graf-heuvels en rotste-kening-en

g
Foto’s van grafheuvels op de tentoonstelling bracht ons nog op een vraag voor Odilia: Op de cursus vertelde de docent dat paaltjes rond een grafheuvel dienen om graven van babies aan te geven, klopt dat? Odilia: Wat ik ervan weet uit alle contacten herken ik dit niet; wat ik wel  herken is dat kinderen soms aan de rand van grafheuvels werden begraven, en in sommige culturen werd zoiets gedaan voor buitenechtelijke kinderen (of kinderen van een andere stam); heel soms zijn er ook mensen onder een menhir begraven, maar beslist niet standaard. Paaltjes konden wel dien om de grens aan te geven van gewijde grond. Hunebedden werden nooit gebruikt als begraafplaats, wel als een soort opbaring, ter inwijding van de ziel met de voorouders. En in veel latere tijden zijn er wel hunebedden als begraafplaats gebruikt, maar nooit door de oorspronkelijke volkeren. Lijken werden elders begraven, of bij nomaden werden ze verbrand, waar de nabestaanden dan wel een botje of tand meenamen als tastbaar aandenken. Zo’n aandenken was een teken van de liefde voor die voorouders, en gaf daarmee aan dat liefde alle grenzen overschrijdt; zo bleven ze dus in liefde verbonden met hun voorouders, en de verhalen over die voorouders werden dan in zekere zin aan zo’n aandenken opgehangen. 

 

Högsby (n) (Tisselkog)

Vraag aan Odilia over rotstekeningen, wat is hun betekenis? Odilia: Er bestond nog geen schrift, mensen hadden een totaal andere beleving, denk maar aan de afbeeldingen in de glas-in-lood ramen in kerken, iedereen in die tijd kende de verhalen, en hun betekenis. Zo ook bij de rotstekeningen, maar dan toch ook weer anders, met een ander bewustzijn, de mensen toen hadden een totaal andere beleving, toen konden ze de betekenis achter het beeld voelen, en dat was meestal in verbinding met de voorouders, boodschappen voor elkaar. Niet iedereen kon dit “lezen”, alleen wie er in gespecialiseerd was/waren, jullie zouden zeggen de priester of sjamaan,  een ingewijde. Andere waren er wel bij aanwezig ter ondersteuning, het ritueel werd door de hele groep / stam gedragen. De verbeelding die er ooit in was gelegd  behield zijn kracht, was dus voelbaar. Voor iedereen? Ja, iedereen begreep het, zonder uitleg, en nog steeds zijn deze tekeningen verbonden met de kosmos.