Born-holm 1

Bij de paspoortcontrole krijgen we bezoek van de grenspolitie. Kennen we de nieuwe corona maatregelen? Wij: Nee, wij zijn op 14 september vertrokken en er waren geen beperkingen, en we komen uit Jutland, ook Denemarken.
“Maar in feite komen jullie uit Duitsland, en Nederlanders worden sinds 23 september niet meer toegelaten in Denemarken”.
Onze reactie: dat hadden ze ons dan toch beter kunnen vertellen voordat we aan boord gingen? Politie ”Daar hebt u gelijk in, maar officieel had U het internet hierop van te voren moeten raadplegen, er zit niets anders op dan dat u met de volgende boot, morgenochtend om 8 uur terug vaart; we moeten e.e.a. regelen op het bureau, wij rijden u voor”.
Overigens zijn ze heel begripvol, maar zo zijn de regels. Om 5 uur zijn alle formaliteiten afgewikkeld en kunnen we gaan waar we wilden, maar we mogen niet winkels of restaurants in.  
                                                                         
Eerst Odilia ingelicht die ook zeer onaangenaam verrast is, zij had dit niet gezien in het licht, maar er ook niet op gelet omdat ze met andere zaken bezig was geweest. Zij heeft wel al contact gehad met de deva van Bornholm, om haar voor te bereiden op onze en haar zoektocht en de deva is daartoe van harte bereid. Odilia vraagt of wij nog bestemmingen voor haar kunnen bereiken, dat zou haar helpen om samen met de deva van het eiland en de deva van de diverse gebieden hier verdere bestemmingen te vinden; als dat lukt zou het voor ons wellicht niet nodig zijn om nogmaals naar dit eiland te komen.

Wij zijn dus haastig op pad gegaan tot het te donker wordt om nog iets te vinden. Grappig dat diverse Lichtwezens heel begripvol reageren en vertellen dat ze al begrepen hebben dat we haast hebben (waarschijnlijk al van de reiswezens vernomen) en het gesprek ook kort houden.
In totaal hebben we nog elf locaties bereikt, waarvan er twee met een veld van misschien wel tien menhirs / Lichtwezens elk. Kortom, Odilia heeft vaste voet op Bornholm gevonden, en verwacht er wel verder te kunnen komen, al zal het wat langzamer gaan, maar wat is tijd als je al 2 a 3  duizend jaar wacht!

De reiswezens hebben natuurlijk al gauw in de gaten dat er iets aan de hand is, maar begrijpen het niet helemaal. Jullie mogen hier niet blijven van die politie, maar toch zijn ze niet boos op jullie!  Jullie mensen doen soms wel erg raar hoor! Wij hebben niet eens een paspoort nodig!  En onderweg: Is dit heel erg? Tja, wat voor antwoord moet je hierop geven? Zo ongeveer als ik de situatie hierboven heb beschreven. Wel zielig voor jullie. Dank voor je medeleven! En hoe noemen jullie dit nou, een groot avontuur? Nou, meer een grote teleurstelling. Even stilte. Dan: We krijgen  een woord door dat we niet kennen: de-ba-kel. Zou kunnen, dat betekent mislukking. Een avontuurlijk de-ba-kel, ja dat is het, een avontuurlijk de-ba-kel, zo noemen we het, een avontuurlijk de-ba-kel!
Zo, dat weten we dan ook  weer. Persoonlijk hebben we nog wel een andere beschrijving voor onze beleving: wij voelen ons nu ongewenste gasten! Of in goed Hollands: een lullige situatie!