Midi Tarn (3)

MIDI TARN (3)

We zijn veel sneller klaar dan verwacht, we gaan er nog een gebied bij nemen, wel richting huiswaarts, dus noordelijk, ten NO van Toulouse, begrensd door Albi,(inclusief Alban), Villefranche-de-Rouergue, Montauban, en Rodez (Rodez grenst aan het gebied rond Millau, dat we deze reis eerder hebben gedaan).

Dolmen du Rouzet

Dolmen du Rouzet / de Mespel, Larroque, Gaillac.
Niet op Google te vinden, dus moeten we afgaan op onze coördinaten van Megalithic Portal en die brengen ons aan het eind van een weg, mooi grasveldje voor de overnachting, maar nog wel 1,4 km lopen over paden, en 200 m zoeken. Geen punt, we waren er al vroeg, hadden de hele ochtend gereden, maar de wandeling bleek wel erg inspannend over alleen maar sterk stijgende of sterk dalende paden met veel losse stenen. Die laatst 200 m zoeken was wel tussen struikgewas, maar met accuratie 5 konden we de precieze plek vinden: een hoop stenen. Even daarvoor waren we net ook tot tweemaal toe langs zo’n stenenhoop gekomen. Maar een dolmen? En nog wel conditie 4 ? Wij zouden eerder denken aan 1. En access (toegankelijkheid) met al dat struikgewas 5? Eerder een 3, of 2! Goed kijkend konden we in de steenhoop wel wat stenen ontdekken die samen ooit een cist hadden gevormd, dus daar maar het Lichtwezen zoeken: Ik ben er, maar daarna bleef hij luisteren met wat gebarenTot Margrete de nieuwe taak aankondigde, daarop reageerde hij blij en enthousiast, en hij wist ook te vertellen dat er vroeger meer in de buurt waren, en uiteindelijk een zeer hartelijke dank. 

Dolmen du Rouzet

Daarna bedacht ik dat ik ‘m eigenlijk nog wel had willen vragen, namelijk over de verwoesting van zijn behuizing, hoe is dat gebeurd, en hoe heeft hij dat ervaren? Dus ‘m een tweede keer uitgenodigd, maar hij reageerde wat tegenstribbelend: Ja, ik moet wel als je mij uitnodigt, zo werkt dat, maar ik was wel in gesprek. Oh ja, met 0dilia natuurlijk! Dom van me, niet bij stil gestaan. Sorry, ik begrijp ‘t, ik laat je los, dag!
Margrete’s idee: we zouden wel zijn contactwezen kunnen vragen! Die reageerde zeer welwillend, en zijn antwoord: Dat heeft de tijd gedaan, wind- en regenwezens, en koude- en warmtewezens, eigenlijk het tijdwezen. Niet mensen? Nee hoor, niet mensen, maar als je het goed vindt wil ik nu wel graag verder de anderen in de omgeving waarschuwen wat er speelt, want dat is mijn taak, wil ik nu eigenlijk wel graag gaan doen. Dank voor je antwoord, en ik laat je los, dag!

Wat later gingen wij eten en vroegen ons af waar onze reiswezens eigenlijk uithingen, misschien in het huis even verderop? We riepen ze aan, en ze kwamen direct (zoals altijd). Ja, in dat huis, de tv was aan en ze dronken er rode wijn,  lekker hoor. Wij hebben de indruk dat jullie daar al een hele tijd rondhangen, en dat is eigenlijk niet de bedoeling, dus wij willen dat jullie nu hier blijven, mogen jullie als wij gaan slapen er nog een theekopje naartoe. Ja, eigenlijk begrijpen we dat wel hoor, is niet goed voor ons licht hè, maar wel leuk. We blijven nu hier.

