Menhirs en grafheuvels Saarland (verslag Johan en Inge)
6/8 Op een fietstocht komen we bij 12 grafheuvels bij een keltenhuis in Altnieddorf. We hebben er verteld dat het grote lichtwezen verbinding zoekt. We spraken de wachters aan en Johan kreeg een indruk van gnomen zo 2-3m boven de grond die ons benaderden. Ze kwamen uit de grond omhoog. Ik vroeg toen naar de lichtwezens die bij hen hoorden. Toen werd het stil in het bos, het licht veranderde, er riep een vogel vlakbij en toen kwam er hoge wind hoorbaar. We stelden ons voor, zeiden dat de reiswezens hen konden bevestigen wat wij vertelden dat het grote lichtwezen via Ferry en Margrete contact had gezocht en weer het contact met de lichtwezens wilde herstellen.
We werden gecheckt en eerlijk bevonden. Het werd stil in het bos, daarna kwam er heel mooi licht met weer windgeluid. Johan voelde een verbinding komen tussen de gnomen en lichtwezens. Er was een verbinding voelbaar. Toen kwam er persoonlijke boodschappen eerst voor Inge, na vraag ook voor Johan. We vroegen om een steen voor Odilia en kregen er eentje aangewezen.
Vandaag, vrijdag 7/8 naar Gollenstein hoog 61/2m, (Blieskastel 49.1441/7.1458) op grote afstand kreeg Johan al de vraag vanuit een energiekring, wat kom je doen?, het antwoord “we komen vol interesse” was genoeg.
Op 100-200 m afstand van de steen zochten en kregen we contact met de wachter van de steen.
We stelden ons voor en de steen werd helderder, groter. Later toen er iemand met camera kwam leek hij weer kleiner. We vroegen naar het lichtwezen en vertelden dat Odilia weer actief was en contact zocht. Ook hier was er stilte en wind hoorbaar. Toen kwam er licht naar beneden, het aanzien van de bomen veranderde iets en er golfde iets vanaf de steen de omgeving in. Je kon je mee laten voeren. We voelden dat de band met de kosmos er was, meebewoog met een ritme van de kosmos.
Ik ben een steen gaan vragen, er werd wederzijds respect voelbaar. We hadden hem in zijn functie erkend, de binding met aarde was helder, hij stond er in al zijn energie. We hebben hem beloofd zijn steentje als contact naar Odilia te brengen. We namen afscheid. Het was alsof een moeder haar kind weer tegen de borst drukt, contact was hersteld, ze hadden elkaar terug gevonden.
Daarna door verkeerde coordinaten op een verkeerde plek terecht gekomen. Achter een net afgesloten omgeving kregen we wel contact met een grafheuvel en vroegen naar het lichtwezen. Na ons verhaal over Odilia kwam er een flauw ongerichte luchtschijn. We vertelden haar te focussen op het luchtwezen van Gollenstein en via haar het contact met Odilia Te herstellen.. toen werd het licht gerichter en helderder. We namen steentje mee, na vraag daar energie van de grafheuvel of menhir mee te verbinden en namen afscheid.
Met eigen zoekactie de Storchenstein gevonden bij Tholey (49.486015-7.030372). Bovenop een heuvel achter zendmast in het bos. Gelukkig kunnen we de heuvel oprijden tot bijna bovenaan. Met 33 graden is klimmen geen pretje. Allemaal toeristische paadjes, maar niemand weet waar de steen is. Op de heuveltop en door met onze hand te scannen waar de steen was, vonden we de richting en de steen op het pad net onder de rand van de heuvel.
We stelden ons weer voor. Als reactie :”jullie zijn echt”. We vroegen naar het lichtwezen, ze was nieuwsgierig. Maar had verdriet dat de huidige mensen haar niet meer zochten. Kwam een vreemd beeld van gescheiden mannelijke en vrouwelijke energie. Voelt zich miskend, wordt nu zogenaamd voor de lol gevraagd. We hebben haar gewezen op de focus en hulp van Gollenstein en het Grote Lichtwezen. Was moeilijk om niet in haar verdriet te blijven hangen voor Inge. Voor Johan gold vooral dankbaar voor wat we gedaan en bewerkstelligd hebben.
Mogelijk dat dit met mannelijk / vrouwelijk aspect te maken heeft.
Een paar dagen later; We wilden opnieuw naar de Gollenstein
Vorige keer vergeten een steen van Odilia daar achter te laten. Het lukte niet naar Gollenstein te gaan. Voelde niet goed, en we vonden de stenen van Odilia niet.
Dan maar op naar Grauer Stein Düpperweiler. (Düpperweiler:49.404615-6.782138) daar zagen we de stenen van Odilia gewoon in de auto liggen!
Steengroep van 3 rotspartijen, derde is de hoogste. We kunnen ze echter alleen maar als 1 geheel benaderen. Verteld wie we zijn, we kregen contact met druïde- achtig wachter, wie we vertellen van Odilia en dat we lichtwezens bij steengroepen, menhirs bezoeken om te verbinden met Odilia.
Uit de rotsen kwam een Lichtwezen naar boven, het licht veranderde, werd goud-achtiger, en weer een specht in de bomen, meer hoorbare wind.
Ze had van Gollenstein al gehoord over lichtwezen Odilia, en ook van onze reiswezens. We vroegen of we een steen mee mochten nemen, om deze steen later te voegen bij de stenen die verzameld worden om tzt op de Odiliënberg te leggen.
Antwoord: “nee, eerst één van Odilia neerleggen”. Steen gelegd in middelste formatie van de drie, Inge heeft hem zelf zijn plek laten zoeken en ze moest haar steen bij de middelste formatie leggen. Toen ze na een opmerking van mij verder wilde lopen om een andere plek te zoeken struikelde ze! Dat was ter plekke waar Inge eerst de steen, voor mijn afleiden neer wilde leggen. Het was duidelijk waar de steen gelegd moest worden!
Vandaar uit kwam er ogenblikkelijk een rustige, ronde, verbindende beweging.
Ook vrijlatend, niet claimend. Nu was het prima een steen te pakken. Van de grootste rots mocht Inge een steentje pakken, ze werd erop gewezen door de specht die er op zat!!! We namen afscheid.