Midden Schot-land – woens-dag 12 t/m 19 oktober

Midden Schotland (Aberdeenshire) thuisreis
Woensdag 12 t / m 19 oktober, enkele buien, vrij zacht.  


Binghill Stone circle (Abd.sh) Aberdeen, Peterculter. Contlaw Road, The Garden House, vlakbij de B979 met een Camphill school. In het parkbos. Wij zijn het hek doorgereden, spoor gevolgd, linksaf paadje lopend ingeslagen; langs dit paadje menen wij nog een steencirkel te onderscheiden, de stenen begroeid met mos, dus minder duidelijk waar te nemen.
Lichtwezen: Ongelooflijk, ongelooflijk, en een nieuwe taak, mijn wereld verandert op slag, wat moet ik zeggen? Dank, dank! 
Later wordt onze waarneming bevestigd door Odilia,en er ligt nog wel meer, niet te zien.

 Tollohill, Parknook ring cairn (Abd.sh) Aberdeen.
Vanaf Leggart Terrace niet de ingang naar Camphill nemen, maar de volgende, Causey Mounth Road,  (de gps kent deze niet) loopt omhoog, parkeerplaats rechts; de cairn en de cist liggen vlakbij elkaar, vlakbij (eigenlijk schuin onder) het Prince Albert monument. Een helder Lichtwezen: Ik voel me totaal overrompeld, ik zou niet weten wat ik moet zeggen; de deva is pas langs geweest om me wakker te maken, ik ben heel tevreden met mijn plek, alleen niets te doen, een nieuwe taak zou geweldig zijn. Dank, heel veel dank!

Een paar dagen later zullen we hier terug komen als voorbereiding op de excursie  met een groep geïnteresseerde.

Na een paar dagen verblijf in een Travelodge hotel zijn we op bezoek bij Lucienne en Willem, die we nog kennen uit Den Haag, nu beiden priester in de Christengemeenschap in Aberdeen, degenen die ons hebben uitgenodigd om op zondagmiddag in de kerk ons verhaal te komen vertellen en opstellingen met natuurwezens te doen (en ons ook in contact hebben gebracht met de priester in Edinburgh).

We komen te spreken over ons voorstel om na de bijeenkomst in de kerk met belangstellenden een bezoek aan een megaliet te brengen. Willem met name is geïnteresseerd in Tollohill, hij kent de plek niet maar weet er wel van. We willen graag hierover even overleggen met Odilia, dat doen we ’s avonds als we weer met elkaar zijn. Odilia stelt voor ”even” ter plekke af te stemmen met de deva; nog geen minuut later is Odilia weer terug: de deva stelt jullie bezoek zeer op prijs, en vraagt of jullie dan ook willen stil staan bij een water, ik geloof dat jullie zoiets een meertje of vijver noemen. Wij zijn ons niet bewust daar in het bos water te hebben gezien maar zullen er naar uitkijken als wij zondagochtend daar nog even gaan verkennen ter voorbereiding.

Die zondagochtend vinden we de waterpartij geflankeerd door rechtopstaande rotsen vrij gemakkelijk, we lopen voor alle zekerheid ook nog even naar de cist en de cairn, want we willen zeker van onze route zijn als we daar met een groep komen, wordt Margrete aangesproken door de deva, die vertelt dat ze begrepen heeft dat wij later op de dag nog een keer willen langskomen. Wij vertellen dat dit klopt, en bovendien dat we mensen willen laten oefenen in het representant staan voor een Lichtwezen, of ze daarin toestemt. Van harte, wij zijn heel blij als er echt contact gemaakt wordt met onze wereld, wij worden zelden, en veel te weinig gezien, dus jullie zijn zeer welkom. Hartverwarmend!

Onze workshop & excursie op 16 oktober (doorlink)

En inderdaad, drie deelnemers hebben heel intens representant gestaan, ging eigenlijk vanzelf. Het mooie was dat enkele deelnemers al vaker hier over het pad hadden gelopen, maar hen nog nooit eerder de megalieten opgevallen waren.




Op maandag 17 oktober zijn we met Willem en Lucienne nog naar een ons onbekende steencirkel gereden.

Willem had al aangegeven dat de deze cirkel niet vermeld staat in de hem bekende literatuur, maar hij wist hem wel precies te vinden: In Dyce, vanaf Dyce Drive onbenoemde weg inslaan richting Cairn Industral Park, (tegenover Kirkhill Industrial Estate).
De weg omhoog volgen, bordje Park ABZ volgen, langs weiland doorrijden, vóór de passing place links (daar wel parkeren) linksaf wat omhoog lopen, weiland doorlopen, het platgetreden pad volgen.
Met uitzicht op de lager gelegen heliport. 
Een werkelijk prachtige steencirkel met altaarsteen, een “middenstip” en enkele stenen eromheen waarvan het lijkt of het 2 heel kleine cirkels zijn. De heliport maakt veel lawaai, en de snelweg aan de andere kant is ook hoorbaar. Odilia: alleen hartverbinding, maar wel een zeer geschikte plaats als de priester daar een Mensenwijdingsdienst wil opdragen aan de natuurwezens. Zou een belangrijke, zelfs grootse gebeurtenis zijn, en met veel impact en dankbaarheid ontvangen worden.

