Palermo huis-waarts – Natuurlijke Wezens

We reden naar een buitenwijk van Palermo om Villa Bagheria te bezoeken. Een merkwaardig nogal barok maar vervallen paleisje met op de tuinmuur een hele reeks merkwaardige beelden, veel musici, maar ook gewoonweg vreemde figuren.

Binnen een aantal totaal lege zalen, eigenlijk balzalen, prachtig wandversieringen en plafonds, en vooral in de ronde zaal een fantastische echo! We kregen contact met de huisgeest, die blij was dat we zulk plezier hadden, en vertelde dat hier vroeger heel veel feesten werden gegeven. Hij was blij dat er nog bezoekers kwamen, maar de meeste wel erg saai, alleen met kinderen had ie vaak veel plezier.

Ons voornemen was om Palermo te bezoeken, we merkten echter dat alle drukte in de stad ons te veel was en daarom besloten wij om nog heerlijk naar de kust gaan voor een stukje rust en ontspanning.

Na een heerlijke middag gingen we rustig op weg naar de haven, we hadden alle tijd voor de nachtboot.

Onderweg voelde Margrete dat er contact gezocht werd: de deva van Sicilië! :Op het nippertje, jullie gaan vertrekken; wij zijn jullie oneindig dankbaar dat je hier het Grote Lichtwezen hebt teruggebracht; er is veel beroering. Wij zijn jullie veel dank verschuldigd. Wij zullen het Grote Lichtwezen verder begeleiden voor zover nodig. Wellicht tot ziens, jullie blijven altijd zeer welkom en goede reis verder. Ik: Wij hebben een fijne tijd gehad en voelen ons dankbaar dat we dit werk hebben mogen doen, en wensen jullie alle goeds.

ater nog gevolgd door Odilia: Ik wens jullie behouden vaart, en heel veel dank. (Eerder had ze dit ons al willen toewensen, maar toen kon ze de uitdrukking niet vinden).

Onderweg op zee naar midden Italië. 14 uur varen.

De volgende ochtend in de kajuit, de reiswezens: Mogen we wat zeggen? Met het autowezen gaat ’t goed, deze boot is veel rustiger, en er gaat niet steeds een alarm af, en er is meer ruimte, en verlichting.

Er zijn weinig kinderen en dieren, alleen een kat en een hond, die zitten in een apart hok en zijn niet erg blij. Er is wel lekkers, chocola, en die broodjes die zij (Margrete, natuurwezens zijn niet gewoon namen te gebruiken) vaak at in het hotel (Valmiera, na de aanrijding). De meeste reiswezens hier hebben niet veel gereisd, alleen die bij de mensen van de camper, die hebben boeiende verhalen. Van de chauffeurs zijn er maar een paar die ver gereisd hebben, de meeste hebben heel saaie reiswezens.

Margrete was nieuwsgierig naar het bootwezen, kunnen we contact krijgen? Jawel.Heb je ’t naar je zin? Heerlijk om te varen, daar ben ik voor gemaakt. Ik lig ook wel soms in de haven, dat is nou eenmaal noodzakelijk, maar zolang de motor draait is ’t goed. Gelukkig gaat ie maar een heel enkele keer uit. Leuk zo’n contact, ik ben nog nooit zo aangesproken.