Zaterdag avond waren we redelijk op tijd klaar met ons programma, en ik had natuurlijk verteld over de situatie thuis, stelde één van de deelnemers een drumcirkel voor mijn moeder voor, wat algemene instemming vond, en daarna slapen, in de auto in het bos. Voor alle zekerheid de mobiel naast mijn bed gelegd. En nog even contact gelegd met de vertrouwde bosgeest: Oh, zijn jullie er weer? Jullie licht is anders. Ja, we zijn wat van slag door omstandigheden. We hebben het lekkers al neergelegd. Dat is lastig voor me, daar kan ik me nu niet mee bezig houden. Zo meteen ligt het er ook nog. Hoe is het met jou en het bos? Goed, wordt straks weer een feest, komen de natuurwezens weer te voorschijn, de bloemen en dieren, blaadjes aan de bomen. Hoe is ’t met de reeën, ken je ze goed? Mmm, een beetje, niet zo veel contact, en ze vreten van de bomen, dan moet ik ze wat tegenhouden door ze te plagen. Fijn zo, ga maar gauw naar ’t lekkers, dag! Ja dag!
’s Ochtends om zeven uur word ik wakker en zie dat om vier uur die nacht mijn broer me gebeld heeft. Naar de boodschap hoef ik niet te raden: hij is met spoed ontboden omdat onze moeder’s stervensproces in een versnelling is geraakt. Direct naar hem gebeld, en inderdaad, ze was zelfs al overleden toen hij aankwam (en hij woont dichtbij).
Natuurlijk ben ik die ochtend naar het hospice gereden om e.e.a. te regelen. Maar eerst wilde ik toch even contact met Odilia, ik was toch wel heel verbaasd, zelfs wat verontwaardigd dat zij niet gewaarschuwd had, en sterker zelfs, had gezegd dat wij gerust konden gaan. Odilia: Ja, dit kwam voor mij ook heel onverwacht, en in wezen hebben jullie het zelf bespoedigd. Zoals ik het in het licht kon zien zou jij nog op tijd naar haar huis kunnen gaan om tijdig bij haar overlijden te zijn, maar wat ik niet heb kunnen voorzien is dat jullie gisteravond nog zo’n krachtige drumcirkel voor haar gingen doen, en haar ziel heeft dit zodanig opgenomen dat hij de kracht had om eerder te vertrekken dan gepland. Overigens is zij heel vredig overgegaan en daarbij heel liefdevol omringd en opgevangen door familie en bekenden, en heel mooi en feestelijk in onze wereld verwelkomd, een waarlijk feest.
Wat was ik blij dat ik nog even contact met Odilia had gezocht, wat een heldere uitleg, en mooi verhaal!
29e, Weer contact met Odilia: Je moeder voelt zich nu al heel gelukkig, ondanks haar overgangsproces, ze heeft Rick nu los gelaten, en ik raad jou aan dat ook te doen. En als je bloemen bij de crematie wilt, doe dat niet namens Rick, het is niet eens zeker of hij erbij aanwezig is, hij is boos, verdrietig, in verzet. En als je je tekst gaat schrijven, nodig spirits uit voor inspiratie. Je vader en moeder zijn nu weer bij elkaar. Ik krijg nog een boodschap van Briek door, hij kon nog niet langs komen, te druk bezig vanwege de storm.