 

Paddy heeft ons tijdens onze workshop  uitgenodigd om bij ‘m langs te komen omdat hij een drietal megalieten in de buurt van  zijn woonplek weet die hij ons graag wil laten zien.  Wij hebben ondertussen uitgezocht welke drie hij waarschijnlijk bedoelt, en als we het juist hebben, staan ze alle drie op onze lijst afgetekend dat wij ze bezocht hebben.  Hij bekijkt onze lijst nauwkeurig, bevestigt dat het inderdaad om deze drie gaat, (scheelt weer een hele rit!) )maar verbaast zich er ook over dat we wel  ongeveer alle megalieten in die streek hebben gedaan. Echter, op zijn eigen terrein, in de wei aan de overkant van zijn woning, liggen ook nog drie heel wijdse steencirkels van een model dat wij nooit eerder gezien hebben. Kunnen wij invoelen of het echte megalieten zijn, dus met Lichtwezens, of  wat dan wel?? 
Voor ons een koud kunstje, even Odilia raadplegen:  Nee geen megalieten, en zeker niet uit mijn tijd maar veel en veel later, het zijn begraafplaatsen, in elke cirkel  ligt iemand begraven . 
Daarna nog een plek met een vraag, een vrij grote steen geheel overgroeid met mos, een stuk achter zijn huis te midden van bomen. Nee, voelt niet als megaliet, maar wel met een geschiedenis, zowel  Willem  als Margrete krijgen er beelden bij; in elk geval iets met dood, mogelijk een onthoofding?

Hierna nemen Willem en Lucienne ons nog mee naar een oude begraafplaats waar zich ook een ruïne bevindt van een kapel van de Tempeliers. We beleven er weinig bijzonders aan,  behalve heel veel kastanjes onder de bomen. 

De dagen in Aberdeen hebben we op dinsdag ochtend afgerond,  omdat deze periode  vnl. heel persoonlijke ervaringen betreft, en wellicht niet voor iedereen interessant is omdat het niet zo zeer over natuurwezens gaat, hebben we dit in een aparte doorlink gezet.

Vanaf Aberdeen eerst naar Court stane, standing stone (Abd.sh) Montrose, Hillside. Daarvoor moesten we weer zo’n enge manoeuvre uitvoeren door op de snelweg A90 rechtsaf te slaan, over de spoorbrug en daar zie je ‘m direct midden in het (nu onlangs ingezaaide) land staan. Daarom nu maar liever een contactwezen laten komen, die van onze reiswezens al het een en ander had begepen, en zo’n praatje met ons wel zag zitten; hij was zeer nieuwgierig naar het steentje van Odilia, en deed toch een paar stappen achteruit vanwege al dat licht (waarvan wij zelf niets waarnemen!) Ja prachtig!, wat gaat er nu mee gebeuren? Ik gooi ‘m het veld in en daar blijft ie dan als verbindingssteen liggen. Ja, heel fijn! En nu mag je weer terug naar je Lichtwezen om te helpen ‘m wakker te krijgen voor een nieuwe taak. Leuk, doe ik graag!


Voor de derde maal op weg naar het verder weinig interessante plaatsje Westmuir; de eerste keer bij toeval heel lekkere haggis pies ontdekt in het post office annex village shop; de tweede keer heel bewust een kleine omweg gereden op weg van West Schotland naar Aberdeen, ook voor de haggis pies en nu op weg naar Hull, om er 20 pies mee naar huis te nemen en daar in te vriezen, en nog 4 warme om vandaag op te eten.




Hierna op weg naar Hull, maar via York voor een lekkere maaltijd in Toby’s Carvery (een aanrader, een restaurantketen verspreid over heel UK) en nog een tuincentrum aandoen voor wat crocosmia planten die je werkelijk overal in het UK tegenkomt, en maar zelden in Nederland, en wat winkels voor wat typische Britse lekkernijen: shortcake, flapjacks, mincepies en choc rocks; we hoeven ze nu niet meer netjes op te ruimen, alles op bed want vannacht slapen we aan boord en morgenochtend laden we thuis  alles uit.
Het zit er op, ruim 7 weken op reis: moe maar zeer voldaan,  zo’n vijf-  à zeshonderd  (schatting) megalieten bezocht. 
Mogen we concluderen: missie volbracht?