Zuid van Ajaccio

De volgende krachtplekken liggen allemaal vanaf Ajaccio zuidwaarts richting Olmeto / Propriano:

Bij Pila Canale staan twee statue-menhirs (41.8169 / 8.907070), op een verhoging pal aan de weg, één van normaal formaat en een kleine, volgens Odilia symbool voor het mannelijke en het vrouwelijke. Odilia zal ze bescherming tegen het verkeerslawaai gaan bieden. Terwijl Odilia ons dit vertelt, moet ze plaats maken: Is het waar? Is ze terug? Ja! Gaat ze blijven? Ja! We geven uitleg over de steentjes. Oh wat fijn! Dank jullie wel, dank! Er staat een voetlamp op de kleine menhir gericht en aangezien verlichting heel storend is voor een lichtwezen, leg ik een kluit aarde op de lamp. Dit zal niet lang werken maar toch. Odilia laat wat later weten dat het gebaar zeer op prijs wordt gesteld.

 

De Dolmen de Settiva (41.78147 / 8.96864) bij Bicchisano langs de D40, is lastig te vinden. Hij ligt er op de heuvel in een weiland, er lopen koeien en stieren. Wij zijn aan de andere kant van de heuvel gestopt, bij een picknick tafel, en zijn over het hek geklommen, een hele klus! (Zorg er vooral voor dat je ook terug kunt!) Op de terugweg staan er drie stieren op ons pad;  gelukkig hebben de reiswezens ze weg gelokt voor ons.

We vinden er een hunebed en een menhir en een steenformatie, en heel veel lichtwezens (volgens Odilia). De vertegenwoordiger neemt het gesprek over: Is het Grote Lichtwezen terug? Ja! Oh, dan heb ik haast, we hebben al zo lang gewacht! Ik geef  ‘m snel nog even uitleg over de steentjes. Mooi, maar nu wil ik opschieten, en heel veel dank!

De Tappa statue-menhir bij Sollacaro (41.7505 / 8.8705) hebben we niet kunnen vinden; mensen die er vlakbij wonen zeggen: Iets verderop langs de weg.
Iemand anders: Hij ligt in het bos, moeilijk te vinden, en verwees ons naar het Filitosa park met museum, om de hoek!

Ook Odila geeft te kennen dat we niet verder hoeven te zoeken; ze heeft er al contact mee gekregen via Filitosa.

Filitosa park en museum (41.745231 / 8.870848), dus ook bij Sollacaro. De toegangsprijs van 9 euro is het alleszins waard! Een enorm gebied vol met allerlei soorten megalieten, op hun oorspronkelijk plaats! Odilia is ontroerd en overweldigd, zo veel! Ze meldt direct al contact te hebben, en zegt ons zélf te gaan genieten.
Dat hebben we gedaan.                                                                                                                            Fantastisch!

Als we na zo’n twee, misschien wel drie uur naar de uitgang lopen, wordt er contact gemaakt met Margrete (heel plechtstatig van toon): D a n k, wij zijn jullie zo enorm dankbaar, allen zijn we weer verbonden met het Grote Lichtwezen, d a n k, heel heel heel veel dank, echt, heel veel dank, en die dankbaarheid was ook sterk voelbaar, ontroerend!
Zie ook dit mooie filmpje om een indruk te krijgen.

Filitosa museum

 

omgeving Pietra Rossa Dolmen

We hebben maar één tegenwerkende ervaring met de lichtwezens opgedaan. Aan het einde van een middag zoeken we het Pietra Rossa Dolmen (41.7383 / 8.8278), bij het gelijknamige dorp, en we ziijn van plan daar ook te blijven overnachten. Hij staat weliswaar op privé terrein, maar op een zeer ruim stuk land. Het hek staat open en we rijden alleen het beginstuk op waarvan we kunnen zien dat er vaak over gereden is. Het is een heel mooi gelegen plek, nog heerlijk in de zon, met een weids uitzicht op de heuvelrug waarop enkele steenformaties; het dolmen misschien? De gps wees wel ongeveer die richting op. We vragen de reiswezens om er polshoogte te gaan nemen, maar ze komen terug met de boodschap dat ze geen contact kunnen krijgen: het gebied lijkt wel afgeschermd met een soort van bubbel. Merkwaardig aspect is, dat ook google maps meldt: Geen verbinding, en Margrete’s camera weigert ook dienst, alleen toen en daar.  


Odilia om raad gevraagd: Wat er precies speelt weet ik nog niet. Ik ben samen met de Deva-van-Corsica op onderzoek gegaan, maar wij  krijgen er ook geen toegang, Er gaat zelfs een heel sterke tegenwerking van uit. Ik raad jullie aan hier niet te blijven overnachten en nu snel te vertrekken voordat je eventueel schade aan je apparatuur oploopt. Geen hartverbinding, wel steentjes mee en een steen achter laten. Voor mij is het niet zo vervelend, want die sterke tegenwerking betekent dat er veel energie is, zodat deze plek voor mij makkelijk te bereiken is, en ik heb de tijd, ik laat geregeld even mijn neus zien (om in jullie termen te spreken). Hij draait heus wel eens bij, en zo’n sterke kan ik goed gebruiken. 

 

 

’s Avonds hebben we de auto wel in de buurt van I Calanche / Sapar Alta geparkeerd (41.73189 / 8.85245), bij Petrajo, maar kunnen ons reisdoel zelf niet vinden. De volgende ochtend rijden we voorbij een hek voor een boerenpad, en daar verderop na nog wat zoeken, vinden we een onbeduidend paadje er naartoe. Het blijkt een gebied met veel prachtige steenformaties, maar er staat totaal niets van aangegeven. Het lichtwezen reageert: Ik ben totaal verbouwereerd, ik weet niet wat ik moet zeggen of doen! Dank, dank, dank.