Cap Corse

Die avond zoeken we tevergeefs naar de Dolmen de la Casa di L’Urcu bij St. Florent. We vinden er wel een prachtige slaapplaats – aan de baai (alle vier de campings daar zijn nog gesloten). De volgende ochtend na nog weer een hele tijd zoeken, vinden we een onduidelijke toegang vlak naast de schietbaan (baltrap). Toen nog een anderhalf uur op pad voor het hunebed en de cyste (steenkist). Een contactwezen van de vele daar aanwezige lichtwezens had ons horen overleggen met Odilia, en reageert prompt: Heb ik dat goed gehoord, is ze terug? Ja!  Dat hebben we steeds verwacht, al die tijd, en nu is ze er! Ach, wat is tijd. (zo’n 2000 jaar!) Oh, ze is al in gesprek met sommigen van ons, ik wil erbij zijn als mijn lichtwezen contact maakt, dat wil ik niet missen, dag!

 

Van hieruit rijden we naar Kaap Corse, de noordpunt: hoge rotsen en heel smalle slingerwegen. Hoe zal dat zomers zijn met campers erbij? We zijn op zoek naar een steenrij, op de top van de berg de Corsoli (42.879938 / 9.377646). Onze gps brengt ons naar het einde van de weg, heel hoog, waar het begin van de wandelroute er naartoe duidelijk aangegeven werd. Na enige tijd raken we echter blijkbaar van ons pad, ondanks google earth, en verstrikt tussen bomen en dicht struikgewas. We besluiten dan ook om terug te keren. Maar waar loopt het pad terug? Ons enige houvast is naar beneden, soms lopend, soms glijdend, en zowaar krijgen we de weg weer in zicht. Ons pad eindigt op een steile helling drie meter boven onze auto. Via een privé tuin vinden we een trap naar de weg. Overleg met de reiswezens: Kunnen jullie de richting aangeven naar een lichtwezen bovenop de berg? Ja hoor, dáár! We kunnen de steenrij in de hoogte zo zien liggen; dit geven we door aan Odilia. Missie volbracht!

Odilia grijpt gelijk de gelegenheid aan om ons te vertellen dat onze lichaamswezens niet verder willen rijden op deze inspannende weggetjes, en het is voor haar ook helemaal niet nodig: Er zijn in dit rotsige gebied veel lichtwezens en de Deva-van-Corsica kan mij hier rondleiden, dus gaan jullie terug en neem je rust – niet hier verder gaan! En zo rijden we terug naar het ons bekende plekje aan de baai van St. Florent.