Frank-rijk najaar 2025

Onze doelen voor deze reis: Twee megalieten die we vrij recentelijk ontdekt hebben, één in Belgié, de ander in Frankrijk, vlakbij de Belgische grens. Drie rondom Parijs waar we bij eerdere reizen niet aan toegekomen zijn en hetzelfde geldt voor een viertal rondom Sens, iets ten ZO van Parijs.

In hoofdzaak was het ons te doen om het gebied in ZO Frankrijk begrensd door Lyon, Montpellier, Toulouse, St Flour en St Girons in de Pyreneeën. 

In een bescheiden gebied zoals de Ardèche, zijn alleen al 900 megalieten bekend (Odilia zal er wellicht nog zo’n 500 meer vinden). dan is het duidelijk we hier een oplossing moesten zoeken welke wel en welke niet, en op basis waarvan? Uit ervaring weten we dat het voor Odilia het belangrijkste is dat we zoveel mogelijk gebieden van verschillende deva’s (landschapsengelen) aandoen. Als wij maar één plek aandoen van zo’n gebied van een deva, dan kan de deva Odilia verder leiden naar alle andere Lichtwezens (bij de megalieten) in haar gebied. (het merkwaardige hierbij is dat Odilia zelf geen deva’s kan vinden, alleen maar na ons contact met zo’n megalietwezen)

Een plattegrond van al die deva-gebieden zou wel handig zijn, maar die bestaat niet! Kortom, naar eigen inzicht, een beetje op gevoel en ook wel vanuit ervaring, hebben we steeds gegokt op welke afstand onze bestemmingen van elkaar moesten liggen, niet te ver uiteen, maar ook niet vlak bij elkaar. En daarbij ook te letten op de bereikbaarheid, want uren zoeken is soms wel spannend, maar ook tijdrovend. 

Hebben we dit steeds goed gekozen? Wie zal het zeggen? Nou, Odilia natuurlijk! En die bleek zeer enthousiast over de uitwerking van ons plan; ze trof zo veel Lichtwezens aan dat ze moeite had ons tempo bij te houden, en dat wil wat zeggen, want zij heeft geen slaap nodig (dit geldt trouwens voor alle natuur- en Lichtwezens, zij hebben geen lichaam dat vermoeid raakt). Uit ervaring weten we dat Odilia na zo’n reis er nog wel een aantal weken intensief mee bezig is)

Hoe verrassend dit kan uitwerken bleek een keer toen wij ’s avonds onze slaapplek gingen kiezen in een gebied waar er 3 megalieten op geringe loopafstand lagen. Wij zeiden tegen Odilia: we hebben ze maar alle drie gedaan. Odilia’s reactie: Fijn, en dank, maar ik heb ondertussen alle Lichtwezens in deze streek gedaan! Ja, even zoevend! De volgende ochtend reden we net ons gebiedje uit en zagen langs de weg nog een menhir staan. Toch maar even langs gaan. Hier was Odilia nog niet geweest. Toch eentje over het hoofd gezien? Odilia’s reactie: deze ligt aan de andere kant van de weg, en deze weg is de grens met een ander deva-gebied, en die deva had ik nog niet ontmoet. Dus nu weer een heel gebied erbij, dus fijn dat jullie deze toch bezocht hebben!

Je vraagt je daarbij wel af: wie of wat heeft ons ertoe aangezet deze toch te bezoeken?

En zulke ervaringen hebben we heel vaak gehad. Odilia noemt dat de voorzienigheid, toeval bestaat niet. Er wordt vanuit de spirituele wereld veel meer op ons mensen ingewerkt dan we doorgaans bevroeden! En het helpt als je je daarvoor open stelt! Vraag gerust, het mag, er wordt graag geholpen.

Overigens hebben wij wel enig idee als 0dilia over voorzienigheid spreekt, wie ze daarmee eigenlijk bedoelt, want uiteindelijk is iedere kracht terug te brengen naar een natuurwezen, en in dit geval ons Reishulpwezen. Ik schrijf dit met enige schroom, want dit wezen wil zich verder niet bekend maken, doet alles vanuit de achtergrond. Maar in het verleden heeft 0dilia hem wel eens genoemd, en de reiswezens nemen hem wel eens waar. En als zij het over dit wezen hebben, dan doen ze dit met diep ontzag: hij is nl. enorm machtig. Hij kan over lange afstanden zijn invloed laten werken, en naar wij bevroeden ook in de tijd werken, d.w.z. dingen van te voren beïnvloeden, het lijkt wel of hij al weet wat er te gebeuren staat terwijl wij zelf onze plannen nog niet eens helder hebben. Eén ding is heel duidelijk: hij wil op de achtergrond blijven, en die wens respecteren wij. Maar bij deze heeft hij toch zijn plaats in de reis gekregen.

Tot slot onze dank aan de weergoden, die het overdag zelden hebben laten regenen, en verder voor dagen met overwegend zon en aangename temperaturen hebben gezorgd. En ook belangrijk: de Franse wegen-onderhouds dienst, tot in de verst afgelegen streken en in bossen en op kleine bergweggetjes prima onderhouden wegdek. En niet te vergeten een heel betrouwbaar en betrokken autowezen!