Cata-luna 1 – Natuurlijke Wezens

La Roca dels Bous,
Camarasa, Lérida, Passeig del Segre. Lichtwezens hoog in de rotsen, daar kunne wij niet bij, en Odilia verbiedt het onze reiswezens zo hoog te gaan; en ook niet nodig, deze kan ze zelf wel vinden; tevens onze slaapplek, tussen de rotsen en het meer.

vrijdag 3 december

Dolmen Caixa de moro del coll Pauet, meer El Segre, Basella.

Ligt daar op een stoep tussen een oprit en een drukke weg, ziet er armoedig uit ook al staat er een bordje op een scheve paal bij.
Nee, dit is geen geschikte plek voor een Lichtwezen, reageert Odilia, bovendien, ik neem hier niets waar, ook geen contactwezen; ik zal vanavond als het rustiger is nog wel nader onderzoeken, maar ik verwacht er niet van. Naar ook later blijkt is hier geen Lichtwezen meer, heeft ’t opgegeven, en terecht, wat een plek.

Necropolis de Ceuro,
Solsona.

Bij toeval ontdekt in een stil gebied, niet ver van de volgende. Lichtwezen: Zeer welkom, een nieuwigheid, het Grote Lichtwezen komt mee met mensen! Maar wat fijn, het Grote lichtwezen kennen we van heel vroeger, we zien haar graag terug, heel graag!

Necropolis dels Clots del Sola, Solsona.
Staat met een bordje langs de weg aangegeven, 300 m in het bos lopen. Voelt zich heel dankbaar. Ligt niet ver van de volgende, heeft er misschien zelfs deel van uitgemaakt.

Necropolis del Llor, Necropoli bij Marmi,
Solsona)

Deze staan alle zeven goed aangegeven bij een korte wandelroute, zes dolmens en een menhir, waarbij je een klein beekje moet oversteken.
We maken contact met het Lichtwezen van de menhir: Bijna niet te geloven, maar wie zoiets vertelt weet ervan en dus moet het waar zijn. En wij zijn er heel blij mee. Heel veel dank namens alle hier en spijtig dat jullie onze blijdschap niet kunnen voelen. En waar jullie vandaan komen (Necropolis dels Clots del Sola) hoorde er vroeger ook bij.

Even ten noorden van Barcelona ligt 150aa . Dolmen de Ca L’ Arenes,nr. 130 Llinars del Vallès. We rijden 2 km over een mooie zandweg door het bos, maar moeten dan rechtsaf dit pad nemen. helaas niet te doen voor ons. Het is nog 2,5 km gaans, en terug. Margrete kijkt in de goede richting en we hopen dat Odlia ‘m dan kan vinden. Dit duurt enkele dagen omdat de deva in dat gebied weliswaar bereidwillig maar niet erg communicatief is. Huh, daar willen we toch wel graag meer van weten. Odilia: In dit gebied is er met zwarte magie gewerkt en dat heeft de deva beschadigd, met name op het punt van communicatie. Ik heb daarom eerst helende krachten gestuurd voordat zij mij verder kon helpen. Dat is nu gebeurd en het Lichtwezen is gevonden. Kunnen Lichtwezens ook beschadigd raken, we hebben hier nog nooit van gehoord. Nee, want Lichtwezens kunnen zich in de aarde terugtrekken, een landschapsengel niet.

Twee uur rijden naar Caldes de Malavella, een klein provinciestadje ten zuiden van Gerona. We hebben daar op onze lijst staan: ruta Llagostera, Baix Emporda, Can Llanrador, Roques de l’Ivet, Cista del Tranquinell, Menhir de Montagut, Menhir de la Pedra de les Goges. Maar met korte coördinaten waarop onze gps niet reageert. In het stadje navraag gedaan, maar mensen weten het niet. Dan weten wij het ook niet en gaan teleurgesteld maar verder. Waarschijnlijk heeft onze vermoeidheid ons hier parten gespeeld, want eenmaal thuis zoeken we dit nog eens na, en kunnen maar één conclusie trekken: hier ligt een hele route met megalieten, als we ze op eigen naam en niet op coördinaten hadden gezocht hadden we zeker wel wat kunnen vinden. Heel jammer. Troost is wel dat telkens weer blijkt dat Odilia na onze reis door een gebied nog heel veel bij vindt. We hebben dit in Bretagne gecontroleerd bij een aantal plaatsen die wij niet hadden bezocht: een jaar later was ze met allemaal, niet één uitgezonderd, verbonden!

Hoe ze dat doet? De landschapsengelen geven nog veel informatie door, en de Lichtwezens zelf ook.

Nog geen maand later thuis wilden we Odilia nog eens wijzen op deze route, we lieten haar enkele foto’s zien (door met Margrete’s ogen mee te kijken). Haar reactie: Een aantal hiervan heb ik al, één ervan is verplaatst en van het steenwezen heb ik begrepen dat er wel een Lichtwezen bij is geweest, maar nu natuurlijk niet meer en de oorspronkelijk plek is niet bekend; dus ik ken het gebied, ik zal er nog verder zoeken.

Dolmen de la Creu, Cobertella, Dolmen de la Creu d ‘En Cobertella

Op onze lijst staat aangegeven dat hier een parkeerplaats zou zijn; daar zijn we ’s avonds naar toe gereden in de hoop dat dit ook een geschikt slaapplek zou zijn. Het is een lange smalle slingerweg, dus verder weinig keus.
De parkeerplek blijkt er inderdaad te zijn, in een bocht van de weg. Gelukkig is er die nacht geen verkeer langs gekomen.

Zaterdag 4 december

Vlak achter deze parkeerplaats loopt een beekje, dat volgens de reiswezen heel spraakzaam is; leuk voor ze! Ze willen ‘m een naam geven, zoiets als Babbelkous of Kletskous, maar gaan dan ook nog vertellen dat ze zelf ook kletskousen zijn. Dat past niet in de logica van het beekwezen. De reiswezens snappen echter niet waarom het beekwezen het niet snapt. Dat krijg je als natuurwezens er met mensentaal vandoor gaan!

Overigens ligt hier een mooie wandelroute met diverse megalieten, waarvan we er één vlakbij onze slaapplek tegenkomen: Dolmen de la Creu met een helder Lichtwezen. Er staan wegwijzers, maar bij de helft staat er wel het paaltje maar zonder bordj, hierdoor hebben we Menhir Casa Cremada II gemist. Wel hebben we Menhir Casa Cremada III gevonden. Omdat er geen afstanden bij stonden zijn we weer hier weer terug gegaan, want dit was al een flink stuk lopen.

Hiervandaan kunnen we genieten van het uitzicht op de besneeuwde toppen van de Pyreneeën zien, maar 30 km verder.

Mooi uitzicht op de stad Gerona en Middellandse zee. Wij lopen tot de huizen; achter die huizen liggen er meer, die wij van de andere kant per auto willen benaderen. Voor Odilia hoeven we niet bij alle langs te gaan: in de loop van de nacht heeft zij ze allemaal al gevonden.

Aan de andere kant van de berg via een steile en sterk slingerende weg met zeer luxe villa’s komen we boven bij nog twee dolmens aan: Dolmen de Llit de la Genarala en Dolmen del Cap de l’Home. Het Lichtwezen is zeer tevreden met zijn plek met weids uitzicht op zee en het dal aan de achterkant. We lopen niet de Ruta omdat Odilia toch al verbonden is.