Sassari – Alghero

De Pesciarzos, te Cargeghe (40.66 / 8.293611) is nauwelijks zichtbaar tussen alle troep en ligt overgroeid met onkruid op een verwaarloosd stukje grond achter de achtertuin van een woning. Wat een triestigheid! Odilia gebiedt ons deze met rust te laten: Dit is geen geschikte plaats voor een Lichtwezen, misschien moet ik deze wel terugnemen. Fijn als jullie hier in de buurt kunnen blijven overnachten. Dat doen we aan de overkant, in een bloemenwei. Bijna twee maanden later, toen ik bezig was met dit verslag, heb ik nog eens aan Odilia gevraagd hoe het met deze is verlopen. Zij vertelde me dat ze ‘m voorstelde te mogen vertrekken, maar daarvan wilde het Lichtwezen beslist niets weten. Al ligt hij op een treurige plaats, hij is nog wel verbonden met anderen in de omgeving, en maakt dus deel uit van het grotere geheel waar hij zich nog sterk bij betrokken voelt. Deze boodschap ontroerde ons zeer, te meer omdat we weten hoe hij erbij ligt! 

Anghelu Ruju Necropolis

Tegen 9 uur arriveren we bij de Anghelu Ruju Necropolis, Alghero (40.63287 / 8.32649). We verwachten dat deze om 10 uur open zal gaan. Margrete is al aan de achterkant een doorgang aan het zoeken als er twee mensen komen aangereden die de toegang openen. Gelukkig is het Margrete nog niet gelukt, dus we gaan netjes via de ticketoffice naar binnen. Een groot veld met vele domussen / necropoli in de grond en in de wanden van de opstaande rotsen, kortom heel veel Lichtwezens voor Odilia. Het “opper” Lichtwezen: Wat fijn weer met mensen te kunnen praten, al ben ik niet gewend met woorden te spreken maar met klanken. Heel vreemd voor mij. Ik ben al verbonden met het Grote Lichtwezen, we wisten het al van de deva. En een nieuwe taak, en misschien was het niet eens nodig om jullie uitleg te krijgen. In elk geval heel fijn allemaal, bijzonder weer een taak hebben, en wat fijn nu met jullie praten.




Om de Monte Baranta Circolo Megalitico, bij Olmedo (40.63645 /8.396) te vinden, hebben we heel lang gezocht. Wel vinden we een Nuraghe toren en een merkwaardige twee meter dikke stenen muur. We moeten ervoor onder een hek door kruipen, net als de vele wandelaars die we er tegen komen. Volgens de reiswezens is er – een stukje verder dan wij waren – wel een Lichtwezen. Als dat zo is, dan heeft Odilia ‘m vast ook gevonden. 


Santu Pedru Domus de Janas (Ipogei), bij Surigheddu (40.62326 / 8.40304), ligt aan het doodlopende deel van de oude weg, pal naast de nieuw aangelegde. We zien de heuvel al van verre liggen, maar het lijkt er wel kermis! Heel veel mensen (en ook opvallend veel kinderen) op de heuvel, heel veel auto’s geparkeerd – blijkbaar de nationale bezigheid om op 2e Paasdag, de nationale monumenten bezoeken! We kijken even naar binnen, het lijkt wel een familiefeest, snel maar verderop gaan staan. Goedendag. Ja? Ben je blij met zoveel bezoek? Nee, zo is contact onmogelijk. Weet je onze boodschap al? Nee, ik lig hier volkomen geïsoleerd. Het Grote Lichtwezen van vroeger is terug! Kan ze vanavond langs komen? Nu is het niet geschikt, met zo veel mensen hier, ik wil ’t kort houden, dit is heel inspannend. Ze heeft ’t gehoord, zal ze zeker doen. Odilia: jullie hoeven hier geen lekkers neer te leggen, er is al genoeg bij al die toeristen. En houd er rekening mee dat ’t vandaag overal druk zal zijn. En natuurlijk ga ik hier vanavond langs, ik heb al contact, zowel via de steen als ook met de deva. En jullie zijn aan een pauze toe! Doen!

De Necropoli Ipogeica Pottu Codinu, bij Villanova Monteleone (40.486534 / 8.518861) bevindt zich in een bijzonder gebied; het is een wit-stenige verhoging, van hooguit twee meter, met rondom grasland en heel veel “kamers/domussen”, dus evenzoveel Lichtwezens. Fijn dat jullie er zijn en dat ik met jullie kan spreken, dat is lang geleden!


 

Necropoli Pottu Codinu