Schälenstein Kräpelin.Greifswald (ligt nog op het vaste land). Steen met napjes (cupmarks), maar is verplaatst, volgens Odilia, zij neemt er geen Lichtwezen waar. Het steenwezen vertelt dat het Lichtwezen al lang geleden vertrokken is.

Netzelkow Steingrab, Lütow. Een indrukwekkend groot langgraf, ligt ver weg in een gemaaid veld, dwars over het veld heen gereden. Het Lichtwezen voelt zeer helder en krachtig en luistert aandachtig, heeft verder geen vragen behalve: En nu? Contact maken met Grote Lichtwezen! Dank!
Labörnitz Steingrab. Uit reisbrief no 3:Alweer enige dagen geleden, op het zeer toeristische schiereiland Usedom, op onze meest oostelijke bestemming tot nu toe, bij het plaatsje Labörnitz, treffen we een hunebed midden in een graanveld.
We kunnen er dus niet bij, maar zien het wel duidelijk liggen. Om met het Lichtwezen in contact te komen vragen we onze reiswezens het contactwezen uit te nodigen naar ons toe te komen. Dus dat gaat even van zoef zoef en er wordt aangekondigd: Komt eraan!
We kunnen er dus niet bij, maar zien het wel duidelijk liggen. Om met het Lichtwezen in contact te komen vragen we onze reiswezens het contactwezen uit te nodigen naar ons toe te komen. Dus dat gaat even van zoef zoef en er wordt aangekondigd: Komt eraan!
Er ontstaat even een onduidelijke situatie, een hoop gegiechel alsof het twee dartele jonge meiden betreft.
De situatie wordt helder als ze vertellen inderdaad met z’n tweeën te zijn, en ze vinden het maar al te leuk weer ’s wat te doen te hebben, en zo praten als wij mensen doen dat is ook nieuw voor ze, en gaaf zeg “dat wij dit nu ook kunnen, nooit geweten, giechel de giechel, hihi. Vinden we echt heel leuk, kunnen we wel een tijdje mee door gaan, verveelt niet, en we deden toch al heel lang niets, is weer ’s wat anders dan niets doen! En de andere is het hier hartgrondig mee eens. En nogmaals aanhoudend gegiechel. We nemen de situatie weer in de hand door het onderwerp van “serieuze boodschap voor jullie Lichtwezen” te noemen, en ook over het Grote Lichtwezen van vroeger te beginnen. Direct een heftig verlegen reactie: Oh jee, nou ben ik hier helemaal alleen, mijn maatje is terug naar ons Lichtwezen en ik ben heel verlegen, nu durf ik niet meer en vind het niet meer leuk, ik weet niet wat ik moet doen! En als het Grote Lichtwezen terug is bij ons Lichtwezen dan wil ik er ook bij zijn!
“Geen paniek, we doen je geen kwaad en we zullen je echt niet lang vast houden“, en we vertellen haar hoe het komt dat het Grote Lichtwezen voor hen verdwenen was, hoe en waarom ze nu terug gekomen is en dat het contact voortaan via steentjes wordt geregeld. Dat kan ik allemaal niet onthouden hoor, veel te veel. Wees gerust, onze reiswezens gaan met je mee om je te helpen. Oh dat is fijn, mag ik dan nu gaan? Ja hoor, dag!
Wij staan te wachten tot onze reiswezens terug zijn, en kijken ondertussen naar een grote kei die daar in zijn eentje langs het veld lag vlakbij waar wij staan. Zou die bij het hunebed gehoord hebben?
De reiswezens komen terug van hun taak bij het hunebed om te melden dat Odilia daar contact heeft.
En direct door met te melden dat deze steen heel erg eenzaam en verdrietig is. Kunnen jullie iets voor hem doen? We besluiten het steenwezen aan te spreken en krijgen contact. Hij vertelt dat ie inderdaad bij het hunebed had gelegen, maar later door mensen toedoen daar apart was gelegd; hij voelt zich doodongelukkig, te meer daar hij ook het contact met de andere stenen is kwijt geraakt. Kunnen jullie mij terug brengen?! Die vraag kunnen we alleen maar met nee beantwoorden, geen twijfel over mogelijk. Daarna doet hij er het zwijgen toe. Elk sprankje hoop de bodem ingeslagen, pijnlijk.
De situatie aan Odilia voorgelegd, kan zij er iets aan doen?
Die bevestigt dat ie inderdaad van het hunebed afkomstig is, en vreemd genoeg geen contactwezen meer heeft waardoor hij ook nog alle contact is kwijt geraakt. Zij kan er wel voor zorgen dat één van de contactwezens van het Lichtwezen als contactwezen van deze steen zal gaan functioneren, dan kan hij zich alsnog met het hunebed en het Lichtwezen verbonden blijven voelen.
Daar is hij volgens de reiswezens heel gelukkig mee! Wat fijn dat we dit voor deze eenzame steen hebben kunnen bewerkstelligen!
Tevens legt Odilia uit dat het gebruikelijk is dat er maar één contactwezen op ons afkomt om met ons contact te verzorgen, maar dat dit niet wil zeggen dat zo’n Lichtwezen ook maar één contactwezen heeft. Zeker als het een krachtig Lichtwezen betreft met verscheidene taken heeft die er als regel voor elke taak één. Dit is nieuwe informatie voor ons.
De situatie wordt helder als ze vertellen inderdaad met z’n tweeën te zijn, en ze vinden het maar al te leuk weer ’s wat te doen te hebben, en zo praten als wij mensen doen dat is ook nieuw voor ze, en gaaf zeg “dat wij dit nu ook kunnen, nooit geweten, giechel de giechel, hihi. Vinden we echt heel leuk, kunnen we wel een tijdje mee door gaan, verveelt niet, en we deden toch al heel lang niets, is weer ’s wat anders dan niets doen! En de andere is het hier hartgrondig mee eens. En nogmaals aanhoudend gegiechel. We nemen de situatie weer in de hand door het onderwerp van “serieuze boodschap voor jullie Lichtwezen” te noemen, en ook over het Grote Lichtwezen van vroeger te beginnen. Direct een heftig verlegen reactie: Oh jee, nou ben ik hier helemaal alleen, mijn maatje is terug naar ons Lichtwezen en ik ben heel verlegen, nu durf ik niet meer en vind het niet meer leuk, ik weet niet wat ik moet doen! En als het Grote Lichtwezen terug is bij ons Lichtwezen dan wil ik er ook bij zijn!
“Geen paniek, we doen je geen kwaad en we zullen je echt niet lang vast houden“, en we vertellen haar hoe het komt dat het Grote Lichtwezen voor hen verdwenen was, hoe en waarom ze nu terug gekomen is en dat het contact voortaan via steentjes wordt geregeld. Dat kan ik allemaal niet onthouden hoor, veel te veel. Wees gerust, onze reiswezens gaan met je mee om je te helpen. Oh dat is fijn, mag ik dan nu gaan? Ja hoor, dag!
Wij staan te wachten tot onze reiswezens terug zijn, en kijken ondertussen naar een grote kei die daar in zijn eentje langs het veld lag vlakbij waar wij staan. Zou die bij het hunebed gehoord hebben?
De reiswezens komen terug van hun taak bij het hunebed om te melden dat Odilia daar contact heeft.
En direct door met te melden dat deze steen heel erg eenzaam en verdrietig is. Kunnen jullie iets voor hem doen? We besluiten het steenwezen aan te spreken en krijgen contact. Hij vertelt dat ie inderdaad bij het hunebed had gelegen, maar later door mensen toedoen daar apart was gelegd; hij voelt zich doodongelukkig, te meer daar hij ook het contact met de andere stenen is kwijt geraakt. Kunnen jullie mij terug brengen?! Die vraag kunnen we alleen maar met nee beantwoorden, geen twijfel over mogelijk. Daarna doet hij er het zwijgen toe. Elk sprankje hoop de bodem ingeslagen, pijnlijk. De situatie aan Odilia voorgelegd, kan zij er iets aan doen?
Die bevestigt dat ie inderdaad van het hunebed afkomstig is, en vreemd genoeg geen contactwezen meer heeft waardoor hij ook nog alle contact is kwijt geraakt. Zij kan er wel voor zorgen dat één van de contactwezens van het Lichtwezen als contactwezen van deze steen zal gaan functioneren, dan kan hij zich alsnog met het hunebed en het Lichtwezen verbonden blijven voelen.
Daar is hij volgens de reiswezens heel gelukkig mee! Wat fijn dat we dit voor deze eenzame steen hebben kunnen bewerkstelligen!
Tevens legt Odilia uit dat het gebruikelijk is dat er maar één contactwezen op ons afkomt om met ons contact te verzorgen, maar dat dit niet wil zeggen dat zo’n Lichtwezen ook maar één contactwezen heeft. Zeker als het een krachtig Lichtwezen betreft met verscheidene taken heeft die er als regel voor elke taak één. Dit is nieuwe informatie voor ons.


