Huis-geest, Winkel-wezen en huis-wijding



Soms hadden we via de telefoon contact met Odilia. Eerst alleen via skype zodat ik Margrete in de gaten kon houden, maar na verloop van tijd vertrouwden we er op dat dit niet meer nodig was. Ik had wat vragen over Margrete’s huisgeest. Haar huis was nog maar twintig jaar oud, maar de huisgeest was veel ouder en heel krachtig; hij was afkomstig van een oude boerderij die daar gestaan had.. Hij had bewust voor Margrete en haar huis gekozen omdat zij veel met de natuur en natuurwezens (stenen!) doet, hij was dieren gewend. Bij een groot flatgebouw is er een zgn. opperhuisgeest, met voor elke flat apart “sub”huisgeesten. Ze vertelde verder nog dat bij mijn kerk in Den Haag, de Thomaskerk op de Groothertoginnelaan, er in dat gebouw twee afzonderlijke huisgeesten waren, één voor kerk en koster, éen voor het naastgelegen huis met kantoor.
Odilia liet me ook weten dat ik mijn lichaamswezen moest sommeren bij mij terug te komen, hij was weer naar Margrete geglipt waardoor ik me een aantal dagen nogal vervelend had gevoeld
 
 
 
Bij het boodschappen doen gaf Dicky ons interessante informatie: in zo’n winkel zijn er altijd heel veel natuurwezens die op zoetigheid afkomen, vooral winkels die niet alles helemaal verpakt hebben (soms in plastic,  helemaal ontoegankelijk voor natuurwezens) trekken veel wezens aan. Soms zijn er wezens die eraan bijdragen dat een verpakking open gaat, b.v. iemand iets laten vallen of omstoten. Er zijn wezens die er hun vaste leefplek hebben, anderen komen er zeer geregeld; er is wel een rangorde, en er zijn er die de winkel bewaken tegen ongewenste gasten. Maar er zijn ook wezens die zgn. rondleidingen geven aan gasten. Onze reiswezens laten zich soms leiden naar de door hun gewenste plek waar zoetigheid open ligt. Dicky vertelde dat het uitermate fijn was als mensen buiten de supermarkt wat lekkers voor de niet toegelaten natuurwezens neerleggen, dat verzacht hun pijn.
 
Op 21 april hebben we het nieuwe huis van onze vriendin Willemijn ingewijd met een ritueel met de vier windrichtingen, en vier stenen, en vier gebakjes; we waren ook met vier mensen. We maakten contact met de huisgeest, die zijn intentie en betrokkenheid toonde, en het wel jammer vond van de keuken compleet van plastic, maar zich er niet ernstig aan stoorde, te meer omdat hij Willemijn’s intentie had gevoeld zo veel mogelijk met natuurlijke materialen te werken; zij had niet beseft dat de keuken geheel uit kunststof vervaardigd was. Er meldde zich nog een speelwezen. Het tuinwezen was heel verlegen (misschien ook wat onwennig binnen) en uitte zijn wens voor meer bloemen, Dicky wees ons op een plaagwezen, maar deze bleek heel goedaardig te zijn (misschien meer grappenmaker dan plager, maar volgens Dicky echt anders dan een speelwezen). In elk geval hadden we veel plezier met al die wezens erbij.
 
 
odilia heeft aangegeven :
bereid een (gewone) steen voor om mee te gaan, spreek ‘m te voren je wens in voor het huis en willemijn,  leggen we in de 4 windrichtingen en laten we daar achter.
neem evt. mee muziekinstr.
we stellen op : huisgeest, evt. anderen die willen meedoen
we doen ook de spreuk voor de 4 w.r.
en verspreiden salie-rook door het hele huis
willemijn zorgt voor lekkers voor de wezens en onszelf