komen voor een praatje).