Suckow Steingrab. Ligt op een gebiedje even van de weg af, veel ruimte om te parkeren, picknicktafel; ligt daar onder een grote eik waarvan een heel grote zijtak is afgevallen, deels op het restant van het hunebed. Lichtwezen voelt heel slaperig maar reageert wel, en wil graag weer verbonden worden met Grote Lichtwezen. 

We maken ook nog even contact met het wezen van de eik: Ik voel me groot en trots; ben door een storm een deel kwijt geraakt, jammer, maar nog genoeg over om verder te groeien. Contact met het Lichtwezen van de stenen? Nee. Herinner jij je ontstaan nog? Da’s lang geleden, maar wel op natuurlijke wijze; er waren vroeger ook andere eiken vlakbij, maar die zijn verdwenen. (iets verderop staan er nog wel
- reis Duitsland (Voor-pommeren) & Polen 2021
- omgeving Wismar
- omgeving Wismar vervolg
- gebied Sternberg-Güstrow- Krakow am See
- gebied Teterow
- omgeving Güstrow
- Tessin en wijde omgeving
- Tessin en wijde omgeving vervolg
- vergeten hoek Bad Doberan Rostock
- nog noordelijker, aan de kust: omgeving Rerik
- omgeving Loïtz

- Insel Usedom
- Anklam west-waarts tot Demmin
- Demmin west-waarts
- omgeving Rerik
- Parchim & Crivitz
- Schwerin
- Lübz – Plauersee
- Müritz zuidkant
- Malchow & omgeving Waren
- omgeving Penzlin
- omgeving Feldberg – Woldeck
- omgeving Penzlau; Löknitz -Penkun &; Poolse grens
- Brüssow – Löcknitz
- Noord – west Polen
- Gdansk – Warschau & rondom Lublin
- Krakow & Zuid Polen
- Poznan – Bydgorszcz
- Kutno – Torun
- Stettin
- Penkun – Casekow – grens Polen
- Penkun – Casekow – grens Polen vervolg
- Uckerfeld -Templin – Angermünde – Gramzow
- Fürstenberg – Templin – Bransee

Netzelkow - Prenden – Wandlitz – Eberwalde – Oderberg – Persteiner See
- Berlijn – Tempelberg – Frankfurt – grens Polen
- Beeskow – Luckau – Cottbus
- Herzberg – Torgau – Riesa – Finsterwalde – Lohmen
- ruim rondom Jütterbog – Potsdam – Jütterbog
- Hildesheim – Osnabrück

Netzelkow
