Hunebeddentocht Drenthe
Een tocht langs zes hunebedden en hun Lichtwezens, en een nieuwe kennismaking met een nog onbekend Lichtwezen bij een verdwenen hunebed (D52a), maar waarvan er nog wel een steen onder de grond ligt, wat gemaakt heeft dat het Lichtwezen er nog is.
Omdat we niet wisten hoe dit Lichtwezen er aan toe zou zijn leek het ons beter daar niet met de hele groep (bijna 20!, met dank aan het Leeuweriksveld voor publiciteit) tegelijk onverwachts aan te komen en gingen Margrete en ik samen met de eigenaren van het terrein Cecile en Ben, en enkele vrienden ’s ochtends vooraf al het Lichtwezen opzoeken. Gelukkig was het Lichtwezen in redelijke staat, en enorm geroerd dat zij door ons werd teruggehaald en zodoende weer met het Grote Lichtwezen verbonden kon worden.We begonnen bij D50 in Noord Sleen, waar ikzelf ten voorbeeld als representant ging staan voor het Lichtwezen en Margrete voor één van de steenwezens. Het Lichtwezen voelde zich hevig geraakt met zoveel aandacht. Het steenwezen voelde zich heel tevreden, op z’n plaats en als één verbonden met de andere stenen. Het is overigens een mooi nog bijna compleet hunebed.
Bij D51 aan dezelfde weg lieten we de deelnemers in groepjes van drie of vier zelf met elkaar oefenen, wat voor velen een geheel nieuwe ervaring was en waarbij de één veel beleefde en anderen wat minder, en twee moesten ervaren dat het nog niet lukte. Dit is een flink gehavend hunebed, maar het Lichtwezen is helder en krachtig aanwezig.
Dan naar de Papeloze Kerk, waar we de mensen vrij lieten om waarnemingen te doen, alleen of in een groepje. Heel bijzondere en ook zeer uitéénlopende waarnemingen werden er gedaan, maar wel alle kloppend. Toen wij hier zelf enkele jaren geleden voor het eerst kwamen konden wij ervaren hoe diep ongelukkig de stenen met elkaar waren omdat hier rond 1960 stenen zijn bij gelegd van andere hunebedden. Om deze reden is toen ook het Lichtwezen vertrokken. Dit was op deze dag nog gedeeltelijk te voelen. Odilia (= het Grote Lichtwezen) heeft deze door ons waargenomen verscheurdheid toen meebeleefd en er helende krachten laten komen, en ook die werden door sommigen waargenomen. En het proces van heling is nog gaande!
Het enige nog aanwezige langgraf in Nederland, met twee kamers, in Emmen was onze volgende bestemming (in sommige landen is dit een veel voorkomend model, soms ook wel als heuvel in ronde vorm met stenen er omheen en nog vaak een krans van stenen meer naar buiten er omheen). Ook hier deden we waarnemingen die we met elkaar uitwisselden.
Daarna naar het pas ontdekte Lichtwezen in Emmen, voor wie we gezamenlijk de hartverbinding deden ter versterking, en als laatste Dikke Stien, geen hunebed, maar wel met een zeer gastvrij Lichtwezen, ontvangt graag bezoek!
We sloten af met een gezamenlijke biologische maaltijd in boerderij “Het Leeuweriksveld”.
Bijdrages van enkele deelnemers:
