Hartverbinding:
Zomer 2016 waren in de buurt van Hoeven (NB) naar 2 graancirkels, ze lagen vlak bij elkaar maar voelden totaal verschillend aan. We hebben in beide een opstelling gedaan, waarbij één van ons als representant voor het graancirkelwezen gaat staan (kan ook zittend hoor), en de ander voert het gesprek namens ons zelf.
Het eerste was zeer achterdochtig, “of wij ook, net als al die anderen, energie kwamen halen, en daarvoor een fles water en een appel neerlegden zodat die de energie konden opnemen”. Nee, daarvoor kwamen we niet, we wilden graag contact en wat te weten komen over de bedoeling van de graancirkel, en waarom juist hier ?
Eerst had hij echter een vraag aan ons : “wat voel je nu hier ?” Ik gaf als antwoord : eigenlijk niets. “mmm, eindelijk iemand die eerlijk is. De meesten die hier komen vertellen de meest vreemde verhalen, totaal hun eigen fantasie. En jullie maken tenminste contact, dat doet verder niemand”.
Wel, hij wilde hij wel verder praten, hij was hier om te vernieuwen, oude energie omzetten in nieuwe, en waarom hier, omdat dit een geschikte plaats daarvoor was. De heling was niet speciaal voor deze plaats bedoeld, maar voor de wijde omgeving. Hierna wilden we afscheid nemen, maar toen vroeg hij of hij ons iets mocht vragen. Natuurlijk.
Of wij als afscheid een hartverbinding wilden maken, en wel als volgt :”leg je linker hand op het hart van je partner, en richt je rechterhand naar de grond, het graan, en of we daarbij wilden zingen”. Aldus gedaan, en het voelde eigenlijk heel bijzonder, heel verbindend.
We hebben ‘m toen bedankt en zijn naar de andere, misschien maar honderd meter verwijderd, maar er liep wel een sloot tussen.
Het graancirkelwezen daar was heel hartelijk, en humoristisch. Heette ons welkom : “jullie zijn vorig jaar toch ook hier bij mij op bezoek geweest !” Wij: ja , wel hier op deze plek, maar toen lag er een anders gevormde graancirkel. “Ja, dat is toch alleen maar uiterlijk, dat was ik ook ! En jullie hebben dat niet gemerkt, maar ik voelde jullie energie in de buurt en heb jullie toen ook naar hier laten komen”. Nee, dat hadden we niet gemerkt, maar hij voelde inderdaad wel aan net als die van vorig jaar. We vroegen of hij ook last had van mensen die energie kwamen halen, en appels en flessen water neerlegden.
“Ach welnee, ik heb genoeg energie, en de meesten daar kan ik wel om lachen, kijk maar , daar staat er weer een, denkt dat ie staat te mediteren en dan iets van mij kan voelen; hij maakt niet eens contact, totaal niet geaard, wat een dwaas! Maar mij stoort ’t niet hoor, en wel fijn dat jullie er weer zijn, met jullie kan ik tenminste praten”.
Een van de dingen die hij uitlegde is dat een graancirkel helemaal niet vlak is, wat wij kunnen zien, maar een bol, even groot naar boven in de lucht als naar beneden onder de grond. En zijn doel was evenwicht brengen, en zei tegen ons : neem er gerust een graantje van mee ! Wij lachen, en hartelijk afscheid genomen.
Odilia, onze begeleidende landschapsengel vertelde later dat ze het eenvoudige ritueel van die hartverbinding heel mooi had gevonden, en of we dat vaker wilden doen bij helingen, i.p.v. het klank maken met trommel e.d.
De ervaring heeft geleerd dat dit gebaar van verbinding zo sterk doorwerkt dat we tegenwoordig eigenlijk alleen nog de hartverbinding gebruiken bij helingen.