Puycelci

Ik heb nog een vraag: Zijn jullie nog naar dat dorpje Puycelci hier voor ons daar boven op die hoge rotsgeweest? Nee, dat ligt net buiten ons bereik, we zijn er wel dichtbij geweest en hebben contact gehad met contactwezens uit het dorp, die waren wel nieuwsgierig naar wie wij zijn en wat we daar komen doen. En toen hebben jullie zeker verteld dat jullie plus plus zijn en getrouwd? Ja, met een klap op de tafel erbij! Begrepen ze natuurlijk niets van! Ja, maar geeft niet, vinden wij leuk om te vertellen, is leuk toch, haha! Maar we hebben ze ook verteld over de Lichtwezens en Odilia, vonden ze best interessant. Van hun mochten we best verder komen, maar ja, dat kunnen wij niet hè. Ze vonden het best leuk ons te ontmoeten, want verder maken ze daar in dat dorp weinig mee, er gebeurt nooit iets nieuws, en wij hebben ze genoeg te vertellen, leuk toch.

Zaterdag 4 oktober, grijze lucht, regenachtig, 15 * C. Een echte herfstdag, overal verliezen de bomen veel blad, nog niet eerder waargenomen (omdat we noordelijker komen?)

Nabij Gaillac, overal wijngaarden.

St Paul dolmen de la Peyra Levade
St Paul dolmen de la Peyra Levade
St Paul dolmen de la Peyra Levade

St Paul dolmen de la Peyra Levade, Ste Cecile-du-Cayrou, Gaillac. Ligt achter een geploegd veld, bij de rand van het bos. Het Lichtwezen is heel tevreden met zijn plek daar, het enige wat ‘m wel ’s stoort zijn de machines (tractoren e.d.) maar niet vaak.

Le Vieux Menhir Ste Carissime

Le Vieux Menhir Ste Carissime, Vieux, Gaillac.  Lichtwezen groet en luistert, en tenslotte spreekt hij zijn dank uit. 

Alban menhir
Alban menhir

Alban, ligt eigenlijk buiten het aangegeven gebied, daarom 57 km extra rijden, maar grenst wel aan Auvergne (Castres), dat we op de heenweg gedaan hebben, dus geeft een mooie aansluiting.


Alban menhir / Palet du Diable, Albi
 Ligt aan de weg,-> hartverbinding.

Dolmen dit Palet de Notre Dame

Dolmen dit Palet de Notre Dame / Pierre de la Vierge, Alban, Albi  Staat in eigen stukje grasland, niet ver van de weg -> hartverbinding.

Dolmen du Gouty


Ten noorden van Albi

Dolmen du Gouty / dit Peyre Levade, Valderies, Albi, 
Levendig Lichtwezen, heel dankbaar.

Dolmen du Gouty
Dolmen de Crespin
Dolmen de Crespin
Dolmen de Crespin

Dolmen de Crespin / Peyro Lebado, Crespin, Albi. 
Luistert aandachtig, te merken aan zijn gebaren, en dankbaar.

Dolmen de Nougayrol
Dolmen de Nougayrol
Dolmen de Nougayrol

Dolmen de Nougayrol, Trevien, Albi. 
Bij het horen van al ons nieuws heeft hij de neiging in de lucht te springen, althans zo voelt het, zegt hij.

Menhir de la Croix de Salvetat, Monestiès, Carmaux. 
Heeft op de voorkant een groot kruisteken ingekerfd gekregen. Staat op de viersprong kruising op de hoek van het tractorpad en de doorgaande weg (naar Lunac?) -> hartverbinding.

Alignement Menhirs de Lunac, Villefranche de Rouergue (Midi Aveyron) Drie menhirs op rij, langs doorgaande weg -> hartverbinding.

We vonden een heerlijke slaapplek in Varen, een soort picknickpark aan de rustig stromende brede Aveyron, met een ondiepe waterval. Prettig voor de reiswezens, deze waterwezens namen de tijd om aan hen hun verhaal te vertellen. En even voor ons gelegen het prijzig restaurant De Oude Watermolen. Hier troffen ze een vriendelijk en uitnodigend keukenwezen, die hun uitnodigde om vrijuit van zijn heerlijkheden te genieten.
Later op de avond kwamen ze vragen of ze er nog een extra keertje naar toe mochten (voor de duur van een theekopje), ga maar – ze hebben al twee heel saaie nachten beleefd, geen huizen, geen lekkers, geen mensen, en overdag geen winkels, zo saai, zo zielig (zeggen ze graag).

Dolmen du Gouty
 


 

onderweg