Op 15 juni brengen we een bezoekje aan het klooster van Chevetogne, met een katholieke en een orthodoxe kerk/cultus. Onze reiswezens: Wat zijn hier veel interessante reiswezens!
We reden door een straat met veel supermarkten, we hadden geen haast, en waren een beetje nieuwsgierig of we er typisch Belgische producten konden scoren, en omdat onze reiswezens zo dol op wat zoetigheid zijn (wat ze in Chevetogne niet gevonden hadden): Aldi: Saai, er ligt niets los. Colruyt: Wat een feest, en dat we zo lang konden blijven! (Er lag zoveel open, zoals bijvoorbeeld chocolaatjes…)
Hierna vervolgden we onze tocht langs de megalieten in België rondom Wéris.
Van daaruit gingen we door naar de Verbeke Foundation in Stekene, een groots openlucht natuur-kunstmuseum. We wilden als eerste contact met het wezen van het terrein, maar hij was ons al voor: Hallo contact? Ja. Je riep ons toch? Ik wist niet dat je er dan ook direct er bent. Met wie? Ferry en Margrete. Jullie zijn hier al eens eerder geweest. Ja, jaren geleden, maar toen hebben we geen contact gemaakt. Dat klopt. Ben jij de deva-van-de-omgeving? Nee, meer van het terrein waar jullie nu zijn.
Een soort buiten-huiswezen van de Verbeke Foundation? Zou je kunnen zeggen. Heb je het hier naar je zin? Natuurlijk, anders was ik hier niet. Ben je tevreden met de inrichting hier? Natuurlijk, daar heb ik toch aan meegewerkt, en het trekt veel natuurwezens aan. Heb je last van de kunststoffen in de installaties? Ach, valt wel mee, maar ik heb er niet zo veel mee, er zijn er nog zoveel van hout en metaal. En met de natuur toch? Heel veel! En een prachtige vijver. Heerlijk, daar zitten zo veel wezens bij; het vraagt wel veel onderhoud.
Wat beleven jullie hier aan de mensen? Sommige mensen lopen direct weg, die vinden het afschuwelijk. We beleven best veel verwarring aan jullie. Dat lijkt me passend, want er zijn veel onverwachte merkwaardige dingen, soms wat macaber, dooie dieren, vaak heel origineel. Ja juist, verwarring is prima, dat vinden wij natuurwezens heerlijk. Ervaren jullie dat als spelen? Ja, en dat zouden mensen ook moeten doen! Hebben jullie al binnen gekeken, bij de huisgeest zoals jullie ‘m zouden noemen, maar die naam klopt niet echt, meer het wezen van binnen. Ja we zijn er wel geweest, maar hebben geen contact gemaakt. Moet je beslist doen. En als jullie weer komen, moet je beslist meer contact maken hoor, vinden we echt heel leuk. Er zijn er een heleboel die nu meeluisteren, ze vinden het heel interessant. We groeten bij deze alle mede-luisteraars, en heel veel dank!
Het binnen-huiswezen kwam al bij ons voordat we ‘m uitnodigden. Jullie willen een gesprek met mij? Ja, jij bent snel!
Ik hoorde ’t al voordat jullie hier waren en vind ’t erg leuk, dus was er al klaar voor. En had ook jullie reiswezens al gehoord, en jullie buiten… Wat willen jullie weten? Hoe is het hier voor jou, er staan wel heel vreemde objecten bij. Ach, je bedoelt die lugubere dingen, de meeste mensen lopen er snel aan voorbij, en ik heb er geen moeite mee, en met die vreemde wezens heb ik niet zo veel contact. Heel veel wezens zijn speciaal naar hier gekomen, dus van elders, omdat ze zich aangetrokken voelen tot die vreemde objecten, da’s toch wel bijzonder. Hoe is voor jou de overgang van binnen naar buiten, met die grote openstaande schuifwanden? Geeft dat geen onduidelijkheid? Het voelt meer als een ontmoeting tussen binnen en buiten, boeiend, en speelt alleen als bij heel mooi weer, anders staan ze niet wijd open, dus de grens is eigenlijk toch wel duidelijk.
Sommige objecten maken flink wat herrie, typisch mechanische geluiden, heb je daar last van? Valt wel mee, hoort er een beetje bij, zoiets weet je als je hier begint. Er zijn natuurwezens die het boeiend vinden, en andere zoeken een stillere plek, je past je aan hè. En hoe beleef je al die bezoekers? Leuk om te zien hoe mensen reageren, echt heel verschillend. Jullie passen hier goed, jullie mogen hier wel blijven, als mensenstuk. Nou nee, dank je. En jullie gasten ook (de reiswezens), we zien er wel meer hier, maar die maken geen contact, en deze wel, leuk hoor! We gaan weer verder, dank voor dit boeiende gesprek. Heel graag gedaan! En kom nog ’s terug!
De reiswezens: Wat heel veel verschillende en vreemde wezens hier, echt hele vreemde, één groot feest! Ook vreemde opruimwezens, vooral bij die dode dieren achter glas, en sfeerwezens die we nooit eerder gezien hebben!
In de auto onderweg riep Margrete ineens luid: Opperdepop. Zij voelde direct dat dit de reiswezens waren in een balorige bui. Ik had dat woord ooit ’s gebezigd bij het bereiden van soep, ik had de soep uitgeschonken en riep toen Opperdepop. De reiswezens hebben toen blijkbaar deze kreet opgepakt. Nu hingen ze achterin de auto, en hadden een wat vrolijke en ondeugende bui, wat Margrete ook opmerkte: Jullie hebben het geloof ik wel naar je zin hè, waarop nogmaals en weer lachend dezelfde reactie. En in de keuken hebben jullie Ferry dit laten roepen! Nee hoor, deed ie zelf!! Ja ja, jullie hebben ’t in elk geval wel naar je zin daar achterin. Voorin is het wel anders. (voorin = Margrete en ik) Anders? Ja, twee fronsende lichaamswezens. (Misschien reden we te lang achter elkaar, en werden onze lichaamswezens te moe, wat de reiswezens blijkbaar konden waarnemen). Ik: Wie van jullie twee is er zo bijdehand? Nou, we blijven toch maar achterin, beter voor ons. (Een wat merkwaardig gesprek.)
