vervolg

Margrete logeert nog bij mij, maar ik ga ’s avonds wel tango dansen. (zij danst niet). Mijn reiswezen vindt tango dansen helemaal niet leuk, dat wist ik, maar ja, hij moet nu eenmaal met mij mee. Dus ik zeg dat ie afscheid moet nemen van z’n maatje. We zijn ons afscheid al aan het voorbereiden, ik heb m’n koffer al gepakt!

Bij mijn beneden buren logeren mensen uit Indonesië, dus daar zijn interessante reiswezens; de onze bivakkeren daarom bijna de hele dag beneden.
Als ik na de tango thuis kom, en mijn thee heb ingeschonken, roep ik de reiswezens, want ik wil wel wat van ze weten, maar Margrete voelt hun aanwezigheid helemaal niet, ze zijn de deur uit volgens haar. Na enige tijd komen ze opdagen, ze hebben mijn oproep “gevoeld”.

Ik vraag ze hoeveel mensen er eigenlijk beneden zijn, maar getallen zeggen hun niets. Wij en dan nog één.  Ik: 3 dus.

Zal wel, net als benen en een arm. Klopt! Er wordt hartelijk gelachen: Die vinden we leuk! Wat vinden jullie zo interessant aan ze? Nou, hun reiswezens hebben interessante verhalen, zouden jullie zeggen, wij noemen het boeiend licht. Eigenlijk is dit een domme vraag, dat kon je weten.

En hoe vonden jullie het helingsritueel voor mij vanmorgen? Daar waren wij niet bij, daar houden wij niet van, zo’n moeilijk gedoe. Wij zijn nu eenmaal anders.
Jij houdt van tango, ik (mijn reiswezen!) vind dat maar saai, hoewel, er waren wel een paar boeiende reiswezens, maar sommige daarvan kende ik al. Maken jullie wel ’s contact met reiswezens van mensen buiten op straat? Soms, als ze niet te snel gaan, fietsers doen we niet, en hardlopers ook niet, en dan alleen als we er interessante reiswezens bij zien. Sommige mensen hebben niet eens een reiswezen! Nu moeten we ff naar onze koffer controleren of alles erin zit. M.a.w., ze hebben geen zin meer in dit gesprek, ik ben er trouwens ook wel klaar mee. Duidelijk is wel dat ze van een grapje houden, en zich een beetje voordoen als mensen, met hun reiskoffer. In dit soort dingen hebben ze trouwens echt grote lol, daarom doen we er ook lustig in mee.

’s Avonds Odila: Je lichaamswezen vindt die tango echt niet leuk, maar jij beslist nu eenmaal; niet zo zeer als de baas, maar meer als de vader; en let er opdat jij je ritueel van vanmorgen (opstelling met de 5 lichamen: ziel, mentaal, astraal, etherisch en fysiek, weet vast te houden, dat is belangrijker dan de vraag wel of geen tango. En nu niet je voeten een metamorforse massage laten geven door Margrete, dat wordt nu echt te veel.

Van Margrete is het goed dat ze zich duidelijk heeft uitgesproken dat ze er tegen op ziet om weer naar huis te gaan.

 Dat is eerlijk van haar, en het doet haar goed zich een beetje door zou te laten verzorgen. Ze heeft bij tijden flinke last van haar hersenschudding van vorig jaar nog, en nu met een ontstoken knie, is het fijn als zij wat meer rust kan nemen, en lekker door kan werken aan jullie website.

Even later reageren onze jongens, zo noemen we de reiswezens vaak, die vragen of ze weer gauw terug komt. Waarom? Omdat ze dan weer samen zijn, dat zijn ze heel graag!

Margrete en ik hebben nog wat vragen: wat gebeurt er met een steenwezen als een steen breekt?  Het steenwezen blijft in het grootste deel, en in het kleinere deel komt een nieuw steenwezen. Is die dan altijd voorhanden? Ja, die voelt zich aangetrokken, en als er meer zijn dan gaat degene die qua energie het beste past. Dat gaat eigenlijk allemaal vanzelf. Altijd en overal. En als een steen verpulverd wordt? Dan wordt daar een wezen toe aangetrokken dat daarbij past. Ongeacht welke stof, er zijn altijd passende wezens. Mmm, dat gaat in onze wereld vaak heel anders, bepaald niet wie het meest geschikt is wordt aangetrokken, en over dat soort situaties wordt vaak ook flink gevochten. Dank voor je antwoorden. Graag gedaan. Tot later? Ja, tot later.