Huis Eef

16 maart gaan we vanuit Ede eerst naar Vaassen, even langs bij een oud collega, en door naar Eef, voor een opstelling over haar huis. Haar huis staat al twee jaar te koop via een makelaar, er is nog nooit een reactie geweest. De vorige keer dat we bij haar waren zat ze zich te beklagen over haar makelaar. Wij brachten in: Je zou eens een opstelling moeten doen, wij ervaren beiden dat de energie niet blokkeert bij de makelaar, maar bij jou. Misschien heb je moeite met afscheid nemen, of zie je op tegen de rompslomp? Daarop besloot ze inderdaad een opstelling te doen: binnen twee maanden waren er al drie belangstellenden langs geweest. Ze was opgewekt, ik niet: geen van de kijkers had een bod gedaan. Ik: ik vrees dat je nog een opstelling moet doen, aan kijkers heb je niets, je wil kopers. De opstelling heeft zo lijkt het wel iets in beweging gezet maar niet genoeg. Ik adviseer je nog een opstelling, wat jou tegenhoudt kopers aan te trekken. Zo gezegd, zo gedaan, en na twee weken had ze een serieuze gegadigde, maar die kon niet haar vraagprijs betalen. Een maand later dezelfde persoon: haar familie had haar financiëel geholpen, en verkoop rond, zes weken na de opstelling!  Opmerkelijk dat in de opstelling de representant van haar toekomstige huis er naar haar toe zeer uitnodigend bij stond, en zelfs zei: Wanneer kom je? Ondertussen was Eef in de haar gewenste stad geweest, in een andere buurt dan waar ze eerst had rondgekeken, en zag daar een huis te koop staan dat precies voldeed aan haar wensen, en ruim binnen haar budget. Bingo! Nog geen twee maanden na de tweede opstelling zat ze heel tevreden in haar nieuwe woning! Opmerkelijk of niet?