Augus-tus – donder-dag de 16e

Op donderdag 16 augustus reden we vanuit Margrete’s woonplaats Ede naar Wolvega, om precies te zijn naar Nijetrijne, alwaar er een operavoorstelling gegeven zou worden in de open lucht. Het was gelukkig mooi weer. We werden per schuit van staatsbosbeheer vanaf de parkeerplaats naar het voorstellingsterrein gevaren, waarbij we onderweg boeiende uitleg kregen over het natuurgebied Rottige Meent. Bij aankomst was er een hartelijke ontvangst, met heerlijk bruinbrood en oude kaas, wijn, maar wij kozen voor thee, en bij de thee/koffiekraam waren er heerlijke patisserietjes uitgestald, mierzoet natuurlijk, en cake. Kortom, ook voor de natuurwezens, die dol op zoetigheid zijn, een waar feest; dus ook voor onze reiswezens, en in mindere mate voor Dicky, die wel van zoetigheid houdt, maar niet zo enorm gretig is. Er was plaats voor 200 toeschouwers, en er liepen nog heel wat medewerkers rond, en zangers en musici niet te vergeten, dus onze reiswezens konden ook naar hartelust contact maken met al die andere aanwezige ca. 250 reiswezens. Met muziek hielden ze zich niet bezig; Dicky overigens wel, die genoot ervan de muzen te zien dansen op/in de muziek. Margrete en ik gingen op 2 stoelen zitten, wat verwijderd van de drukte, maar waar we het gebeuren toch goed konden overzien. We hadden ook nog wat te vragen aan Odilia. Die zelfde avond zou in Den Haag nl. vuurwerk zijn, een ware verschrikking voor de natuurwezens, en ik had vergeten ze te waarschuwen. Wat het beste te doen? We nodigden Odilia uit en legden haar een beetje uit waar we ons bevonden, er was wat geroezemoes om ons heen, maar alles heel ontspannen. Dat kon ze wel invoelen, liet ze weten, ze zocht naar het passende woord ervoor, ja, genoeglijk!  En dat gaf de sfeer inderdaad juist weer. Odilia gaf aan dat ze wel even contact met de deva(‘s) van Scheveningen zou opnemen, ze had er eerder contact mee gehad over Frits, dus kon ze de deva’s makkelijk vinden en die konden dan de waarschuwing daar doorgeven aan de natuurwezens. Verder stelde ze voor dat zodra wij weer in Den Haag zouden zijn, 2 dagen later, we naar de plek van het vuurwerk moesten gaan en daar nog wat lekkers voor de natuurwezens konden neerleggen, en er de hartverbinding doen. Prima!

Wel. wij hebben die avond verder genoten van een luchtig muzikaal liefdesdrama, grappig genoeg met een waterwezen in het verhaal, de zangeres die deze rol vertolkte was gekleed in wetsuit en vertoefde grotendeels in het water vlak voor onze voeten.