Zondag 19 augus-tus

De volgende ochtend meldt Dicky zich. Hij is ’s nachts veel in het uitgebrande huis bij mij in de straat geweest,   dus ook bij Briek. Hij meldt dat het met Briek ietsje beter gaat nu hij er een hulpwezen bij heeft gekregen, maar     dat het ‘m nog steeds zwaar valt. Hij is nog niet toegekomen aan andere stenen/huizen in de straat, dus aan een belangrijk deel van zijn taak komt hij gewoonweg niet toe. Hij is zich wel enigszins bewust dat wij al een  paar keer langs zijn geweest, maar hij kan er (nog) niets mee, hij is alleen maar met steen bezig. Dus ondanks een kleine vooruitgang is de toestand nog steeds erg zorgelijk.
Er is de laatste tijd ook niets meer aan het huis gedaan.

Odilia laat zich ook voelen: (wat hebben we nu weer op ons geweten, dacht ik?) Ik heb begrepen dat jij vanavond opstellingen gaat doen? Ja.  Als je het toch doet doe je jezelf en de opstellingen te kort. En voel maar wat een onrust er omheen zit. (Ik had Inge en Margrete beloofd dat ze met me mee konden rijden; als ik veel vroeger zou gaan tango dansen dan moesten ze hun eigen vervoer regelen) En morgenochtend naar de kerkdienst? Ook daar heb je de neiging om uit te reiken. Als je toch gaat, wees je er dan van bewust, let er op.
Dat vond ik een interessant gegeven, ik dacht juist dat ik bij een kerkdienst energie zou opdoen. Blijkbaar niet, in elk geval niet vanzelfsprekend. Ga dan in elk geval niet voordien nog tango dansen. Ik voel je verlangen, snap dat heel goed, maar je reikt daar te veel uit en verliest er veel energie die je dan niet meer kunt inzetten bij de opstellingen.