Persoonlijk

Contact met Odilia over Pol, de kat van Margrete: Pol wordt oud, dat is te zien aan zijn licht, hij krijgt meer moeite met warmte. Hij heeft wel veel kracht, en je hoeft niet bezorgd te zijn als je niet thuis bent, hij kan er goed tegen, blijft tevreden en blij met zijn leven. Af en ote heeft hij moeite met het verwerken van zijn energie. Hij is sterk veranderd sinds de dood van Soesja (vroegere poes van Margrete); hij wordt nog heel sterk door haar ondersteund; zij werkt door hem heen en hij ervaart dat als ondersteuning, hij wordt a.h.w. door haar gedragen. Ook bij hun werkt karma, ze hebben samen een karmische relatie, en gaan straks ook samen verder. En ze trillen ook mee met Margrete. Soms als het hem te veel wordt loopt ie even weg, maar hij slaagt er steeds beter in voor zichzelf te zorgen. En over relaties gesproken: Rick (mijn broer) heeft het nog steeds moeilijk met zichzelf. En rond je moeder heerst nog steeds een feeststemming.                                                                      

Een dag op mijn landje aan de Reeuwijkse plas. We doen een ritueel om mijn overleden ouders te herdenken (vader’s sterfdag is 10 mei), we trommelen en ik strooi een beetje van hun as uit. Margrete hoort (etherisch) een dankje van mijn moeder.Odilia legt hierover uit: Dit was de derde keer dat jullie voor haar trommelden, daardoor werd ze erbij getrokken (de eerste maal vanuit ons sjamanistisch weekend had haar overlijden bespoedigd, de tweede maal was bij de crematie). En mijn vader? Die vindt het nog steeds een vreemd gedoe, Opa Stok doet er wel degelijk aan mee en stuurt je vader ook een beetje bij, hij moet zo langzamerhand toch gaan begrijpen dat er meer is tussen hemel en aarde.   En die zieke eend daar in het riet, laat ‘m maar, niet ingrijpen, dat jullie ‘m zo zielig vinden is een stukje van jullie zelf; karma, weten jullie toch, afblijven.  En nog iets: Je doet er goed aan contact te maken met de huisgeest van je moeder’s huis, die verbouwing brengt grote ingrepen, er komen veel nieuwe materialen en die moeten nog worden opgenomen. Stel ‘m uitvoerig op de hoogte wat er allemaal gaat gebeuren.

Odilia legt mij mijn droom uit, waarin voor mij heel sterk het thema inperking speelt, en vertelt dat dit thema zowel bij mijn vader als moeder speelde. Ze wijst me er ook op dat ik bij mijn moeder tijdens haar verblijf in het hospice zo duidelijk heb kunnen ervaren dat haar inperking verdwenen was en zij in haar grootsheid aanwezig kon zijn, en zelfs tijdens haar sterfproces er voor anderen kon zijn, en heel veel liefde uitstraalde: Zo was je moeder eigenlijk zichzelf, in haar ware identiteit; ook haar spiritualiteit kon er toen zijn; in die tijd heeft ze nog zo veel mensen weten te raken, zo ook jouw logee. Je vader is nog steeds ingeperkt, heeft zich nog niet weten los te maken van zijn inperking uit zijn jeugd. En ook jouw koppigheid heb je van beiden mee gekregen. Wij voelen ons dankbaar hoe het licht van je moeder nu in onze wereld uitstraalt. Ik voel me ontroerd bij dit verhaal over mijn moeder, maar merk nog op dat er in de wereld ook veel duistere krachten werkzaam zijn. Odilia: Dat geldt zowel voor de aardewereld als voor de lichtwereld, maar het licht wordt in beide werelden steeds sterker, en als het licht valt op het donker wordt het donker heel zichtbaar, dat is wat er gaande is op aarde.