maart – vreemd bezoek

Begin maart deden we opstellingen bij Margrete thuis. Vlak voor we begonnen nam zij door het raam naar de achtertuin een schim van een man waar. Het eerste waar we dan aan denken is een dolende ziel, niet een spook zoals je in het verhaal over de avond hierna kunt lezen. Ik ging even representant staan voor de man, voelde geen

sterke emotie, een beetje terughouding, maar toch overwegend triest, wat​ verloren. Margrete vroeg of ik iets wilde, nee, ik kwam alleen maar even kijken. Margrete nodigde mij om er de rest van de avond als toeschouwer bij te blijven, en dus binnen te komen. Mmm, misschien, het voelde wat onwennig, maar de uitnodiging voelde vriendelijk. Margrete eindigde met: Kijk maar wat je wilt, je bent welkom.

Daarna gingen we aan de slag met de opstellingen, en het werd een mooie avond. Ikzelf wilde ook een vraag inbrengen, alweer een aspect van mijn innerlijk kind, en Margrete zou dan begeleiden. Het was even zoeken hoe we dit zouden vorm geven want ik heb al veel opstellingen over dit thema gedaan en ik wilde geen herhaling. Uiteindelijk kwamen we er uit, en wat voor mij heel bijzonder was, het voelde aan alsof Odilia door Margrete heen leiding gaf. Na de opstelling zei ik dit en Margrete beaamde dat ze sterk de beleving had dat ze zich had laten leiden.

Aan het einde zag Margrete de man in de buurt van haar eettafel, ik stelde voor dat zij nu zelf voor hem ging staan. Hij was nu voelbaar duidelijker aanwezig, en liet weten al een tijdje verdwaald te zijn. Ik wees hem naar het licht, licht is liefde, en dat is er voor iedereen die het wil zien. Ja, hij kon het zien, en ik herhaalde mijn advies daarheen te gaan. Hij wilde eerst bedanken, z​e​i dat ie al eens eerder was komen kijken, maar zich niet had durven laten zien. Hij toonde zich dankbaar, en verdween tijdens de hartverbinding die we als afsluiting voor hem deden.

Later vertelde Odilia dat hij al geruime tijd overleden was, in een strijd. Ik dacht aan oorlog, nee, zei ze, niet oorlog, strijd.  En nu is hij onderweg naar  zijn plaats in de lichtwereld, fijn dat jullie dat opgepakt hebben. En betreft jouw opstelling, daar heb ik inderdaad aan meegewerkt; je proces staat al enige tijd stil en het is zaak dat je weer vooruitgang maakt. Tot later? Ja, tot later, en  welbedankt.