We waren er nieuwsgierig naar te weten hoe groot onze reiswezens nou eigenlijk zijn: zo groot als we willen! Kunnen jullie je klein en groot maken? Ja! Hoe klein? Klein puntje, maar dat voelt wel heel benauwd. Zo klein als een schoteltje, dat voelt beter. En hoe groot, zo groot als wij? Groter. Zo groot als de slaapkamer? Zoiets, ja, maar we vullen ‘m niet want dan gaan er een heleboel wezens door ons heen. En heel soms maken we ons nog veel groter, bijvoorbeeld als we helpen een steen te zoeken, dan worden we wel zo groot als Briek, de hele straat. En maken jullie je heel klein bij tegenwind? Nee, niet nodig, we gaan door de gaten tussen de windwezens.
En Briek z’n hulpwezens, bestrijken die ook de hele straat? Ja, de straat en bijna elk huis. Zijn die los van Briek? Nee nooit, een soort draadverbinding. Praten jullie wel ’s met zo’n hulpwezen? Ja, soms. Handelen ze zelfstandig? Soms, als het belangrijk is dan komt Briek zelf erbij, dan werken ze samen.
Wij zijn blij met jullie vragen, want dit is ook energie uitwisseling, en dat is onze taak. Wat werkt voor jullie sterker, zien of voelen? We voelen trilling, maar met jullie erbij kunnen we een beetje door jullie ogen meekijken. Als wij boos zijn, is dat voor jullie dan donkere energie? Nee, licht. Zien jullie kleuren? Nee, kleuren bestaan niet, die maken jullie zelf, kleur is trilling. Wij hebbenwel ’s een steen meegemaakt die bijna barstte van woede, is dat dan donkere energie?
Nee, ook licht, energie, trilling. Heeft een moordenaar donkere energie? Ja, die wel. En bij incest? Wat is dat? Ik leg ’t uit. Nee, licht en liefde. Ook als het om en klein kind gaat? Ja, je ziel, zo noemen jullie dat, heeft ervoor gekozen, is passend bij het plan. Hadden jullie de aanrijding al van te voren gezien? Ja.
Maar jullie hebben ons niet gewaarschuwd? Nee, is niet onze taak, dat zou ingrijpen geweest zijn en ’t had moeten gebeuren (wet van karma).
