Dicky & Briek – Dicky & trein

Bij mij thuis op balkon laat Briek zich weer voelen. Blijft ze lang? Een paar dagen. Net zolang als vorige keer? Ja, het weekend. Gezellig, kunnen we nog ’s een babbel maken. Waar wil je over babbelen? Ze heeft iets meegenomen, heel aardig, maar anders dan speelwezens, maar lijkt er wel op. Hij heeft een naam, wil je die weten? Ja, ik heb ook een naam. Mijn naam is Briek. Zijn naam is Dicky. Herken je aan zijn licht dat ie geen speelwezen is, maar veel serieuzer? Klopt, maar hij kan ook goed spelen zie ik aan zijn licht.
En ik  heb nog een verzoek: wil jij je stenencirkel ’s schoon maken, er ligt van alles tussen de stenen, bladeren, takjes en nog meer. Bij haar thuis doet zij dat altijd, daar hoeft het steenwezen het nooit te vragen. Is goed, heb er niet op gelet. Nog iets? Nee, ik ben nieuwsgierig naar Dicky, kom je spelen als ik tijd heb? En zorg je dat ie terug kan komen? Ja hoor, hij heeft hier iets liggen, zijn steen. 
En hij houdt van kinderen, kunnen jullie samen  mee spelen. Oh ja, zou je ook ’s wat tabak bij het lekkers kunnen doen, zij geeft dat altijd bij haar thuis. Heb ik niet! Maar Margrete misschien wel. Dicky: Dat heeft ze! Briek: Ik vind Dicky leuker dan de Bemiddelaar. 
 
Op weg naar huis was er een naar incident in de trein: een ouder stel kwam knel te zitten tussen de deuren die gingen sluiten en de trein ging rijden. Margrete en een man hebben het stel naar binnen getrokken; enorme paniek bij het stel en schrik bij de omstanders.
Op een later moment liet Odilia weten dat dit voorval Dicky’s licht ernstig beschadigd had, en dat Dicky niet meer met de trein wilde reizen, hij voelde er zich niet veilig bij.