Ring of Brodgar – Natuurlijke Wezens

Ring of Brodgar (Mainland)

(26 megalieten van 60 over gebleven, 13 weer overeind gezet)

We naderen de staande stenen in de avondsfeer over een plankier dat door een moeras is aangelegd, overal het oplichtende wit van moeraspluis. Verderop begeleiden stralend gele dotterbloemen onze weg en opeens staan daar gele lissen op hun lange stengels. Een leeuwerik jubelt hoog boven onze hoofden en vult met zijn jubelzang het gehele luchtruim! Ginds tegen de lichtende avondlucht zijn silhouetten te zien van een golvend blauwe heuvelrug.

Dan zie ik ze staan – de stille wachters uit steen, verbonden met de aarde maar oprijzend, ieder voor zich, naar de hemelruimte boven zich, die met oplichtende wolken getooid is – tesamen vormen ze een cirkel.

Naarmate we nader komen, de heuvel opstijgend, groeien de stenen boven ons uit en zien we het gele gras in het midden, omringd door bossige struikheide. Het is een lichtfeest en even heb ik het gevoel dat een groot lichtwezen ons omhult en doordrenkt.

In mijn hand voel ik het steentje dat ik hier achter wil laten.

De pijl wijst ons de weg buitenom, maar wij gaan door de diepe greppel rondom en betreden de binnenruimte. Het is op dit moment van de dag stil, geen andere bezoekers. Ik loop van steen tot steen – gelaagd, soms gespleten, met een bepaalde hoek bovenaan. Een ruwe grijze oppervlakte, gesloten, eeuwenoude geheimen verbergend en geen mogelijkheid om een kiezelsteen uit mijn hand te ontvangen.

Bij de vierde steen blijf ik staan en bewonder het rode en witte korstmos dat de steen overdekt als een levendige huid. En daar, waar de steen zijn wortel schiet in de aarde – hoe diep? – vind ik in het dicht aangesloten grasdek een gat, aan de zijkant van de meer dan manshoog oprijzende steen.

Een gat waar mijn kiezelsteen net in past, verborgen voor het oog. Ik vraag, met een vermoeden van iets groots, om contact van het aanwezige lichtwezen met het lichtwezen van de megalietstenen in Europa, in de hoop dat er weer verbinding kan ontstaan. Vanuit die duizenden jaren voor Christus.

En van daaruit een positieve werking kan hebben naar de toekomst toe voor de mensheid.

Onraad!

Mensenstemmen. Bezoekers? Controle?

We glippen aan de overkant van de cirkel, langs een slinks paadje, weer door de greppel naar buiten de steencirkel en wandelen er verder omheen.

Waar vind ik mijn retoursteentje? Ik voel me buitengesloten en wandel verder tot we bij de oorspronkelijke ingang aankomen, daar voert het pad weer naar beneden.

Daar, vóór de ingang, vind ik steentjes, één is naar mijn gevoel wel authentiek. Ik neem ze in mijn hand: vanwaar zijn jullie? Van elders om het pad te versterken?

Wat hebben jullie meegemaakt van de geschiedenis van deze plek? Ik heb je opgeraapt terzijde van het looppad, ik zie je aan dat je meer kent van deze bijzondere plek en door kunt geven naar elders. Ik vertrouw je.

Het gaat schemeren, voorbode van de invallende nacht.