Ver-loren … en ge-vonden

Margrete belt me op, ze is begonnen met de voorbereiding van onze reis naar Griekenland, had verwacht dat Griekenland wel heel veel megalieten zou hebben, van de oude klassieke Griekse cultuur, maar dit blijkt niet het geval. Wat wij kennen als de oude Griekse cultuur is van later datum dan de Isis cultus van Odilia, en veel van die klassieke monumenten zijn gebouwd bovenop de oudere Isis megalieten. Het zijn er in totaal nog wel zo’n dertig, maar lang zoveel niet als we verwacht hadden, en dertig is qua aantal wel te doen. Wel benieuwd hoeveel er van Bulgarije nog bij komen!

Woensdag overdag had ik Margrete in Gouda van de trein opgehaald om samen naar mijn landje aan de Reeuwijkse plas te gaan. ’s Avonds samen met Inge erbij vega uit eten gegaan. De reiswezens vonden er niet veel van hun gading, waarschijnlijk te gezond en te puur.

Eenmaal bij mij thuis was ik een papier met aantekeningen kwijt, ik had ’t onlangs nog gezien, maar kon het niet vinden. Margrete stond op om te helpen zoeken en pakte het direct uit een stapel, alsof ze wist dat ’t daar was. Ja, zei ze, Ik werd gestuurd door mijn lichaamswezen want zelf had ik geen idee, zelfs niet hoe het eruit zou zien.
Nagevraagd bij haar lichaamswezen: Ja klopt, in huis waren er velen die het wisten. Ik wist dat het belangrijk was en je zou ’t zelf niet gauw vinden, er zijn er altijd die er genoegen in scheppen om je op een verkeerd spoor te zetten.