Stettin

Dan verder westwaarts richting Stettin, maar onderweg ontdekken we dat we nog langs Roscin komen, waar we het vorige reis niet konden vinden. En we ontdekken meer: geen wonder dat we het niet konden vinden, het blijkt verkeerd op de kaart aangetekend, en ligt nog een flink eind ten zuiden van Roscin, ook zuid van Pyrzyce, niet eens zo ver van Dolice en Karsko, waar we onze reis in Polen zijn begonnen. Dat betekent nog een flink eind omrijden, en niet naar Stettin.

 

11 augustus. Roscin, zwaar beschadigde hunebedden; stad: Mysliborz, ten zuiden van Pyrzyce. Als plaats van bestemming wordt aangewezen de hoek van een bos, maar aan de andere kant van het weidse veld. In de hete zon struinen we dus dit droge stoffige en ongelijke veld over naar de hoekrand van het bos, waar we niets anders zien dan brandnetels en braamstruiken. Er toch maar doorheen, heel goed uitkijken, want er liggen ook stenen onder de struiken. Eenmaal in het bos zien we nog meer stenen, maar zeer verspreid. De Reiswezens vinden een Contactwezen, maar die praat niet, alleen hoofdbewegingen. Wijst wel de richting van haar Lichtwezen aan. Odilia komt tussenbeide: Dit hier voelt heel triest, de Lichtwezens zijn ver weggezakt; wel heel fijn dat jullie deze nog opgezocht hebben! Maar de afstand is te groot voor dit Contactwezen. Margrete voelt zich getrokken. Odilia vraagt of ze die richting wil uitkijken, het zijn namelijk de Reiswezens die dit doen vanaf een plaats waar zij een Lichtwezen hebben aangetroffen. Ook deze weet Odilia nu te vinden.

Aan de overkant van het veld zien we nog twee grote stenen, vraag aan Odilia of deze erbij horen: Ja! Dus ook daarheen! 

En dan zijn we klaar, niet alleen hier, maar met heel Polen. Terug naar Löcknitz, de kaart van Duitsland ophalen die in onze auto ligt.